Co to jest strona internetowa?

Poznańska Gildia Graczy

Strona główna
Polska
Poznan
Poznańska Gildia Graczy

Poznańskie stowarzyszenie graczy gier wideo PGG - POZNAŃSKA GILDIA GRACZY

Jesteśmy stowarzyszeniem graczy gier wideo z Poznania.

Tworzymy i wspieramy wydarzenia zrzeszające i animujące graczy z Poznania oraz okolic. Rozwijamy kulturę i edukację obejmującą tematykę świata gier wideo. Wśród nas są twórcy gier i inni pracownicy branży, współorganizatorzy znanych wydarzeń gamingowych, twórcy internetowi oraz dziennikarze portali branżowych. Poznań Też Gra!

● Steam ●
http://steamcommunity.com/groups/PoznanskaGildiaGraczy

● Di

scord ●
https://discord.gg/ThH5chN

● Kontakt ●
Michał Wiśniewski
Prezes zarządu stowarzyszenia
[email protected]

07/05/2026

Dlaczego niektóre gry zostają z nami na lata? Czy to fabuła, muzyka, emocje, a może moment w życiu, w którym w nie graliśmy? 🎮

Zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu Pog(R)adajmy! Tym razem porozmawiamy o emocjach w grach i o tym, co sprawia, że pewne tytuły zostają w naszej pamięci na długo ❤️ Widzimy się 13 maja o 19:00 w GROTA Gaming PUB.

Wpadajcie pogadać, powspominać i podzielić się swoimi gamingowymi doświadczeniami! ✨ Link do wydarzenia w komentarzu ⬇️

05/05/2026

Zapraszamy do zapoznania się z wrażeniami Wojtka z gry "Pragmata":

"Dziś chcę podzielić się z Wami moimi wrażeniami z gry Pragmata. Tytuł ten śledziłem od mniej więcej roku – produkcja obfitowała w liczne perturbacje, ale jak widać, nie zawsze prowadzi to do klapy. Wręcz przeciwnie: w tym przypadku Capcom dostarczył naprawdę solidną grę.

Bohaterowie: Ojciec i „córka”

Sterujemy dwójką protagonistów: Hugh'em, systemowym audytorem korporacji wysłanym z Ziemi na księżycową stację badawczą po awarii, oraz Dianą – tytułową pragmatą (właściwie D-I-0336-7), którą Hugh postanawia ochrzcić krótszym imieniem. Ich spotkanie jest nieoczekiwane, ale szybko rodzi się między nimi wzruszająca więź ojca i córki. Jedni pokochali tę relację, inni nie – a ja, jako ojciec, mogę potwierdzić: gesty Diany wobec Hugh'a są urocze. W świecie rzeczywistym są jeszcze słodsze, ale Capcom oddał to wzorowo.

Fabuła: Uratować korporacyjne zaniedbania

Historia kręci się wokół ocalenia księżycowej bazy korporacji, przejętej przez zbuntowaną SI. Hugh z ekipą ląduje na miejscu, ale większość zespołu ginie chwile po przybyciu. Czytając notatki, odkrywamy, że sytuacja nie jest taka, jak się wydaje na pierwszy rzut oka – korporacyjne błędy i tajemnice wychodzą na jaw.

Gameplay: Zaskakujący miks

Rozgrywka łączy strzelanie z hakowaniem: najpierw osłabiamy wroga cyberatakiem, potem zadajemy obrażenia bronią. Na początku wydaje się to trudne – demo wymagało adaptacji – ale w pełnej wersji szybko się wczułem. To świeże połączenie, wymagające uwagi i strategii.

Grafika: Inna forma podania

Gra korzysta z RE Engine i wygląda świetnie – modele postaci, bossów i otoczenia stoją na wysokim poziomie. Nie wyróżnia się jednak na tle konkurencji. Optymalizacja? Średnia: bez generowania klatek oscyluje wokół 30-35 FPS, z opcją – 70-80 FPS. Różnica ogromna, co pokazuje, że jest jeszcze pole do poprawek, choć nie jest źle.

Muzyka: Symfonia, która nie zapada w pamięć

Soundtrack zawsze pasuje do akcji, ale brakuje mu ikry. Kolejny tytuł w tym roku z problemem ścieżki dźwiękowej – zero hitów, które grałyby w głowie tygodniami po skończeniu gry. Szkoda, bo potencjał był ogromny.

Podsumowanie

Pragmata oferuje oryginalny gameplay: hakowanie plus strzelanie frustruje na starcie, ale po praktyce i ulepszeniach czujemy się niepokonani. Fabuła nie dorównuje chociażby The Last of Us, ale trzyma poziom. Gra już podbiła serca graczy, miała udaną premierę, a ja bawiłem się świetnie przez kilkanaście godzin."

