โฮป

02/09/2025

ถึงเพื่อน ๆ ที่รัก

ผมเห็นร้าน Books & Booze สักพักใหญ่ ๆ แล้วตั้งแต่ตอนที่ทำโฮปอยู่ แม้จะไม่เคยไปและไม่เคยรู้จักกันเป็นการส่วนตัว แต่ผมกลับรู้สึกอบอุ่นเหมือนมีเพื่อนทางไกลที่ไม่เคยเห็นหน้า วิธีการที่เค้าสื่อสาร คุณค่าที่เค้าพยายามสร้าง ทำให้รู้สึกว่าไม่โดดเดี่ยวเลย

จนวันนี้ได้แวะมา ยิ่งค้นพบว่าที่นี่น่ารักมาก ๆ (ๆๆๆ)

คอมโบของหนังสือ บอร์ดเกม แมว กาแฟและชุมชน คือสิ่งที่ผมแพ้ทางมาแต่ไหนแต่ไร การมีโต๊ะขนาดพอเหมาะ นั่งทำงานได้ มีปลั๊กไฟใกล้ตัว ยิ่งทำให้น่าหลงใหลขึ้นไปอีก ร้านเล็ก ๆ ที่ดูวุ่นวายอย่างเป็นระเบียบ ที่นี่มีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ผมเชื่อว่าใครที่หลงรักบรรยากาศโฮปจะต้องหลงรักที่นี่เหมือนกันแน่ ๆ
เลยอยากเชิญชวนมิตรสหายผู้หาที่หลบภัยจากความเหงา มาลองทำความรู้จักกับร้าน ‘หนังสือและสุรา’ ดู ที่นี่มีกาแฟ โซดา ค็อกเทล เบียร์ทั้งไทยและเทศ คราฟท์และแมส แถมของกินจุบจิบอีกไม่น้อย ยังมีกิจกรรมให้คอยเข้าร่วมอีกต่างหาก

หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้งนะ
ด้วยรัก และคิดถึงเสมอ,
นายประภาคาร

30/06/2025

0
“หนทางเดียวที่มนุษย์ค้นพบ
เพื่อก้าวต่อไปยังทางข้างหน้า
คือต้องละทิ้งบางสิ่งไว้ข้างหลัง”
— Interstellar, 2014

24 เดือน
700 กว่าวัน
หมื่นกว่าชั่วโมง

ผมคิดเรื่องโฮป
แทบทุกขณะที่ลืมตาตื่น
‘เราทำได้ดีพอรึยัง’
‘ทำไมเราโง่แบบนั้น’
‘วันนี้ดีจัง’
‘ทำยังไงต่อดี’
‘ถ้าล้มเหลวจะทำยังไง’
‘ดีจริง ๆ ที่ทำโฮป’
‘วันนี้แย่จัง จะทนไปได้อีกแค่ไหน’

จากวันแรกที่มันถูกพูดถึง จากคนมากมายที่เราเล่าให้ฟัง จากคนบางคนที่เห็นด้วย
จากการระดมทุนครั้งแรก จากการรับสมัครเพื่อนร่วมทาง จากการค้นหาและก่อร่าง
จากการรีโนเวตตึกเก่า จากการออกแบบและประดับตกแต่ง จากการพิจารณาซื้อของ
จากความขัดแย้งครั้งแรก จากการลาออกและหนีหาย จากการแก้ไขและเดินต่อ
จากการอดทนและฟันฝ่า จากฤดูที่ฟ้าฝนไม่เป็นใจ จากวันที่รับคนใหม่เข้าร่วมทาง
จากการที่ถูกหลอกและทรยศความเชื่อใจ
จากการเอาที่เอารถไปจำนอง
จากการไม่มีเงินจ่ายกระทั่งค่าน้ำมัน
จากการนอนที่ตึก จากการตัดสินใจผิด ๆ
จากการห่อข้าวจากที่บ้าน จากการสิ้นไร้หนทาง
จากวันเวลาเหล่านั้น
จากน้ำตาที่นับปริมาณไม่ได้
จากเสียงร่ำไห้โดดเดี่ยวที่พยายามกลั้นไว้
จนถึงวันนี้
ถึงเวลาที่ผมต้องไปต่อ
ต้องให้อภัยตัวเองได้แล้ว

