30/10/2026
🇱🇺 Den 22. Dezember 1778 gëtt déi final Erlabnes erdeelt fir de Kaf vun engem Gaart nieft der Muttergotteskapell souwéi vun engem zweeten Terrain deen Nonne gehéiert huet, fir baussent de Festungsmaueren, den neie Kierfecht vun der Niklospor anzeriichten. Am selwechten Dokument sinn d'Tariffer an d'Prozeduren vun de Begriefnesser am Detail beschriwwen. Nach Joren no der Ouverture vum Kierfecht hunn d'Awunner vun der Por sech awer nach ëmmer gesträubt, hir Verstuerwen do ze begruewen. E Kompromiss gouf 1781 fonnt: d'Awunner dierfen hir Familljegriewer an de Kierchen nach ëmmer benotzen, kënnen se awer net méi un Drëtter verkafen.
🇫🇷 Le 22 décembre 1778 l’autorisation finale est donnée pour l’achat d’un jardin contigu à la chapelle Notre-Dame ainsi qu’un second jardin appartenant à des religieuses, pour y installer, hors des murs de la forteresse, le nouveau cimetière de la paroisse Saint-Nicolas. Dans ce même document sont détaillés les tarifs et protocoles relatifs aux enterrements. Pourtant, plusieurs années après l’ouverture du cimetière, les habitants de la paroisse rechignent encore à y enterrer leurs morts. Un compromis sera trouvé en 1781. Les habitants pourront toujours utiliser leurs tombeaux familiaux dans les églises mais ne pourront plus les revendre à des tiers.
🇬🇧 On December 22, 1778, final authorization was granted for the purchase of a garden adjacent to the Notre-Dame Chapel, as well as a second garden belonging to nuns, in order to establish the new cemetery for the Saint-Nicolas parish outside the fortress walls. The same document details the fees and procedures related to burials. However, several years after the cemetery opened, the parishioners were still reluctant to bury their dead there. A compromise was reached in 1781. Residents would still be allowed to use their family burial plots in churches but would no longer be permitted to sell them to third parties.