19/04/2026

Zapraszamy do zapoznania się z wrażeniami Wojtka z gry Crimson Desert 🎮

"Po dość leniwym (jak dla mnie) początku roku w końcu usiadłem przy nowym tytule. To Crimson Desert – gra, która od pierwszych zapowiedzi wyglądała obiecująco.

Ma swoje zalety i wady, a ja, choć nie ukończyłem głównego wątku, mam już tyle godzin na liczniku, że czuję się na tyle pewny, by podzielić się wrażeniami.

Bohater/owie – trzech muszkieterów

Głównym protagonistą jest Kliff, doświadczony najemnik i tymczasowy lider klanu Szarogrzywych. Postać mdła, nijaka i oklepana. Jego mina jest zawsze taka sama, cokolwiek mu się przydarza.

Później dołączają Damien – wojowniczka niezwiązana z klanem Kliffa – oraz Oongk, potężny ork-wojownik z Szarogrzywych. Po odblokowaniu którejś z nich można przełączać się między nimi w dowolnym momencie.

Widać, że dodano je na siłę, a do tego mój ulubiony motyw: spędzasz z głównym bohaterem +/- 60 godzin, a gra nagle każe ci grać kimś innym kto ma inny zestaw umiejętności i ni w ząb nie pasuje do twojego stylu rozgrywki.

Fabuła – krucha wydmuszka

Dotarłem do końca dziewiątego rozdziału, choć było ciężko – próbowałem się przebić, ale misja ze skakaniem po skałach na czas mnie załamała. Zadania są celowo wydłużone, by przedłużyć czas gry.

Miałem dużą cierpliwość, ale twórcy ewidentnie nie potrafią napisać wciągającej historii. Nie winię ich za bardzo – ich jedyny wcześniejszy sukces to MMO Black Desert Online, a w grach online fabuła nie jest priorytetem.

Gameplay – mechaniki, mechaniki i jeszcze raz mechaniki

Do dyspozycji mamy cały wachlarz umiejętności: mechaniczną rękę do przyciągania obiektów, odbijanie światła mieczem (pomaga znaleźć sekrety), zdolności poprawiające walkę i eksplorację.

Twórcy inspirowali się wieloma grami i gatunkami, próbując zadowolić wszystkich. Zapomnieli jednak o przyjaznym interfejsie – na premierę był makabryczny, choć teraz, po aktualizacjach, jest w dużej mierze poprawiony.

Grafika – miało być pięknie…

I jest – ale w określonych warunkach. Nieraz zatrzymywałem się, by podziwiać widoki, które naprawdę zachwycają. Potem biegłem dalej, a obraz się rozsypywał: wyskakujące kwiatki, doczytujący się horyzont.

Na premierę gra chodziła koszmarnie – musiałem obejrzeć poradniki, by ustawić suwaki i uzyskać płynność. Aktualizacje pomogły, ale pierwsze wrażenie robi się tylko raz.

Muzyka – była, ale bez ikry

Muzyka w Crimson Desert? Była – i na tym można by skończyć. Nie jestem w stanie przypomnieć sobie żadnego motywu, który zapadłby w pamięć choćby na chwilę.

Ścieżka dźwiękowa, skomponowana przez zespół Pearl Abyss, to głównie generyczne orkiestrowe tła: delikatne smyczki w eksploracji, przyspieszone perkusje w walce i ambientowe szumy w pustyniach.

Brakuje tu chwytliwego głównego tematu, który budowałby emocje – myślę tu chociaż o "The Last of Us" z jego gitarowym motywem Gustawo Santaolalli czy epickich fanfarach z "Wiedźmina 3" od Marcina Przybyłowicza.

Podsumowanie

Crimson Desert wciąga na długie godziny, ale brakuje jej szlifów, które z gry średniej robią wybitną. Pearl Abyss chciało udobruchać wszystkich, czerpiąc garściami z innych tytułów, lecz zapomniało o fabule.

Otrzymaliśmy ciekawe mechaniki i otwarty świat, ale to wydmuszka – świat nie trzyma się kupy. Ja raczej nie wrócę, bo gra mnie bardzo zmęczyła, a szkodo bo gra zapowiadała się bardzo dobrze."

