19/06/2026
๓๔. ม่านฝนยังคงโปรยปราย
ตอนได้ยินเสียงกริ่งประตู ภวารีเพิ่งปิดเตาอบ เธอเตรียมอบไก่ให้สามี ชุษณะสอนหนังสือเสร็จแล้ว เขาออกไปตีเทนนิสกับเพื่อน ๆ ภวารีกะว่าพอเขากลับมาไก่ในเตาอบก็สุกพอดี ชุษณะบอกภรรยาว่าจะชวนเพื่อนจากสนามเทนนิสมารับประทานอาหารค่ำด้วยสองคน
“ดีดี้”
เมื่อเห็นว่าคนที่กดกริ่งคือใคร น้ำเสียงของภวารีก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“มาได้ยังไง”
“ก็นั่งเครื่องมา” ดิษราลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาในบ้านของเพื่อน
“ทำไมไม่บอก ฉันจะได้ไปรับที่สนามบิน” ภวารีถอนใจเบา ๆ “รู้ไหมตอนนี้ใคร ๆ เขาพากันตามหาตัวเธอให้วุ่นไปหมดแล้ว”
เจตนีย์เพิ่งโทรมาหาเมื่อตอนสาย บอกว่าติดต่อดิษราไม่ได้ ภวารีบอกว่าดิษราไม่ได้มาหา...ก็ตอนนั้นดิษรายังไม่ได้มาที่นี่...เธอรับปากเจตนีย์ว่าถ้ารู้ว่าดิษราอยู่ที่ไหน จะรีบบอกทันที
“ห้ามบอกใครว่าฉันมาหาเธอ”
“เจตนีย์กับคุณแม่เป็นห่วงดีดี้มากนะ” ภวารีว่า
“ถ้าเธอบอกให้คนอื่นรู้ว่าฉันมาหา...ฉันจะไปที่อื่น” ดิษราเอ่ยเสียงราบเรียบ และภวารีก็เลิกเซ้าซี้ เพราะรู้ว่าคราวนี้เพื่อนเอาจริง
“แต่เดี๋ยวถ้าเจตนีย์เริ่มเช็กข้อมูลไปตามที่ต่าง ๆ ก็รู้อยู่ดีว่าเธอมาเชียงใหม่”
“ก็รอให้พวกเขารู้เองละกัน” ดิษราถอนใจยาว
“เกิดอะไรขึ้น” ภวารีเลิกคิ้ว ขณะช่วยเพื่อนเข็นกระเป๋าเข้าไปในบ้าน “หนีใครมา”
“เรื่องมันยาว” ดิษราส่ายหน้า “พร้อมจะฟังหรือเปล่าล่ะ”
“เล่ามา”
ภวารีดึงมือของเพื่อนให้นั่งลงที่โซฟาตัวยาว และตั้งใจฟังเรื่องราวอย่างใจเย็น เมื่อดิษราเล่าจบและร้องไห้ออกมา ภวารีก็ดึงเพื่อนมากอดไว้หลวม ๆ ลูบหลังลูบไหล่ พึมพำได้แค่คำว่า
“โธ่เอ๋ย...ดีดี้”
ปล่อยให้ดิษราร้องไห้จนหมดน้ำตา ระหว่างนั้นภวารีก็ครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับเพื่อน เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้มันน่าจะมีอะไรมากกว่าที่เห็น เมื่อวานนี้เธอไปได้ข้อมูลบางอย่างมา แต่ยังไม่มีเวลาทันได้วิเคราะห์ให้ละเอียด วันนี้ดิษราก็ขึ้นมาหาเสียก่อน
“เธอต้องใจเย็นนะดีดี้...ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มีอะไรแปลก ๆ อยู่หลายส่วน”
“แปลกตรงไหน” ดิษรามึนจนคิดอะไรไม่ออก
“เหมือนพริมตั้งใจจะทำลายดีดี้ มากกว่าแย่งสามี” ภวารีพูดตามที่คิด “ไม่รู้สิ...อยากได้ฉันท์ อยากได้ร้าน ก็ได้ไปหมดแล้ว ทำไมต้องวางแผนซับซ้อน ต้องใช้พัฒน์มาหลอกเธออีกหนึ่งชั้น...แล้วทำไมพัฒน์ถึงยอมทำตาม มันอะไร ยังไงกันแน่...นี่ฉันคิดมากไปหรือเปล่า” ภวารีส่ายหน้า
