Federacja Anarchistyczna Kraków

04/08/2026

Wspierajcie uwięzione osoby ze środowisk anarchistycznych i antyfaszystowskich! Co chwila dosłownie pojawiają się nowe informacje o zatrzymaniach (np. Włochy) czy procesach (np. w Indonezji - 13 osób oskarżonych po demonstracji pierwszomajowej w Bandungu w 2026 roku) lub wyrokach skazujących (np. sprawa tzw. Prairieland, gdzie za protest przeciw ICE grożą wyroki do 100 lat więzienia). Cały czas uważnie śledzimy, przekazujemy informacje i staramy się pomagać uwięzionym w Białorusi i Rosji - te reżimy przodują w represjach i wieloletnich wyrokach wobec antyautorytarnych aktywistów.

[publikujemy międzynarodowe wezwanie do działań w związku z nadchodzącym tygodniem solidarności i zapraszamy wszystkich do wsparcia uwięzionych]

Międzynarodowy Tydzień Solidarności z Uwięzionymi Anarchist_k_ami 2026 // 23 – 30 sierpnia

Wzywamy was do podjęcia działań podczas Tygodnia Solidarności z Uwięzionymi Anarchist_k_ami!

Solidarność jest podstawą walki z systemem represji!

Marius Mason, jest aktywistą walczącym o ochronę środowiska i prawa zwierząt. Jest anarchistą, pisarzem, i artystą zaangażowanym w obronę praw osób transpłciowych, który odbywał najdłuższą dotychczas karę pozbawienia wolności za akty sabotażu na rzecz środowiska. Po 17 latach odsiadki świętujemy jego uwolnienie. 14 maja tego roku został on przeniesiony do ośrodka resocjalizacyjnego.

W więzieniu nigdy się nie poddał, ale bronił siebie i innych, wspierał uwięzione osoby transpłciowe i stanowczo stawiał opór systemowi więziennemu. Przez wszystkie poprzednie lata, z okazji Międzynarodowego Tygodnia Solidarności z Uwięzionymi Anarchist_k_ami oraz Dnia Działania na rzecz Uwięzionych Osób Transpłciowych, wzywaliśmy do pisania do niego listów. Teraz z radością usuwamy go z naszej listy adresatów za kratami, bo ponownie łączymy z nim siły na wolności.

Tym nie mniej nie zapominamy o tym, że wiele osób wciąż pozostaje w więzieniach i znajduje miejsce na naszej liście adresat_ek. Lista ta stale się też wydłuża. Solidarność jest podstawą walki z tym represyjnym systemem. Solidarność pozwala nam przetrwać najtrudniejsze czasy. Pocztówka lub list, solidemo przed więzieniem bądź wizyta mają ogromne znaczenie i dają uwięzionym potrzebnej do przetrwania energii. Historia towarzyszki w więzieniu, opowiadana podczas wydarzeń solidarnościowych, rozpowszechnia się dzięki obecnym osobom, przełamując narzuconą przez system izolację. Naszym obowiązkiem jest sprawić, by ich idee, a wraz z nimi same osoby, przedostawały się poza mury więzienia. Nie zapominając o uwięzionych, solidarność się wzmacnia.

Właśnie dlatego co roku ogłaszamy Międzynarodowy Tydzień Solidarności z Uwięzionymi Anarchist_k_ami!

Czasy stają się coraz trudniejsze, faszyzm zyskuje na sile, a państwa, faszyści i konserwatyści ponownie czynią nas celem swoich działań – jako siły postępowe, osoby q***r, antyfaszyst_ki i anarchist_ki. Władza próbuje nas zniszczyć, jak w przypadku niedawnych wyroków w sprawie Prairieland, gdzie osobom grozi nawet do 100 lat więzienia, czy próba stłumienia ruchu anarchistycznego w Indonezji, gdzie po starciach z okazji Święta Pracy ponownie uwięziono dziesięciu anarchistów, którym postawiono poważne zarzuty.

W obliczu tych trudności musimy trzymać się razem i działać solidarnie. Musimy wzmacniać nasze społeczności i wspierać te, które są najbardziej bezbronne. Nie zapominajmy o uwięzionych, walczmy u ich boku, ramię w ramię. Ci ludzie to nie tylko więźniowie czy więźniarki – to nasi towarzysze i towarzyszki. Marius dał wspaniały przykład tego, jak możemy się wzajemnie wspierać w naszej wspólnej walce.