13/04/2026

Dziś mamy dla Was wrażenia z gry Sekiro: Shadows Die Twice, którymi dzieli się Wojtek 🎮

"Tak jak obiecałem w dwudziestym odcinku naszego podcastu, ruszyłem z TGAChallenge – wyzwaniem, w którym przechodzę każdą grę od 2014 roku, nagrodzoną w kategorii Game of the Year. Z dwunastu tytułów na liście:

• Dragon Age: Inquisition
• The Witcher 3: Wild Hunt
• Overwatch
• The Legend of Zelda: Breath of the Wild
• God of War
• Sekiro: Shadows Die Twice
• The Last of Us Part II
• It Takes Two
• Elden Ring
• Baldur's Gate 3
• Astro Bot
• Clair Obscur: Expedition 33

Dziś mogę skreślić kolejny: Sekiro: Shadows Die Twice. Ta gra dała mi solidnie w kość, głównie dlatego, że musiałem wyjść ze swojej strefy komfortu – nie znoszę soulslike'ów. Ale właśnie dzięki temu zmuszeniu się do jej przejścia zrozumiałem, co widzą w nich fani.

To istny danse macabre, gdzie dosłownie memento mori. W tym tańcu ze śmiercią uczymy się ruchów zwykłych wrogów i bossów – szanse zawsze są przeciwko nam, ale nauka pozwala ich pokonać.

Podczas gry musiałem sobie wbić do głowy, że walka z każdym przeciwnikiem nie zawsze jest rozwiązaniem. Czasem lepiej odpuścić i ominąć wrogów, by nie marnować czasu. Soulslike'i żądają wyjścia poza moją strefę komfortu: lubię wiedzieć, dokąd iść, a tu sam musisz odnaleźć drogę do fabuły. Możesz utknąć w jednej lokacji na dziesięć godzin, nie ruszając głównego wątku, bo nie wiesz, gdzie szukać klucza do postępu. Bez poradników nadal siedziałbym w połowie gry i przeczesywał lokacje.

Pomijając to, grało się przyjemnie. Jest cholernie trudna (przynajmniej dla mnie), ale gdy opanujesz mechaniki, basicowi przeciwnicy padają jak muchy. Nie chcę oceniać grafiki – gra ma siedem lat, wygląda przyzwoicie, ale dzisiejsze standardy są wyższe, więc byłoby nie fair.

Fabuła? Jedna wielka zagadka. Bez ponad godzinnego filmu wyjaśniającego zrozumiałbym tylko ułamek. W grach FromSoftware, by poznać całość, trzeba eksplorować świat na bardzo dogłębnie – tak to odebrałem.

Podsumowując: do Sekiro na pewno nie wrócę, ale jego przejście pomogło mi zrozumieć fanów soulslike'ów. Z otwartą głową ruszam do kolejnej gry na liście: Elden Ring. Nie ukrywam, że to też będzie hardcore'owe wyzwanie, ale skoro Sekiro udało się skończyć, jest szansa na sukces."

09/04/2026

W dzisiejszym odcinku PGG Podcast Giga i Wojtek Gurynowicz rozmawiają o tym, czy sequele są nam potrzebne, czy jednak jest to tylko skok na kasę 🎙️

Jest to kolejny odcinek z naszego "archiwum" nagrany w zeszłym roku, dlatego pada w nim min. stwierdzenie o Expedition 33, które "wyszło w tym roku" ;)

Dajcie znać co Wy sądzicie na ten temat - czy wolicie nowe oryginalne IP czy czekacie z utęsknieniem na kolejną część waszego ulubionego cyklu? 🎮 Za wszelkie łapki i komentarze będziemy wam wdzięczni!

Linki do Spotify i YouTube w komentarzu ⬇️

01/04/2026

Czy gra musi być przyjemna, żeby była dobra? 🤔 A co z tytułami, które frustrują, męczą albo stawiają trudne emocjonalnie wyzwania?

Zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu Pog(R)adajmy, podczas którego wspólnie podyskutujemy o tym, czym właściwie jest „dobra gra” i czy przyjemność to konieczny warunek 🎮

Widzimy się w najbliższą środę 8 kwietnia o 19:00 w GROTA Gaming PUB 🍹Link do wydarzenia w komentarzu ⬇️

23/03/2026

Dziś mamy dla Was relację z wydarzenia, w którym wzięło udział kilka osób z naszego stowarzyszenia. Swoimi wrażeniami dzieli się Paulina 😊

"W miniony weekend wybrałam się na Bykon - Bydgoski Konwent Multifandomowy 🐂 Bardzo lubię tego typu wydarzenia, bo interesują mnie nie tylko gry wideo, ale również filmy, seriale, komiksy, planszówki i książki - jestem proper nerdem 😀 W związku z tym, chciałabym się podzielić swoim doświadczeniem.

