Podczas gdy popularne u nas zawijańce z rybą datuje się na okres samurajski, XVII-XVIII wiek, o tyle doniesienia na temat onigiri w zasadzie pokrywają się z doniesieniami na temat początków Japonii. Kulki ryżowe, czy też później trójkąty, istnieją w przekazach i skamielinach sprzed tysięcy lat przed naszą erą (nawet okres Yayoi). Ta najbardziej tradycyjna japońska przekąska przetrwała do dziś w ni
emal niezmienionej formie nie bez powodu. Jest nie tylko szybka w przygotowaniu, ale także zdrowa i sycąca. Obecnie onigiri pełni w Japonii formę kanapki, najczęściej składającej się z ryżu, nori na zewnątrz oraz dodatków w środku lub posypki smakowej. Choć na stronach Wikipedii znajdziecie „tradycyjne nadzienia onigiri”, to możecie nam wierzyć – jak Japonia długa i szeroka, smaków jest nieskończona ilość. Onigiri można kupić w supermarketach, convenience store’ach (takich japońskich Żabkach), specjalistycznych lokalach z onigiri (Min’s Onigiri!), ale miliony Japończyków przygotowują je także w domu. Onigiri to doskonała forma drugiego śniadania jak i genialny posiłek na lunch. Jeśli spytacie przeciętnego Japończyka co jada częściej: sushi, ramen czy onigiri, to raczej na pewno usłyszycie, że ta ostatnia pozycja pojawi się w odpowiedzi najczęściej (a na pewno nie ta pierwsza!). Onigiri to codzienny i żywy element kultury japońskiej. Dzięki różnorodności smaków (z mięsem, rybą, warzywami etc) każdy jest w stanie znaleźć rodzaj, który mu smakuje!!!
