11/06/2026
พวกเราตั้งใจทำบาร์แห่งนี้ให้เป็น "ชุมชนของคนชอบศิลปะ งานสร้างสรรค์ พื้นที่เรียนรู้ของเด็กเยาวชนและผู้คน" ขอบคุณ เลนส์ไทบ้าน - Lenstaiban Documentary ที่เดินทางมาสื่อสารแนวความคิดของคณะบาร์ท้องถิ่นที่ชื่อ "โลโค่วบาร์" ให้เป็นที่รู้จัก และสื่อสารให้ผู้คนเข้าใจในวิธีคิดของพวกเรามากขึ้น ขอบคุณหลาย ๆ ค่ะ🥰🥰🤩
"เราไม่ได้ทำธุรกิจนี้เพื่อมุ่งเน้นผลกำไรจากการขายเครื่องดื่มเป็นหลัก แต่เรากำลังสร้างชุมชนศิลปะ สำหรับคนที่อยากมาพูดคุยเรื่องศิลปะ อยากมาดูงานศิลปะที่อยู่ใน Dripcolors Art Space ที่อยู่ติดกับตัวบาร์ หรือคนที่อยากมีมุมสงบส่วนตัวที่นั่งคิดอะไรเงียบ ๆ นั่งทำงานเพลิน ๆ พื้นที่ตรงนี้จึงไม่ได้เน้นขายอาหารหรือสิ่งบันเทิงอื่น ๆ แต่มุ่งหวังให้ทุกคนได้มาสัมผัสศิลปะที่อยู่ใกล้ตัว หรือพบปะพูดคุยกับคนที่ค่อนข้างเป็นคนไทป์เดียวกัน”
เลนส์ไทบ้าน ชวนรู้จัก Local Bar อำเภอธาตุพนม จ.นครพนม ที่ชื่อเรียกอาจฉายภาพให้ชวนนึกถึงพื้นที่สังสรรค์หลังเลิกงาน จิบเครื่องดื่มนั่งฟังเพลงอย่างที่หลายคนรู้จัก แต่บาร์น้องใหม่แห่ง อ.ธาตุพนม แห่งนี้มีความคล้ายคลึงและแตกต่างจากบาร์ที่หลายคนรู้จักอย่างไรกันบ้าง วันนี้ชวนมาพูดคุยกับ คุณเญย์ คุณบูม และคุณอ้น หุ้นส่วนที่มีความตั้งใจ (ไม่จำกัด) มหาชน ที่จะชวนผู้คนมาแชร์เรื่องราว ความสนใจ ในพื้นที่ลับกลางเมืองธาตุพนมแห่งนี้
จุดเริ่มต้นของ "กลุ่มฅนเคลื่อนเมือง" และการศึกษาที่ยืดหยุ่น ก่อนจะเป็น Local Bar
“ปัจจุบันทำงานด้านการศึกษาที่ศูนย์การเรียนซี วาย เอฟ (CYF) ในพรบ.การศึกษามาตรา 12 และเป็นหนึ่งในสมาชิก "กลุ่มฅนเคลื่อนเมืองนครพนม" (ฅคม.) ซึ่งเป็นการรวมตัวของกลุ่มคนเล็ก ๆ ที่มีใจรักและวาดหวังอยากเห็นเมืองนครพนมเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้น อยากเห็นนครพนมเป็นเมืองที่ทุกคนมีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ด้วยกันจริง ๆ โดยกลุ่มฅคม.เราจะใช้งานศิลปะทุกแขนงที่ทุกคนในกลุ่มถนัดมาเป็นเครื่องมือในการขับเคลื่อน” คุณเญย์ ศรีมาลาฌ์ ยะภักดี เล่าถึงการทำงานและจุดเริ่มต้นให้ฟัง