Odwiedziłam wiele ciekawych prelekcji:

- “Pokemony inspirowane japońskim folklorem” [Sida Olesiak] - Nie byłam świadoma tego, ile stworków nawiązuje do tradycyjnych wierzeń regionalnych. Mam figurkę Maneki Neko w domu, a nie wiedziałam, że Meowth jest oparty na nim (stąd pieniądze i łapka w górze!)
- “Najlepsza seria przygodówek, o których nie pamiętasz, i najaktywniejszy fandom, o którego istnienia nie masz pojęcia - czyli o Przygodach Reksia słów kilka” [Kaczor Dziennikarski] - Przygodówki z Reksiem to pełnoprawne point and clicki z wymagającymi elementami zręcznościowymi, a nie tylko proste gry edukacyjne dla 5-latków! A ich fandom żyje do dziś i ma nawet swoje konwenty (na jednym z nich nawet kiedyś byłam!).
- “ADHD i trening oporowy - u mnie działa” [Artur DZIKOWY Olchowy] - Ciekawa propozycja jak można wykorzystać mechanizmy rządzące mózgiem ADHDowca, aby uprzyjemnić sobie treningi i uczynić je bardziej regularnymi (np. przez gamifikację - Twoje ciało to awatar, którego rozwijasz).
- “Nie tylko Chappell Roan - Kilka słów o Queerowej Muzyce” [Czin] - Bardzo bogaty przegląd osób artystycznych o różnych tożsamościach spod parasola LGBT+ tworzących muzykę wielorakich gatunków. Dostaliśmy nawet linka do kilkunastogodzinnej playlisty towarzyszącej prelekcji! 🎶
- “Horror nie tylko jumpscareem stoi” [Anna "Kyandi" Czarnecka] - Prelegentka przedstawiła zbiór gier indie z gatunku horror psychologiczny. Wiele z nich mało znanych, więc można było się dowiedzieć o tytułach, o których prawie nikt nie słyszał.
- “Płeć w fantastyce” [Miły] - Ciekawe podsumowanie tego, jak we współczesnej literaturze fantastycznej (obejmującej fantasy, sci-fi i realizm magiczny) przedstawiana jest kobiecość, męskość i queerowość.
- “Nintendo – historia wzlotu, upadku i dominacji” [Pudło] - Bardzo treściwe podsumowanie działalności tej firmy od jej początku w 1889 (wtedy produkowali oni karty do gry - i nadal je wypuszczają!) aż do wypuszczenia Nintendo Wii. Dowiedziałam się na przykład, że Sony kiedyś współpracowało z Nintendo tworząc przystawkę dla nich konsoli o nazwie PlayStation, a gdy nastąpił między nimi konflikt, rozwinęli ten projekt samodzielnie w kierunku znanej nam wszystkim konsoli ;)
- “Trudne początki kreskówek na bazie gier” [Patryk "speider" Głażewski] - O niektórych kreskówkach na bazie starych gier słyszałam lub nawet oglądałam (np. Pac-Man czy Super Mario), ale nie wiedziałam, że swoją animację miało też The Legend of Zelda, z bardzo wkurzającym i zbyt często powtarzanym powiedzeniem Linka (to jednak dobrze, że w grach nie mówi xD)
- “Remastery, remake'i i powroty do przeszłości: dlaczego kochamy to, co już znamy?” - [Bartosz "Stoperssonn" Stopczyk, Dominik "Stanley" Stankiewicz, prowadzący: Grzegorz Damrath] - Dyskusja o wypuszczaniu nowych wersji dzieł popkultury, takich jak gry wideo, filmy czy komiksy. Argumentem “za” była na przykład dostępność danych tytułów dla młodszych pokoleń, a “przeciw” - skok na kasę i odgrzewanie tego samego kotleta. Jednak ostatecznie wszystko zależy od jakości wykonania! 👍
- “Przegląd Adaptacji Gier z lat 2020-2026” - [Igor "SilverApril" Kwiecień, Rafał "Radagast21"" Majewski, Szymon "SzylishGuy_25" Wojciechowski] - Podsumowanie ekranizacji znanych gier w formie zarówno filmów, jak i seriali. Wspomniane zostały zarówno te bardziej udane jak Arcane czy The Last of Us, jak i te gorzej przyjęte, np. Monster Hunter 📽️

Poza prelekcjami, doświadczyłam następujących atrakcji:
- Pokazy szermierki średniowiecznej ⚔️
- Wypożyczalnia gier planszowych 🎲
- Hala wystawców
- Interaktywna wystawa retro konsol i komputerów 🕹️
- Konkurs cosplay, na którym pojawiły się takie postacie jak Edward Nożycoręki, Glinda, Vaiana, Jinx czy wiedźma Urszula
- Spotkanie z aktorami głosowymi Geralta i Yennefer z gier o Wiedźminie
- Wystawa gier bitewnych (te imponujące figurki!)
- Pyszne bagietki paryskie w formie zapiekanek, dostępne w kilku różnych wariantach 🥖