Dołączcie do Międzynarodowego Tygodnia Solidarności z Uwięzionymi Anarchis_t_kami!

Zorganizujcie akcję pisania listów, wydarzenie solidarnościowe, pokaz filmowy, akcję bezpośrednią, demonstrację lub cokolwiek innego, co przyjdzie wam do głowy, i prześlijcie nam zdjęcia oraz kilka słów sprawozdania!

31/07/2026

Kilka dni temu zmarł Raoul Vaneigem, twórca nurtu sytuacjonistycznego, znakomity krytyk stale wzrastającego konsumpcyjnego stylu życia i jego symbiozy z państwem, kiedyś szczerze cieszący się z faktu, że swego czasu jego książka „Rewolucja życia codziennego” była (ponoć) najczęściej kradzioną książką z księgarni. Ale teraz już jest coraz mniej księgarni...

28 lipca w wieku 92 lat zmarł Raoul Vaneigem w Barcelonie, filozof belgijski znany przede wszystkim z klasycznej już dziś książki: ,,Rewolucja życia codziennego", dogłębnej krytyki systemu kapitalistycznego.

Trochę cytatów z ostatnich lat Vaneigema.

„To nie liczba demonstrantów stanowi o ich sile, lecz wrażliwa inteligencja, która rozwija się między jednostkami i je jednoczy, oddalając je od populistycznego ogłupienia, od indywidualizmu, który zamienia ludzi w idiotów i szuka kozła ofiarnego, by złagodzić ich frustracje”.

„Nie można wyciągnąć żadnych cennych wniosków od ludzi, jeśli nie zrezygnowali oni od samego początku z kultu osobowości”
2020, pismo La Soir

Jeszcze w 2023 roku Vaneigem pisał:

Raoul Vaneigem: Mamy tego dość! Uwolnijmy życie! Uwolnijmy ziemię!

Dzisiaj stawką jest nasza przyszłość jako ludzi.
Bezwzględna konfrontacja stawia przeciwko sobie statyczne i globalizujące struktury nastawione na zysk a lud, którego życie pod presją dominującej chciwości sprowadza się do absolutnego minimum.
Państwo jest zainteresowane niekończącym się przedłużaniem tego konfliktu, ponieważ represja jest ostatnią funkcją, która pozwala mu istnieć. Jednocześnie coraz więcej osób odczuwa to z mieszaniną podniecenia i niepokoju: wkraczamy w lata, których przebieg wymaga podjęcia kluczowej decyzji. Stoimy przed wyborem, który zadecyduje o naszym losie. Jest on prosty.
Albo pogodzimy się z pustynnieniem planety, pracując na własną zagładę.
Albo zaangażujemy się w walkę o suwerenność życia i wartości ludzkie.
Czy się zaangażujemy? Nie! Koniec z kazaniami i humanitarnymi przemowami! To już nie jest czas na życzenia. To czas faktów dokonanych.
Dociera to do milionów ludzi, którzy budzą się z półwiecznego letargu i na nowo odkrywają człowieczeństwo, którego królestwo towaru nieustannie im odbierało.

11/07/2026

Nie udało nam się niestety dojechać na to wydarzenie, ale to ważne, że udało się to zorganizować i przypomnieć, że polski anarchizm ma naprawdę długą historię.

29/06/2026

Na zakończonej przed chwilą tegorocznej edycji Ultra Chaos Piknik miała premiera najnowszego numeru pisma INNY ŚWIAT. To już 57-y numer, a samo pismo wydawane jest od lat 90-tych XX wieku. I choć zwierzęta są dominującym tematem numeru, to są jak zwykle także bieżące tematy i refleksje dotyczące różnych aspektów naszej politycznej rzeczywistości i ruchu anarchistycznego. Gazetę można zamówić pod adresem [email protected] lub na stronie Oficyny Bractwa Trojka. Polecamy!

28/06/2026

Polecamy kolejny odcinek cyklu wykładów, w którym wyjaśniane są stare dziady i stare baby anarchizmu:

Kolejny wykład z serii "Dziadostwo w Odwecie!", czyli wyjaśniamy st...