“พื้นฐานเดิมของพวกเราคือ คนที่ทำพื้นที่สร้างสรรค์ พื้นที่ศิลปะ งานศิลปะ และการศึกษา และพวกเราก็นำสิ่งเหล่านี้ไปเชื่อมโยงกับเรื่องการศึกษาที่ยืดหยุ่น และเราอยากทำให้งานสร้างสรรค์ งานศิลปะ เป็นเรื่องที่เข้าใจง่ายสำหรับทุกคน และสอดคล้องกับวิถีชีวิตของเด็กและเยาวชนได้จริงๆ กิจกรรมหรืออีเวนต์ต่าง ๆ ที่เราจัดขึ้น จึงเปรียบเสมือนเครื่องมือที่จะช่วยให้ผู้คนตระหนักและเข้าใจว่า องค์ความรู้ของคนนครพนมนั้นมีคุณค่า มีประโยชน์ ที่สามารถส่งต่อเพื่อเป็นพื้นที่เรียนรู้ให้กับลูกหลานในชุมชนและประชาชนทุกคนได้”
“เมื่อมองย้อนกลับมาจะเห็นว่า คนในนครพนมมีศักยภาพสูงมาก และมีองค์ความรู้ที่หลากหลายด้านมาก ๆ ทั้งงานจิตรกรรม ภาพถ่าย ประติมากรรม งานสารคดี งานเขียน การดีไซน์ รวมถึงศิลปะในรูปแบบต่าง ๆ ไปจนถึงศิลปะในการดำเนินชีวิต ที่ผ่านมามันยังขาด ยังปรากฏตัวไม่ชัด เพราะขาดคนที่จะเชื่อมต่อให้ผู้คนเหล่านี้มารวมตัวกัน และขาด "การหยิบยกเรื่องราวเหล่านั้นมาเล่าใหม่ ในมุมมองของคนยุคปัจจุบัน"
“กลุ่มฅนเคลื่อนเมืองจึงมารวมตัวกันเพื่อสร้างพื้นที่สร้างสรรค์ และพื้นที่เรียนรู้ตามศักยภาพและความสนใจของแต่ละคน เพื่อแสดงให้เด็ก เยาวชน และชาวนครพนมเห็นว่า องค์ความรู้และพื้นที่ที่เรามีนั้นสามารถสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ และแปรเปลี่ยนเป็นพื้นที่เรียนรู้หรือนำไปสู่การเป็นห้องเรียนที่ยืดหยุ่นสำหรับเด็กเยาวชนและทุกคนได้ นี่คือที่มาของการรวมตัวเพื่อขับเคลื่อนเมืองด้วยศิลปะ การเรียนรู้ การศึกษา และพื้นที่สร้างสรรค์ร่วมกัน”
จากวิสัยทัศน์ร่วมสมัยสู่พื้นที่สร้างสรรค์ "Dripcolors Art Space" เกิดได้อย่างไร ?
“Dripcolors Art Space ตั้งอยู่ที่อำเภอธาตุพนม ผู้ก่อตั้งคือ คุณบูม (จารุพัฒน์ พงษ์เลิศหิรัญ) เขาเป็นคนนครพนมแต่เกิดและโตที่กรุงเทพฯ และเพิ่งย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านเกิดได้ประมาณ 5-6 ปี ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกับที่เราย้ายจากเชียงใหม่กลับมาอยู่ที่นครพนมบ้านเกิดเช่นกัน และได้มีโอกาสรู้จักกัน ตอนนั้นคุณบูมคิดโจทย์ตอนเขากลับมาบ้านว่า จะทำอย่างไรให้งานศิลปะที่ตนเองรักมาเชื่อมโยงกับชุมชนได้ จึงเกิดการก่อตั้งกลุ่ม "Thaphanom City of Art" (ธาตุพนมซิตี้ออฟอาร์ต) ขึ้นมา เพื่อสร้างสรรค์งานศิลปะร่วมสมัย (Contemporary Art) โดยผสมผสานองค์ความรู้ส่วนตัวเข้ากับทุนทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของชุมชน ซึ่งตอนนี้ในกลุ่มธาตุพนมซิตี้ออฟอาร์ตก็จะมีคุณอ้น (วิรุฬห์ หนูห่วง) ซึ่งเป็นช่างภาพ และ คุณตี๋เอ็ม (ชัยวัฒน์ โพธิตะนัง) ช่างประติมากรรม ที่เป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มฅนเคลื่อนเมืองด้วย"