ทุกครั้งที่มีคนพูดว่าชอบคอนเซปต์ โฮป
ชอบบรรยากาศที่นี่
หรือกระทั่งตกหลุมรัก
มันมีความหมายกับผมมาก
มากจริง ๆ
เพราะมันไม่ง่ายเลย ที่จะประคองความเชื่อไว้
ท่ามกลางระลอกคลื่นแห่งความเป็นจริง

เพื่อนใหม่ทุก ๆ คนที่ผมได้พบ
ทุก ๆ ข้อความที่มีคนทิ้งไว้
เป็นเข็มทิศและหลักยึดเหนี่ยว
ที่ทำให้ผมเดินทางมาได้ไกลขนาดนี้

แต่ผมยังไม่เก่งพอที่จะรักษามันเอาไว้
เพื่อที่จะบรรลุบางสิ่ง ผมต้องยอมทิ้งบางอย่าง
แม้จะรักแสนรักแค่ไหนก็ตาม

ผมยังคงอยู่บนเส้นทางแห่งความสัมพันธ์
ยังพยายามเชื่อมโยงคนเข้าด้วยกัน
ยังเชื่อว่าเราสร้างสังคมที่ดีกว่านี้ได้

และ เพื่อนรัก,
เพียงการจากลาชั่วคราวเท่านั้น
ตราบใดที่เรายังรักษาประกายไฟนั้นไว้ในหัวใจ
วันนึง เราจะกลับมาพบกันอีก
วันนึง ผมจะกลับมา

เพียงหวังว่าคุณจะรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี
ถนอมใจเอาไว้ ในโลกที่ใจร้ายไปสักหน่อย
เพื่อว่าวันหนึ่ง เราจะสร้างโลกที่ใจดีกว่านี้ด้วยกัน

ขอความหวังจงสถิตนิจนิรันดร์
ออกอากาศครั้งสุดท้าย ณ ประภาคารหมายเลข 140/1
ด้วยรัก ศรัทธา และความหวัง,
นายประภาคาร

#โฮป
#ขอความหวังสถิตนิจนิรันดร์

29/06/2025

วันนี้
โฮปเปิดวันสุดท้ายนะคะ
:)

28/06/2025

1
คุณเคยได้ยินเรื่องวาฬ 52 Hz มั้ย?

เจ้า ‘52 Blue’ เป็นวาฬตัวหนึ่ง
ที่เปล่งเสียงด้วยคลื่นความถี่ที่ไม่มีวาฬตัวไหนได้ยิน
มันร้องเรียกซ้ำ ๆ
ในมหาสมุทรอันเวิ้งว้าง
โดยไม่มีคำตอบกลับมาสักครั้ง

นักวิทยาศาสตร์บอกว่า
มันอาจเป็นวาฬที่ “เหงาที่สุดในโลก”

แต่ผมกลับคิดว่า
มันกล้าหาญมากกว่าใคร
ที่ยังไม่หยุดส่งเสียงออกไป
แม้ไม่รู้เลยว่าจะมีใครได้ยินรึเปล่า

เราสร้างโฮปขึ้นมาเพราะแบบนั้น
เพราะในโลกใบนี้
ก็มีคนจำนวนมากที่รู้สึกเหมือนไม่มีใครได้ยิน
ไม่ถูกรับฟัง
ไม่เป็นที่ต้องการของที่ไหนเลย

เราเลยอยากสร้างพื้นที่หนึ่ง
ที่เชื่อว่าทุกเสียงเล็ก ๆ ล้วนสำคัญ
ทุกความเจ็บปวดล้วนมีความหมาย

แม้ไม่เข้าใจทุกอย่าง
แต่ก็อยากอยู่ข้าง ๆ ให้มากที่สุด
เท่าที่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งจะทำได้

แม้ประภาคารแห่งนี้จำเป็นต้องเปลี่ยนรูปแบบไป
แต่ผมยังหวังว่าคุณจะสบายดี
นอนหลับสนิทในทุกคืน
และตื่นเต็มตาในทุกเช้า