Program był tak bogaty, że często trudno mi było zdecydować na jedną z kilku ciekawych atrakcji odbywających się w tym samym czasie. Z chęcią wybiorę się jeszcze raz! Dziękuję organizatorom i organizatorkom za tę dobrą robotę

19/03/2026

Zapraszamy do wysłuchania kolejnego odcinka naszego podcastu 🎧 Giga i Wojtek rozmawiają o premierach, które interesują ich w tym roku 🎮

Na jakie gry wy czekacie? Czy pokrywa się to z naszymi listami? A może zainteresowaliśmy Was jakiś tytułem, o którym wcześniej nie słyszeliście? Dajcie znać w komentarzach!

Linki do Spotify i YouTube w komentarzu ⬇️

09/03/2026

Czy masz na koncie grę, której nigdy nie udało Ci się skończyć? A może taką, którą porzuciłeś/porzuciłaś mimo świetnego początku? 🤔

Zapraszamy na spotkanie dyskusyjne z cyklu Pog(R)adajmy, podczas którego porozmawiamy o niedokończonych grach - tych odłożonych „na później”, porzuconych z frustracji albo takich, które… po prostu nigdy nie dostały prawdziwego zakończenia 🎮

Widzimy się już w najbliższą środę w GROTA Gaming PUB o 19:00. Serdecznie zapraszamy! Link jak zawsze w komentarzu ⬇️

01/03/2026

Zapraszamy do zapoznania się z relacją Wojtka z koncertu muzyki z Kingdom Come: Deliverance I & II 🎻

"15.02.2026, Wrocław –Narodowe Forum Muzyki

O godzinie 18:00 w Sali Głównej ORLEN odbył się koncert The Symphony of the Sword – wyjątkowe wydarzenie poświęcone muzyce z Kingdom Come: Deliverance oraz Kingdom Come: Deliverance II. Był to pierwszy i jak dotąd jedyny taki koncert. Razem z żoną mieliśmy ogromną przyjemność w nim uczestniczyć.

Nasze miejsca

Siedzieliśmy tak blisko sceny, że mógłbym przybić piątkę panu Janowi Valcie, kompozytorowi muzyki do obu gier. Widzieliśmy reakcje całej orkiestry – widać było, że koncert sprawił im, podobnie jak panu Janowi, wielką frajdę.

Sala

Narodowe Forum Muzyki, Sala Główna ORLEN, jest akustycznie perfekcyjnie przygotowana. To nowoczesne centrum sprostało temu wyzwaniu w stu procentach – nie wyobrażam sobie lepszego miejsca na taki koncert.

Atmosfera

Jak wspomniałem, orkiestra bawiła się świetnie, ogrywając na żywo znane utwory i obserwując reakcje publiczności. Największym zaskoczeniem był dla mnie udział pana Jana Valcie w kilku kawałkach – grał na skrzypcach i dyrygował orkiestrą. Na twarzach muzyków i kompozytora malowała się ogromna wdzięczność i duma. Na szczęście nie zabrakło kultowego „Our Hero Henry”, który podgrzał finał występu.

Podsumowanie

Koncert był wyśmienity – utwory ponownie przywołały wspomnienia z tych niesamowitych gier. Ogromna chęć powrotu do Kingdom Come: Deliverance i sequela jest teraz silniejsza niż kiedykolwiek, choć brak czasu i nadchodzące premiery na razie to uniemożliwiają."

25/02/2026

W weekend 21-22 marca 2026 w Bydgoszczy odbędzie się Bykon - Bydgoski Konwent Multifandomowy 🐃 Nie zabraknie wystawców, cosplayerów, prelekcji i innych atrakcji.

Motywem przewodnim będzie gaming! 🎮 Inne sale, jakie będziecie mogli odwiedzić to np. azjatycka, literacka, planszówkowa, popkulturowa i manga&anime. Pełen program już wkrótce!

Podczas wydarzenia nie zabraknie przedstawicieli i przedstawicielek naszego stowarzyszenia 😊 Rozpoznacie nas po koszulkach 💜 W trakcie i po wydarzeniu będziemy zdawać relację!

Link do strony konwentu w komentarzu ⬇️

Adres

Poznan

Strona Internetowa

http://gildiagraczy.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Poznańska Gildia Graczy umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skróty

Chcesz aby twoja firma była na górze listy Bar w Poznan?