“ต่อมาคุณบูมได้สร้างพื้นที่ของตัวเองในชื่อ “Dripcolors Art Space” เพื่อใช้เป็นสถานที่จัดแสดงผลงานของตนเอง และผลงานของเพื่อน ๆ ภาคีเครือข่ายทั้งในนครพนม อีสาน และจากจังหวัดอื่น ๆ ทั่วประเทศ รวมถึงเปิดโอกาสให้เด็กและเยาวชนในพื้นที่ที่อยากมีพื้นที่แสดงผลงาน ได้เข้ามาใช้ประโยชน์ด้วย ทั้งในการสร้างสรรค์ผลงานหรือเรียนรู้มิติศิลปวัฒนธรรมชุมชนจากผลงานศิลปะที่จัดแสดงอยู่ในแกลเลอรี่แห่งนี้”
“แนวคิดหลักของคุณบูมคือ การทำให้ทุกคนเห็นว่า "ศิลปะเป็นเรื่องที่เข้าถึงได้ง่ายและทุกคนเรียนรู้ร่วมกันได้" ในอดีต เมื่อพูดถึงงานศิลปะปุ๊บ เรามักนึกถึงงานที่อยู่ในหอศิลป์ในกรุงเทพฯ หรือเมืองใหญ่ ๆ ที่ดูจับต้องยาก ไกลตัว หรือบางคนอาจมองว่าเป็นเรื่องของชนชั้นสูงเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว ศิลปะมันแฝงอยู่ในชีวิตประจำวันของเราทุกคนนะ”
“เมื่อมี Space แห่งนี้ เด็ก ๆ ที่เดินผ่านไปมา หรือแวะมาร้านกาแฟก็สามารถเดินเข้ามาชมงานศิลปะได้ ผลงานทุกชิ้นที่จัดแสดงที่นี่ มักจะถูกเชื่อมโยงกับชุมชน วิถีชีวิต และบริบทของช่วงเวลานั้น ๆ หรือสิ่งที่ศิลปินอยากจะสื่อสาร เล่าเรื่องผ่านงานศิลปะ ทำให้ผู้คนรู้สึกว่า การเรียนรู้ศิลปะเป็นเรื่องใกล้ตัว และที่สำคัญคือ เราทุกคนไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้เสพศิลปะเท่านั้น แต่ยังสามารถเป็นผู้สร้างสรรค์งานศิลปะได้เช่นกัน”
"Local Bar" พื้นที่รวมตัว (Community) ของคนทำงานสร้างสรรค์
“คำว่า "Local Bar" เริ่มต้นจาก คุณบูม และ คุณอ้น (วิรุฬห์ หนูห่วง) ทั้งสองคนตั้งใจอยากจะให้บาร์แห่งนี้เป็นจุดรวมพลของกลุ่มคนที่คิดเห็นตรงกัน เป็นพื้นที่พบปะสังสรรค์ (Hangout) และพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องงาน การใช้ชีวิต ความคิด เรื่องศิลปะ ต่อมาเมื่อมีการย้ายสถานที่ตั้งใหม่ เราจึงได้เข้ามาร่วมเป็นหุ้นส่วนในบาร์นี้ด้วย
“ในมุมมองของเรา Local Bar ไม่ใช่ร้านเหล้าหรือบาร์ทั่วไปนะ เพราะเราไม่ได้ทำธุรกิจนี้เพื่อมุ่งเน้นผลกำไรจากการขายเครื่องดื่มเป็นหลัก แต่เรากำลังสร้าง Community Art (ชุมชนศิลปะ) สำหรับคนที่อยากมาพูดคุยเรื่องศิลปะ อยากมาดูงานศิลปะที่อยู่ใน Dripcolors Art Space ที่อยู่ติดกับตัวบาร์ หรือคนที่อยากมีมุมสงบส่วนตัวที่นั่งคิดอะไรเงียบ ๆ นั่งทำงานเพลิน ๆ ก็ได้เช่นกัน พื้นที่ตรงนี้จึงไม่ได้เน้นขายอาหารหรือสิ่งบันเทิงอื่น ๆ แต่มุ่งหวังให้ทุกคนได้มาสัมผัสศิลปะที่อยู่ใกล้ตัว หรือพบปะพูดคุยกับคนที่ค่อนข้างเป็นคนไทป์เดียวกัน”