ถ้าวันใดคุณยังรู้สึกโดดเดี่ยว
ยังรู้สึกว่าโลกทั้งใบไม่ได้ยินคุณเลย

ได้โปรดจดจำไว้นะ
มีเรื่องดี ๆ รอคุณอยู่ในอนาคต
มีเพื่อนบางคนที่คุณกำลังจะได้รู้จัก
มีความรักบางแบบที่กำลังจะก่อตัว

มีใครบางคนเฝ้ารอชั่วชีวิตเพื่อได้พบกับคุณ

ขอเพียงคุณอย่าหมดหวัง
ยังแหวกว่ายต่อไปทีละนิด
ในความเร็วที่คุณสบายใจ

พรุ่งนี้โฮปเปิดเป็นวันสุดท้าย
มากล่าวคำอำลาแสนงดงามร่วมกันนะ
ด้วยรัก,
นายประภาคาร

24/06/2025

แว้บมาแบ่งปันกิจกรรมน่าสนใจในโคราชครับ :)

Isan Creative Festival

“คำทำดา” (KHAM-TAM-DA)

สำเนียงเสียงจากผู้คนโคราชที่เราได้ยินมาตั้งแต่เด็ก
ที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น

เล่าผ่านงาน จัดแสดงศิลปะแบบสื่อผสม ในพื้นที่เล็ก ๆ

ตัวอักษรแต่ละตัวล้วนมีที่มาจากป้ายร้านจริงในย่านเมืองเก่าของโคราช ถักทอจนกลายเป็น “คำ ทำ ดา”
งานจัดแสดงวันที่ 28 มิถุนายน เป็นต้นไป
ชมฟรี
สถานที่จัดงาน
สตูดิโอ ชั้น 3 หมาป่า สตูดิโอ จังหวัด นครราชสีมา
https://maps.app.goo.gl/sey1LUFf7zg6ZyRV7

============
𝗛𝗢𝗠𝗘𝗖𝗢𝗠𝗜𝗡𝗚 𝗖𝗥𝗘𝗔𝗧𝗢𝗥𝗦 เมื่อของดีบ้านเฮา ไม่ควรอยู่แค่ในหมู่บ้าน แต่ต้องได้ไปไกลกว่านั้น
เทศกาลอีสานสร้างสรรค์

#เทศกาลอีสานสร้างสรรค์

#อีสานโชว์พราว

#หมาป่าสตูดิโอ

23/06/2025

24 มิถุนา | วันประชาชน
โฮป x ศิลปะปลดแอก - FreeArts
ขอร่วมระลึกถึงหมุดหมายสำคัญของประชาธิปไตย
ในกิจกรรม:
"ชาติ = ประชาชน: ความหวังจงสถิตนิจนิรันดร์"
#24มิถุนาวันประชาชน

เราชวนคุณมาร่วมจุดประกายความฝัน
ร่วมส่งเสียงให้ความหวังไม่เหือดหาย
ใน 1 คืน ที่เต็มไปด้วยบทสนทนา กาพย์กวี ภาพยนตร์
และ 'คนธรรมดา'
📍ภายใต้เครือข่าย
จาก 10 พื้นที่ทั่ว 5 ภูมิภาค
ที่ร่วมกันส่งพลังให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง
จุดความหวังขึ้นฟ้า 🎉🌠
ร่วมส่งต่อพลังสร้างสรรค์
และฝันถึงความเปลี่ยนแปลง

🌱 ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในเสวนา: “ชาตินั้นหรือคืออะไร?”
🗣️ ฟังบทกวี: “ราษฎร์สวัสดิ์” และ “เด็ก–ดอง”
🎬 ชม Surprise Film ในธีม "2475" โดย ดูหนังในห้องนั้น
✨ ปิดท้ายด้วยการร่วมกันกล่าวคำอวยพร “แด่ชาติของประชาชน”

ภายในงานยังมีของที่ระลึกสุดพิเศษ
จากเครือข่ายศิลปิน ศิลปะปลดแอก - FreeArts
ทั้งกระเป๋าลิมิเต็ด และสติ๊กเกอร์ที่บรรจุความหวังเอาไว้

มาเถิด
เพื่อให้คำว่า 'ชาติ' ไม่ถูกยึดครอง
มาร่วมเฉลิมฉลองวันของ 'คนธรรมดา'