14/06/2026

𝗣𝗥𝗢𝗧𝗘𝗦𝗧𝗬 𝗣𝗥𝗭𝗘𝗖𝗜𝗪 𝗨𝗦𝗧𝗔𝗪𝗜𝗘 𝗔𝗡𝗧𝗬-𝗥𝗔𝗩𝗘 𝗪𝗘 𝗙𝗥𝗔𝗡𝗖𝗝𝗜

Przez Francję przetacza się obecnie fala protestów po tym, jak zaczęto procedowanie w parlamencie projektu ustawy nr 1133, mającej na celu zdecydowane rozprawienie się ze sceną rave. Jednak to nowszy, tegoroczny, projekt ustawy nazwanej „RIPOST” budzi o wiele większe kontrowersje.

Rząd zamierza wzmocnić kontrolę nad sceną imprezową poprzez obniżenie o połowę progu, przy którym wymagane jest zgłoszenie wydarzenia w prefekturze: z 500 do 250 uczestników. Uczestnicy darmowych imprez mogą zostać ukarani grzywną w wysokości 1500 euro, a organizatorzy do 30 000 euro i sześcioma miesiącami więzienia, oraz trzyletnim zakazem prowadzenia pojazdów (zupełnie bez związku czy byli na imprezie jako kierowcy).
Dodatkowo dla uczestników „w recydywie” przewiduje się kary sześciu miesięcy więzienia i grzywnę w wysokości 7500 euro. Kolektywy protestujące przeciw ustawie argumentują, że proponowana ustawa nie odzwierciedla realiów, podając przykłady „systematycznie odrzucanych” deklaracji składanych prefekturze, uniemożliwiające organizację legalnych imprez, oraz na odwoływanie imprez w ostatniej chwili z powodu dekretów prefekturalnych lub gminnych, które unieważniają ich decyzje. „To zniechęca systemy nagłośnieniowe do stosowania się do procedur” – dodaje Tekno Anti Rep, twierdząc, że przepisy proponowanej ustawy mają na celu wyeliminowanie kulturowej praktyki organizowania darmowych imprez. Ustawa 1133 jest jeszcze w parlamencie, ale MSW wydało już odpowiednie instrukcje - 23 maja w Elven w Bretanii 300 imprezowiczów padło ofiarą ataku około stu żandarmów, którzy zalali imprezę gazem łzawiącym, strzelając bezładnie z pistoletów LBD i GM2L. Tydzień wcześniej w podobnych okolicznościach stłumiono również inną imprezę w Ploërmel.

Na rok przed wyborami prezydenckimi rządząca mniejszość pragnie przypomnieć wszystkim, że nadal zajmuje ważne miejsce w wyścigu ku faszyzmowi. Świadczy o tym porozumiewawczy uśmiech ministra spraw wewnętrznych Laurenta Nuneza (byłego szefa wywiadu), gdy przedstawia swój najnowszy pomysł, ustawę „Ripost”, która ma zapewnić „natychmiastową reakcję na zjawiska zakłócające porządek publiczny, bezpieczeństwo i spokój naszych współobywateli”.

Rząd francuski zdecydował się na politykę „inflacji przestępczości”, po prostu wymyślając nowe przestępstwa, z których większość karana jest stałymi grzywnami w sposób całkowicie dyskryminujący. Należy zauważyć, że praktyka nakładania grzywien przez policję jest powszechna w dzielnicach robotniczych, a wielu młodych ludzi osiąga dorosłość z dziesiątkami tysięcy euro długu do spłacenia funkcjonariuszom, którzy ich codziennie nękają. Jednym z nowych „przestępstw” jest wziewne używania podtlenku azotu, zagrożonego karą do jednego roku więzienia i grzywną w wysokości 3750 euro – dla tych, którzy poddają się tej inhalacji!

W prezentacji prasowej ustawy „Ripost” Laurent Nunez bezpośrednio atakuje użytkowników narkotyków. Cel jest prosty: uczynić użytkowników narkotyków niemal bezpośrednio odpowiedzialnymi za „zastraszanie mieszkańców, pranie pieniędzy, wykorzystywanie nieletnich i przemoc między sieciami […], która nęka całe dzielnice”. Ostatecznie samo ministerstwo stwierdza to wprost: „Ustawa wysyła jasny sygnał: użytkownik również uczestniczy w tym łańcuchu przestępczym. Jest jego ogniwem”.