“เราสร้างพื้นที่ตรงนี้เพื่อเป็นจุดนัดพบของกลุ่ม ฅคม. คนที่สนใจเรื่องเดียวกันหรือใกล้เคียงกัน รวมถึงเด็กนักเรียนที่มีความสนใจในเรื่องที่พวกเรากำลังทำ หรือเด็กสักคนที่กำลังตามหาความฝันอะไรบางอย่างอยู่ โดยที่บาร์แห่งนี้จะครอบคลุมศิลปะทุกแขนง รวมถึงดนตรีด้วย อย่างที่บอกว่า นครพนมมีคนเก่งและมีศักยภาพมากมาย เพียงแต่อาจจะยังไม่มีโอกาสได้ทำความรู้จัก หรือยังไม่กล้าแสดงตัวออกมาร่วมกัน”
“พวกเราพยายามสร้างพื้นที่นี้เพื่อแสดงให้เห็นว่า โลกใบนี้กว้างใหญ่และเปิดกว้างให้เยาวชนสามารถออกแบบชีวิตในทิศทางที่ตนเองชอบได้ โดยไม่จำเป็นต้องเดินตามกระแสสังคมหรือกรอบเดิม ๆ เสมอไป เราสามารถยืนหยัดในความเป็นตัวเองได้ เช่นเดียวกับศิลปินที่มาร่วมงานกับเรา อย่าง คุณแป้ง (รัสมี อีสานโซล) หรือ วงซันเด้อ (Sunder) ซึ่งเป็นศิลปินที่มีเอกลักษณ์สูงมาก มีความยูนีค โดยการนำศิลปะวัฒนธรรมพื้นบ้านมารังสรรค์ใหม่จนเกิดเป็นผลงานที่มีคุณค่าและร่วมสมัยมาก ๆ ซึ่งเราอยากส่งต่อแรงบันดาลใจเหล่านี้ให้กับคนในพื้นที่”
“สาเหตุที่ต้องเป็นอำเภอธาตุพนม เพราะที่นี่ฐานเดิมมีคุณบูมและคุณอ้นได้สร้างเอาไว้อยู่แล้ว พวกเราไม่ได้เป็นกลุ่มทุนใหญ่หรือมหาเศรษฐี พวกเราก็เป็นลูกหลานของประชาชนคนธรรมดาทั่ว ๆ ไป แต่เราเป็นกลุ่มคนทำงานสร้างสรรค์ที่อยากเห็นบ้านเมืองที่เราเกิด ที่ประกอบร่างกายและจิตวิญญาณเป็นพวกเราขึ้นมา และเป็นพื้นที่ ๆ พวกเราจะใช้ชีวิตต่อไปอาจจะจนถึงวันที่สิ้นลมหายใจ อยากเห็นเมืองนี้ขับเคลื่อนไปในทิศทางที่ดีขึ้น และเป็นเมืองที่เป็นพื้นที่แห่งโอกาสและความฝันให้สำหรับเด็กและเยาวชนและทุกคนที่อยู่ในเมืองนี้ได้จริง ๆ แม้จะไม่ทั้งหมดแต่เป็นส่วนใหญ่ก็ยังดี พวกเราจึงเริ่มจากจุดที่มีความพร้อม ความพร้อมที่ว่าคือใจที่อยากทำ และชวนคนที่อยากลงมือทำไปด้วยกันในศักยภาพของตัวเอง แล้วค่อย ๆ ขยายผลออกไปเรื่อย ๆ เปรียบเสมือนหยดน้ำที่ค่อย ๆ กระเพื่อมและแผ่ขยายวงกว้างออกไป”
จุดยืน จุดต่าง และความมีเสน่ห์ในฐานะ "บาร์ท้องถิ่น"
