01/02/2026
Τα μαγαζιά, όπως και οι άνθρωποι, μεγαλώνουν.
Κουβαλούν διαδρομή.
Έχουν σημάδια, γεύσεις, πρόσωπα, ιστορίες.
Το By the Glass μεγαλώνει.
Γράφει τη δική του προσωπική ιστορία.
Όχι με ταμπέλες, αλλά με ζωή.
Άλλες εποχές.
Άλλες συνθήκες.
Άλλη χαρά.
Τώρα φοράει τα αποκριάτικά του.
Παίζει με τη γιορτή των ερωτευμένων.
Γελάει λίγο πιο δυνατά.
Το αγαπάω το By the Glass που μεγαλώνει.
Το καμαρώνω.
Και είμαι εκεί — μέσα του, γύρω του, έξω του.
Με τα σωστά μου και με τα λάθη μου.
Το By the Glass μεγαλώνει.
Το By the Glass παίζει.
Φλερτάρει με τις εποχές,
αλλάζει διάθεση, αλλά όχι ψυχή.
Και γράφει.
Όπως έμαθε.
Μέσα στον χρόνο.
Places, like people, grow.
They carry a journey.
They hold marks, flavors, faces, stories.
By the Glass grows.
It writes its own personal story.
Not with labels, but with life.
Different seasons.
Different conditions.
Different joy.
Now it puts on its carnival colors.
Plays with Valentine’s Day.
Laughs a little louder.
I love By the Glass as it grows.
I’m proud of it.
And I’m there — inside it, around it, outside it.
With my right choices and my wrong ones.
By the Glass grows.
By the Glass plays.
Flirts with the seasons,
changes its mood, but not its soul.
And it keeps writing.
The way it learned.
Through time.
#