“ใช่...คิดมากไป” ดิษราสรุป “ที่พริมใช้พัฒน์มาหลอก มาทำให้ฉันเกิดความรู้สึกดี ๆ เพราะพริมตั้งใจจะใช้ข้อนี้มาต่อรอง ทำให้ฉันมีเรื่องมัวหมอง จะฟ้องหย่าฉันท์ก็เลยฟ้องไม่ได้ เพราะฉันเองก็ผิดพลาดมีชู้เหมือนกับเขา”
“ฉันไม่คิดยังงั้นนะดีดี้” ภวารีส่ายหน้า “น่าจะมีเหตุผลบางอย่าง ที่ทำให้พัฒน์ยอมทำตามแผนนั้น...ท่าทางเขาดูไม่ได้ร้ายกาจอะไรเลยสักนิด”
“คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ” ดิษรารู้สึกจุกอกจนพูดแทบไม่ออก “พัฒน์เคยเป็นแฟนเก่าของพริม...เขาบอกฉันว่าเลิกกันไปนานแล้ว ใครจะรู้ว่าจริงหรือเปล่า ดีไม่ดี สองคนนั้นอาจจะรวมหัวกันมาหลอกฉันท์อีกทีก็ได้”
“ก็เพราะเป็นแฟนเก่านี่ละ...” ภวารีพึมพำ “มันอาจจะมีอะไรลึก ๆ ที่เราไม่รู้”
“ฉันไม่สน” ดิษราส่ายหน้า “ฉันไม่อยากรู้แล้วว่าระหว่างสองคนนั้นมีอะไรกัน”
“แล้วเธอคิดจะทำยังไงต่อไป” ภวารีถามตรง ๆ
“ไม่รู้” ดิษราส่ายหน้า “ยังนึกอะไรไม่ออก...ขอฉันอยู่ด้วยสักพักได้ไหม ตอนนี้อยากอยู่เฉย ๆ ไม่อยากคิดอะไรเลย”
“ได้สิ” ภวารีพยักหน้าอย่างเต็มใจ “ดีดี้อยากอยู่นานแค่ไหนก็ได้ ฉันคิดว่าชาร์ลเองก็เต็มใจให้ดีดี้อยู่ด้วยกันกับเรา”
ภวารีและชุษณะซื้อบ้านในหมู่บ้านจัดสรรที่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยนัก เป็นบ้านสองชั้นมีพื้นที่กว้าง ด้านหน้าเป็นสวนดอกไม้ ที่จริงภวารีมีคุ้มที่ได้รับมรดกจากยายของเธอ อยู่ในอำเภอที่ไกลออกไปเกือบหนึ่งร้อยกิโล สองสามีภรรยาจะไปพักที่นั่นในช่วงที่มหาวิทยาลัยปิดภาคการศึกษาหรือวันหยุดเทศกาลยาว ๆ
“หรืออยากไปนอนที่คุ้มคีรีคำไหม รับรองว่าเงียบสงบ ไม่มีใครมารบกวนดีดี้แน่ ๆ” ภวารีเสนอ “พักอยู่ที่นั่นเงียบ ๆ เผื่อจะคิดอะไรออก ถ้าอยากไป เดี๋ยววันหยุดเสาร์อาทิตย์นี้ ฉันจะชวนชาร์ลขับรถไปส่ง แล้วจะอยู่เป็นเพื่อนดีดี้สักสองสามวัน”
ดิษราเคยไปเที่ยวเมื่อนานมาแล้ว คุ้มคีรีคำเป็นคฤหาสน์ขนาดใหญ่ เป็นอาคารโคโลเนียลขนาดใหญ่ มีโดมตรงกลางเหมือนพระราชวังในยุโรป ตัวอาคารประดับด้วยปูนปั้นรูปดอกกุหลาบทาสีชมพูหวาน ภวารีเล่าว่าตาและยายของเธอเป็นเจ้าไทใหญ่ เจ้าแหวนแก้วคุณยายของภวารีชอบดอกกุหลาบมาก จึงไม่แปลกอะไรที่ตัวอาคารจะมีลวดลายกุหลาบประดับประดาอยู่ตรงนั้นตรงนี้
“ก็ดีเหมือนกัน” ดิษราพยักหน้า เธออยากใช้เวลาอยู่กับตัวเอง เพื่อครุ่นคิดว่าจากนี้ไปจะทำอย่างไรต่อ เรื่องหย่าจะว่าอย่างไร เรื่องร้านจะว่าอย่างไร หรือสุดท้ายแล้วเธอควรจะยอมทำตามที่ฉันท์เสนอ ทุกอย่างจะได้จบลงง่าย ๆ เพราะเธอรู้สึกเหนื่อยจนไม่อยากต่อสู้อะไรอีกแล้ว ยอมหย่าแล้วเดินออกมาเริ่มต้นใหม่ เริ่มทำร้านใหม่ โดยไม่มีบูรพัฒน์อยู่ในแผนอนาคตของเธออีกต่อไป