“ทุกคนในกลุ่มฅนเคลื่อนเมืองล้วนมีศักยภาพและมีความฝันเป็นของตัวเอง เราจึงมองเห็นสิ่งเหล่านั้นในตัวน้อง ๆ สำหรับ Local Bar หุ้นส่วนทั้งสองคนตั้งใจอยากให้เป็นพื้นที่สร้างสรรค์มาตั้งแต่แรก แต่อาจจะยังไม่ถนัดเรื่องงานเขียนหรือการสื่อสารออกไป เมื่อได้มาพูดคุยกันและพบว่าเป็นคน Type เดียวกัน (คนประเภทเดียวกัน) การทำงานร่วมกันจึงเกิดขึ้นได้ไม่ยาก หลังจากนั้นจึงเป็นเรื่องของการวางระบบบริหารจัดการและการสื่อสาร เพื่อทำความเข้าใจกับผู้คนว่า "เราไม่ได้ทำธุรกิจขายเครื่องดื่ม แต่เรากำลังนำเสนองานศิลปะให้คนจัดวางและเข้าถึงได้ง่ายที่สุด โดยมีเครื่องดื่มไว้คอยบริการสำหรับทุกคนนะ อะไรประมาณนี้"
“ความเป็นไปได้ใหม่ ๆ ของ Local Bar คือ การที่เรามี "จุดยืนที่ชัดเจนมาก" มีคนเคยแนะนำให้เราขายอาหารหรือกับแกล้มเพิ่มเพื่อเพิ่มรายได้ แต่เรามองว่าถ้าทำเช่นนั้น Local Bar ก็จะไม่ต่างจากบาร์ทั่วไปที่มีอยู่มากมาย ซึ่งร้านอื่น ๆ เขาก็ทำได้ดีอยู่แล้ว จุดขายของเราต้องอยู่ภายใต้ความชอบที่แท้จริงของพวกเราด้วย และเราทั้งสามคนก็มีหน้างานของตัวเองที่ต้องทำและรับผิดชอบ ถ้าหุ้นส่วนทั้ง 3 คนคุยกันแล้วเคมีไม่ตรงกัน หรือชอบคนละโทน เราก็จะไม่ทำร่วมกันตั้งแต่แรก”
“ภาพความสำเร็จที่เห็นในปัจจุบัน ส่วนตัวของพี่นะ คือที่นี่กลายเป็นพื้นที่ของคนที่อยากมาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันจริง ๆ บางครั้งมีเพื่อนเก่ามานั่งจิบเครื่องดื่มย้อนความหลังร่วมกันในบรรยากาศที่ไม่เสียงดัง อึกทึก หรือบางคนก็หิ้วคอมพิวเตอร์มาเปิดนั่งทำงานพร้อมกับจิบเครื่องดื่มไปด้วย นั่งนาน ๆ เมื่อย ๆ ก็ลุกขึ้นเดินดูงานศิลปะในแกลเลอรี่ ซึ่งในร้านอาหารทั่วไปอาจจะทำแบบนี้ไม่ค่อยสะดวก มันอาจจะดูขัดเขิน ไม่เหมาะ แต่ที่นี่ทุกคนสามารถทำได้ เพราะเจ้าของร้านและบรรยากาศในร้านเป็นโทนเดียวกัน”
“สิ่งที่พวกเราทำอยู่คือ การสร้างพื้นที่ที่ผู้คนสามารถเดินเข้ามา นั่งทำงาน คุยกับเพื่อน โดยไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าอาหารแพง ๆ หรือสั่งเครื่องดื่มแพง ๆ แค่สั่งเครื่องดื่มเบา ๆ หรือน้ำเปล่าสักขวดก็สามารถใช้พื้นที่ได้ ชมงานศิลปะได้ ซึ่งภาพเหล่านี้ที่ผ่านมาได้พิสูจน์แล้วว่า Local Bar ได้ทำหน้าที่ของมันสำเร็จและสมบูรณ์แล้ว”