ตั้งแต่ 19.00 น. เป็นต้นไป
#โฮป #ความหวังจงสถิตย์นิจนิรันดร์
#24มิถุนาวันประชาชน

22/06/2025

8
“Home is where the heart is.”
บ้าน ไม่ใช่แค่ที่อยู่
แต่คือที่ที่หัวใจรู้สึกว่า…ไม่ต้องพยายาม
ที่ที่เราไม่ถูกเร่งให้ดีขึ้น ไม่ถูกตัดสินว่าแย่ลง
แค่ได้หายใจโดยไม่ต้องอธิบายอะไร

โฮป อยากจะเป็นแบบนั้น
เราไม่ได้ฝันให้ที่นี่ยิ่งใหญ่
ไม่ใช่ร้านที่ดีที่สุด ไม่ใช่คาเฟ่ที่ฮิตที่สุด
แต่เป็นพื้นที่เล็ก ๆ ที่รับใครไว้ได้ในวันที่ใจตก
เป็นแสงไฟจาง ๆ รออยู่ในคืนที่มืดสนิท

เราไม่เคยรู้หรอกว่าเราทำได้ดัแค่ไหน
แต่ถ้าความเงียบ ความอ่อนโยน
หรือคำพูดสั้น ๆ ที่บังเอิญได้ยินที่นี่
เคยทำให้คุณรู้สึกไม่โดดเดี่ยว
แม้เพียงคืนเดียว

นั่นก็มากพอแล้ว

อีกแปดวัน
โฮป จะกลายเป็นความทรงจำ
เราไม่รู้ว่ามันจะเลือนหายไปเร็วแค่ไหน
แต่หวังว่าคุณจะยังจำได้
ว่าครั้งหนึ่ง คุณเคยมีที่ให้กลับมา
มีใครบางคนยินดีที่ได้พบคุณ
และหวังว่าที่ตรงนั้น
จะยังอยู่ในใจคุณเสมอ

ด้วยรัก จากเพื่อนตลอดกาลของเธอ,
นายประภาคาร
#วีคสุดท้ายก่อนบายโฮป

21/06/2025

"Friendly Reminder: เย็นนี้แล้ว ปักหมุดรอความมันส์กันได้เลย!"

คราฟท์ไทยทำไมแพงจัง ใครจะกินไหว?
เสรีสุราแล้วคนจะติดเหล้าเบียร์มากขึ้นมั้ย?
เสรีไปคนก็ไปกลัวด่านอยู่ดี?
โฆษณาได้แล้วมันยังไง? ก็เห็นเจ้าใหญ่เค้าโฆษณาโครมๆ
สุราดี ราชสีมา ภาค 2 จะมามั้ย? (!!!??)

พบกับคำตอบของทุกคำถามได้ใน "ผมจิ 'เหล้า' ให้คุณฟัง
19.00-21.00 ที่ โฮป เช่นเคย

20/06/2025

10
"แน่ใจหรอ…ว่ามันจะรอด?"
เคยมีคนถามผมแบบนั้น

ผมก็ไม่รู้จะตอบยังไงเหมือนกัน
นอกจากยอมรับว่า —
บางความฝันก็ไม่มีเหตุผลรองรับนอกจาก
“มันต้องมีที่แบบนี้สักที่บนโลก”

วันนั้นยังไม่มี โฮป
มีเพียง 'ความหวัง' ที่ยังไม่รู้จะพาไปไหน

มันบ้ามากที่มีคนมากมายยอมร่วมหัวจมท้ายกับความฝันที่ไม่ชัดเจนของผม
กับคนที่ไม่เคยแม้แต่จะตั้งแผงขายลูกชิ้นทอด
ยอมลงเงิน ลงแรง ลงเวลา
เพราะพวกเขาเชื่อว่า
“พื้นที่เล็ก ๆ นี้” อาจปลอบโยนใครบางคน
ในวันที่รู้สึกโดดเดี่ยวจนแทบจะมองไม่เห็นทางไปต่อ

ผมจึงรู้สึกดีใจทุกครั้งที่มีคนพูดว่าโฮปมีความหมายกับเขายังไง
หรือมันทำให้เค้าได้พบเจอกับใคร
ได้รู้จัก ได้รัก ได้พบมิตรภาพผ่านพื้นที่แห่งนี้