ภวารีจัดให้ดิษราพักที่ห้องนอนบนชั้นสอง เธอยกกระเป๋าขึ้นไป อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยก็ลงมาช่วยภวารีจัดโต๊ะอาหาร กลิ่นไก่อบหอมอบอวลไปทั้งบ้าน สีน้ำตาลเข้มของไก่อบแลดูน่าอร่อย ชวนให้น้ำลายสอ แต่ดิษรากลับไม่รู้สึกหิวเลยสักนิด
ชุษณะกลับมาพร้อมเพื่อนสองคน สามีของภวารีไม่ได้แปลกใจอะไรที่เห็นดิษราที่นี่ เพราะตอนที่ดิษราเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ข้างบน ภวารีโทรไปเล่าให้สามีฟังคร่าว ๆ แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น เหตุใดดิษราจึงมาหาเธอถึงที่เชียงใหม่
“ดีดี้...นี่พี่พรเทพครับ เป็นรุ่นพี่โรงเรียนผมเอง เพิ่งย้ายมาเป็นผู้การที่เชียงใหม่ วันนี้ผมเลยชวนมาทานข้าวกับเรา”
ชุษณะแนะนำชายหนุ่มรูปร่างสันทัดกับดิษรา พ.ต.อ.พรเทพตัดผมสั้นเกรียน เขาส่งยิ้มให้กับดิษราอย่างคนอารมณ์ดี
“ส่วนนี่” ชุษณะหันไปแนะนำชายหนุ่มรูปร่างผอมสูง “วาสุกรี เพื่อนห้องเดียวกันเลย...ทำหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของภาคเหนือและเพจข่าวอยู่ที่เชียงใหม่นี่ละ”
“ผมเป็นคนเชียงใหม่ครับ แต่ก่อนหน้านี้ผมอยู่เชียงรายครับ” ผู้การพรเทพเล่า “อยู่ที่นั่นสิบกว่าปีเลย กว่าจะได้ย้ายกลับบ้านตัวเอง”
ภวารีทำตาโต เพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้
“พี่เทพอยู่เชียงรายเป็นสิบปีแล้วหรือคะ”
“ใช่” เขาพยักหน้า “มีอะไรหรือเปล่า”
“มีค่ะ” ภวารีลุกขึ้นแล้วเดินไปหยิบข่าวหนังสือพิมพ์ ที่เธอถ่ายเอกสารมาส่งให้ ภวารีเพิ่งจะค้นเจอข่าวนี้ในห้องสมุดมหาวิทยาลัยที่ชุษณะทำงาน “พี่เทพจำข่าวนี้ได้ไหม”
“ข่าวยิงกันในบ้าน...อืม...คนตายชื่อบุญทัน...คุ้น ๆ นะ ขอนึกก่อน”
ผู้การพรเทพกวาดสายตาอ่านข่าวที่ภวารีส่งให้ เขานิ่วหน้านิ่งนึกอยู่นาน ขณะที่ดิษราส่งสายตาสงสัยไปทางเพื่อน
“ข่าวพ่อของพริมไง” ภวารีหันไปเฉลย “ดีดี้จำที่เราไปตามหาพ่อของพริมด้วยกันได้ไหม...”
“จำได้” ดิษราพยักหน้า “พ่อของพริมไม่ได้ชื่อกฤษณะ เขาชื่อบุญทัน ถูกยิงตายไปหลายปีแล้ว”
“นั่นละ” ภวารีถอนใจเบา ๆ “ป้าข้างบ้านเล่าว่าวันเกิดเหตุ พริมพาเพื่อนมาจากเชียงใหม่ แล้วเกิดเหตุทะเลาะอะไรกันสักอย่าง นายบุญทันถูกยิงตาย ใครยิงก็ไม่รู้ เกิดเรื่องอะไรขึ้นในบ้านก็ไม่รู้แน่ชัด...ตอนนั้นเราไม่ทันได้ฉุกใจคิด เลยไม่ได้ถามรายละเอียดป้าคนนั้นต่อ พอดีดี้กลับไปกรุงเทพ ฉันคิดว่าเรื่องแบบนี้น่าจะต้องเป็นข่าวในหนังสือพิมพ์ เลยพยายามไปไล่หาข่าวในห้องสมุด มีเวลาว่างไปค้นได้วันละนิดวันละหน่อย ใช้เวลาอยู่นานเลยเชียวละ จนเมื่อวานนี้ ฉันเพิ่งเจอข่าวที่ว่า...”