“หากมองในมุมวัฒนธรรม คนอีสานหรือคนในสังคมไทยชื่นชอบความรื่นเริง ในอดีตเวลาที่เราเผชิญความทุกข์ยาก เรามักจะใช้เครื่องดื่มท้องถิ่น ดนตรี และศิลปะพื้นบ้านเป็นเครื่องชุบชโลมใจ ซึ่งเป็นเรื่องปกติของวิถีชีวิต ทั้งความสุข ความทุกข์ ความเศร้า คนอีสานทุกยุคทุกสมัย ล้วนใช้ความรื่นรมย์เหล่านี้ปลอบประโลมตัวเอง เพียงแต่ยุคสมัยเปลี่ยนไป วิธีการเล่าเรื่องก็ต้องเปลี่ยนตาม บางคนอาจมองว่าสังคมเรามีกรอบธรรมเนียมที่ต้องรักษา แต่รสนิยมของคนยุคนี้มีความหลากหลาย เราไม่ควรไปจำกัดว่าสิ่งที่ดีต้องเป็นรูปแบบเดิมเท่านั้น สิ่งสำคัญคือเราจะบริหารจัดการพื้นที่นั้นอย่างไรให้ลงตัวและเหมาะสมกับบริบทของตัวเราเองและของพื้นที่”
“เสน่ห์และความเซ็กซี่ของ Local Bar อยู่ที่การผสมผสานอย่างลงตัวของหุ้นส่วนทั้ง 3 คน ซึ่งต่างก็เป็นคนทำงานศิลปะคนละแขนง ทั้งนักเขียน, ศิลปินจิตรกรรมร่วมสมัย และช่างภาพ เรามาช่วยกันออกแบบพื้นที่ร่วมกันเพื่อรองรับกลุ่มคนที่ชอบอะไรเหมือน ๆ กัน และที่สำคัญคือ "เรายืนหยัดในสิ่งที่เราทำโดยไม่ไหลไปตามกระแส" เราเลือกวิถีชีวิตและแนวทางที่เป็นตัวของตัวเอง” รวมถึงทัศนคติที่อยากลงมือทำสิ่งนี้ซึ่งไม่ใช่แค่เพื่อความชอบของตัวเอง แต่เรายังนึกถึงผู้คนและชุมชนที่เราอยู่ด้วย เราว่าสิ่งเหล่านี้แหละคือเสน่ห์และความเซ็กซี่ของบาร์ท้องถิ่นที่ชื่อโลโควบาร์
ท้ายสุดเลนส์ไทบ้านขอทิ้งคำถามกับคุณเญย์ คุณอ้นและคุณบูมว่า คาดหวังอย่างไรกับพื้นที่ที่เรากำลังสร้าง
“คำว่า "บาร์ท้องถิ่น" เป็นคำที่เราชอบมากนะ เพราะพวกเราทั้ง 3 คนล้วนเป็นคนต่างจังหวัด เป็นคนชายขอบ เป็นคนลุ่มแม่น้ำโขง หุ้นส่วนทั้ง 3 คน รวมถึงกลุ่ม ฅคม. เองต่างก็เป็นคนนครพนมทั้งหมด เมื่อผู้คนก้าวเข้ามาที่นี่ พวกเขาจึงไม่ได้สัมผัสเพียงแค่เครื่องดื่ม บรรยากาศ แต่จะได้สัมผัสเรื่องเล่า งานศิลปะ และจิตวิญญาณความเป็นธาตุพนมและนครพนมจากคนนครพนมโดยแท้จริง” คุณเญย์
"ถ้าเราไม่ทำ แล้วใครจะทำ เรากำลังสร้างสังคมแห่งความสร้างสรรค์ ผมอยากให้ที่นี่เป็นพื้นที่ของนักสร้างสรรค์ในธาตุพนมมันอาจไม่ Mass มาก แต่ผมอยากให้มันเป็นศูนย์รวมของคน Creative ผมอยากให้มันมีมากกว่าที่เป็นอยู่" คุณอ้น
“ผมอยากให้ที่นี่เป็นพื้นที่สำหรับคนรุ่นใหม่ที่มีผลงาน มีความคิดสร้างสรรค์ และต้องการนำเสนอสิ่งที่ทำออกมาสู่สาธารณะ Local Bar และ Dripcolors Art Space จึงไม่ได้เป็นเพียงสถานที่ แต่เป็นพื้นที่แห่งโอกาส เป็นพื้นที่ที่พร้อมต้อนรับทุกคนที่อยากเรียนรู้ สร้างสรรค์ และเติบโตไปพร้อมกันครับ” คุณบูม
#คคม #คนเคลื่อนเมือง #ทีมคน #นครเรืองแสง #นครพนม #เลนส์ไทบ้าน #สารคดีสั้น #สารคดีชุมชน #รายการเลนส์ไทบ้าน #เรื่องเล่าจากชุมชน