อีก 10 วันจากนี้ โฮปจะกลายเป็นความทรงจำ
แต่มันจะเป็นความทรงจำที่ผมรัก
และภูมิใจเสมอ ว่าครั้งหนึ่ง
ได้ลงมือสร้างมันขึ้นมาจริง ๆ

ด้วยรัก,
นายประภาคาร

19/06/2025

[อย่าลืมมาม่วนจอยกับบริวเวอร์ขาร็อคจาก Korat Rockers Brewing Group ที่จะมาเปิดเผยหมดเปลือกใน Beer Talk: กว่าจะเป็นคราฟท์เบียร์ไทย]
มาฟังเสียงของคนทำคราฟท์เบียร์ตัวจริงจากโคราช
ที่เคยต้องแบกความฝันขึ้นเครื่องบิน เพราะกฎหมายในบ้านเกิดไม่ให้ผลิต
วันนี้...กฎหมายเพิ่งปลดล็อก แต่ “โอกาส” ยังต้องช่วยกันเปิด
เสาร์ 21 มิ.ย. นี้ ตั้งแต่ 19.00 - 21.00 ที่ HOPE โคราช
ฟังเสวนา-จิบเบียร์-แลกเปลี่ยนความคิด
ว่าอนาคตของสุราไทยจะเป็นยังไงต่อ
แล้วพันกบ เอ้ย! พบกัน!
#ผมจิเหล้าให้ฟัง #โฮป #โคราช

18/06/2025

12
“มุมนี้พอดีเลยค่ะ ได้ถ่ายรูปโปรโมทร้านด้วย”

“อ๋อ…ไม่เป็นไรครับ สิ้นเดือนนี้ร้านก็ปิดแล้ว 😅”

“ห๊ะะะะ! ปิดแบบ...ปิดเลยหรอคะ?”

ผมยิ้มบาง

ช่วงนี้ ลูกค้าหลายคนเริ่มทราบข่าวกันบ้างแล้ว
ทั้งเพื่อนเก่า เพื่อนใหม่ นักดนตรีประจำที่อยู่กับเรามายาวนาน
ผมตั้งใจอยู่ร้านให้มากขึ้นเพื่อบอกกับทุก ๆ คนด้วยตัวเอง

มันถึงเวลาแล้วที่ต้องพับ ‘โฮป’ ใส่กระเป๋า
สิ้นสุด ‘ความหวัง’ Chapter แรก
แล้วไปใช้จุดแข็งให้ถูกที่ถูกทางมากขึ้น

ผมยังคงเดินบนเส้นทางของการรื้อฟื้นสำนึกชุมชน
การสร้างความสัมพันธ์และโอบกอดความเศร้าเท่าที่ทำได้

คิดไว้ว่าวันหนึ่ง เมื่อแข็งแรงพอ ก็คงกลับมาในเวอร์ชันที่เก่งขึ้น

ผมใช้เวลานานมากในการคุยกับตัวเอง
ถามซ้ำ ๆ ว่าทำเต็มที่แล้วรึยัง
แล้วก็พบว่า—ใช่
เต็มที่สุดหัวใจแล้ว
ก็เลยให้อภัยตัวเองได้

ตอนนี้เลยเหลือแต่จะอธิบายสิ่งที่เราอยากทำแต่ไปไม่ถึงยังไงให้ได้มากที่สุด
เพราะไม่อยากให้คนจำแค่ว่า
เคยมีร้านกาแฟหรือร้านเบียร์ร้านหนึงชื่อโฮป

แต่อยากให้จำได้ว่า
เคยมีคนกลุ่มหนึ่งพยายามสร้างโอเอซิสเล็ก ๆ กลางทะเลทุกข์
พยายามจะเป็นผู้คอยรับไว้ไม่ให้ใครร่วงหล่น
พยายามอย่างถึงที่สุด ภายใต้เงื่อนไขและปัจจัยที่เรามี

ใน 12 วันสุดท้ายนี้ ผมจึงอยากทำสิ่งที่อยากทำ
เล่าสิ่งที่อยากเล่า
หวังเพียงจะลงเวทีให้สง่างาม

ด้วยรัก เสมอและตลอดไป,
นายประภาคาร