“ทำไมไม่บอกฉัน” ดิษราเสียงแผ่ว ใจเต้นแรงด้วยความสังหรณ์บางอย่าง
“ก็ฉันเพิ่งค้นเจอเมื่อวานนี้เอง ยังไม่ทันได้บอก ดีดี้ก็ขึ้นมาหาก่อนไง”
ภวารีโคลงศีรษะนิดหนึ่ง เธอรับกระดาษถ่ายเอกสารคืนมาจากผู้การพรเทพ ก่อนจะส่งให้ดิษรา พร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า
“ดีดี้ลองอ่านรายละเอียดของข่าวนี้ดู...ฉันว่ามันอาจจะอธิบายอะไรได้หลายอย่างเลยละ...”
🍚พบกับนิยาย ชั่วขณะที่ฝนโปรยปราย ตอนที่ ๓๕ ได้ ในวันศุกร์ ที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๙ เวลา ๑๗.๐๐ น. 💚
🔻อ่านย้อนหลังได้ที่🔻
ตอนที่ ๑ https://www.facebook.com/share/p/1BzrrAcVze/
ตอนที่ ๒ https://www.facebook.com/share/p/17BUmPAwGg/
ตอนที่ ๓ https://www.facebook.com/share/p/1CEPbh96Lm/
ตอนที่ ๔ https://www.facebook.com/share/p/17vqy6aoga/
ตอนที่ ๕ https://www.facebook.com/share/p/1G7XNLcpb5/
ตอนที่ ๖ https://www.facebook.com/share/p/1AowfEhn9P/
ตอนที่ ๗ https://www.facebook.com/share/p/1Axk9MmWQG/
ตอนที่ ๘ https://www.facebook.com/share/p/1EdvfQz5iR/
ตอนที่ ๙ https://www.facebook.com/share/p/1axjvdJdYt/
ตอนที่ ๑๐ https://www.facebook.com/share/p/1DW7NDioe8/
ตอนที่ ๑๑ https://www.facebook.com/share/p/1Kf3ATty6u/
ตอนที่ ๑๒ https://www.facebook.com/share/p/14RKjEhPGYG/
ตอนที่ ๑๓ https://www.facebook.com/share/p/14VLmjAfbSF/
ตอนที่ ๑๔ https://www.facebook.com/share/p/1Dpnmn3k3L/
ตอนที่ ๑๕ https://www.facebook.com/share/p/1bjwAkBYDg/
ตอนที่ ๑๖ https://www.facebook.com/share/p/1QgM35s3uE/
ตอนที่ ๑๗ https://www.facebook.com/share/p/18Fnm4gS5h/
ตอนที่ ๑๘ https://www.facebook.com/share/p/1B4LVcy6qk/
ตอนที่ ๑๙ https://www.facebook.com/share/p/18c6oxCjH3/
ตอนที่ ๒๐ https://www.facebook.com/share/p/18Wxaj1n1W/
ตอนที่ ๒๑ https://www.facebook.com/share/p/1EYN7x1Fuk/
ตอนที่ ๒๒ https://www.facebook.com/share/p/1GQceU18SY/
ตอนที่ ๒๓ https://www.facebook.com/share/p/18PiFo9g3q/
ตอนที่ ๒๔ https://www.facebook.com/share/p/1Gd3TXZ5qg/
ตอนที่ ๒๕ https://www.facebook.com/share/p/18KpZJ6JiJ/
ตอนที่ ๒๖ https://www.facebook.com/share/p/1B5XvbGLtL/
ตอนที่ ๒๗ https://www.facebook.com/share/p/1B4gamv1Ld/
ตอนที่ ๒๘ https://www.facebook.com/share/p/14gbjxPqxVQ/
ตอนที่ ๒๙ https://www.facebook.com/share/p/1CESQ9hCwR/
ตอนที่ ๓๐ https://www.facebook.com/share/p/1JymtPoJbg/
ตอนที่ ๓๑ https://www.facebook.com/share/p/1E5dypvNgz/
ตอนที่ ๓๒ https://www.facebook.com/share/p/14jWA9LgA6R/
ตอนที่ ๓๓ https://www.facebook.com/share/p/1Cprgmvq11/
#ข้าวพนมรุ้ง #เชฟยังชัวร์ทุกครัวมั่นใจ #ชั่วขณะที่ฝนโปรยปราย #พงศกร #ตอนที่๓๔
⚡️ โปรโมชั่นพิเศษถูกทุกวันจัดส่งฟรีทั่วประเทศ
🛒 สั่งซื้อสินค้าที่ 👉🏻 https://line.me/R/ti/p/%40tgk5254y
💚 หรือแอด Line:
💜 Instagram: ข้าวพนมรุ้ง
❤️ Lazada 👉🏻 https://www.lazada.co.th/shop/panomrung-rice1629967799
🧡 Shopee 👉🏻 https://shopee.co.th/panomrungrice_officialshop?entryPoint=ShopBySearch&searchKeyword=พนมรุ้ง