Ustawa „Ripost” jeszcze bardziej zamienia stadiony w laboratoria represji i środek testowania technik zarządzania tłumem, stref kibica i gości, profilowania i kontroli ruchu. Podczas gdy duża liczba nowych eksperymentalnych środków masowego nadzoru została wprowadzona w przepisach olimpijskich między 2023 a 2024 rokiem, prawo „Ripost” przedłuża eksperymenty co najmniej do Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2030 roku. Algorytmiczny nadzór wideo (Vehicle Security Assist) zostaje rozszerzony na budynki i miejsca otwarte dla publiczności. Od 2022 roku policja krajowa ma prawo korzystać z „dopasowania fotograficznego”, funkcji dostępnej na tabletach i smartfonach wszystkich funkcjonariuszy, zarówno policji, jak i żandarmerii. Środek ten został wdrożony z inicjatywy Céline Berthon, ówczesnej szefowej Centralnej Dyrekcji Bezpieczeństwa Publicznego, a obecnie szefowej DGSI – francuskiej służby kontrwywiadu. W praktyce urządzenie to, prezentowane jako proste narzędzie cyfrowe, umożliwia nie tylko automatyczny odczyt dowodów osobistych i tablic rejestracyjnych, ale także zapewnia dostęp do systemu rozpoznawania twarzy. Kolejna swoboda przyznana policji: całkowicie nieograniczone używanie dronów obserwacyjnych w dowolnym kontekście, bez zezwolenia prawnego. Wszystko to wymaga jedynie uzasadnienia „bezpośredniego zagrożenia dla ludzi”.

Laurent Nunez i jego zespół wykorzystują także przepisy, aby dać impuls prywatnym firmom ochroniarskim, które wspierają policję, rozszerzając zakres ich uprawnień. Dzięki ustawie „Ripost”, agenci tych prywatnych firm będą mogli min. przeprowadzać oględziny bagażników pojazdów podczas dużych imprez lub, za zgodą prefekta, w celu uzyskania dostępu do chronionych obiektów, co ma na celu umożliwienie policji wykonywania jej podstawowych obowiązków. Prywatyzowanie sektora represji to nowy, groźny krok, mogący przynieść nieprzewidziane konsekwencje.

Taktyka państwa francuskiego odzwierciedla ciągły „wyścig zbrojeń” między nim a różnymi grupami, które chce represjonować. Zdolność ruchu Żółtych Kamizelek do wywoływania masowych zamieszek w latach 2018–2019 wynikała po części z anonimowości tysięcy jego uczestników. W odpowiedzi państwo francuskie wprowadziło „zakaz noszenia maski lub innego rodzaju osłony twarzy bez uzasadnienia”, możliwość zakazania niektórym osobom udziału w demonstracjach oraz masowe śledztwa i monitoring aktywistów „skrajnie lewicowych” w ruchu Żółtych Kamizelek. Uzależnienie ruchu od WhatsApp oraz masowe stosowanie przemocy przez państwo sprawiły, że represje te były skuteczne, a frekwencja zmalała. Od terrorystycznego ataku na redakcję „Charlie Hebdo”, a właściwie po ataku na klub „Bataclan”, w całym kraju nadal utrzymywany jest najwyższy poziom zagrożenia terrorystycznego w ramach rządowego planu Vigipirate, co oznacza wzmożone kontrole i stałą obecność wojskową oraz policyjną w miejscach publicznych.

07/06/2026

W SZWAJCARII PRÓBUJĄ ZAKAZAĆ ANTYFASZYZMU!

Po wprowadzeniu zakazu działalności tzw. „Antify” przez USA i Węgry oraz co najmniej podobnej inicjatywie w Holandii, szwajcarski kanton Berno poszedł w podobnym kierunku. Parlament kantonalny domaga się od Szwajcarskiej Rady Federalnej wprowadzenia podobnego zakazu. Natychmiast wybuchły protesty przeciwko temu rozwiązaniu.

Jesienią ubiegłego roku Stany Zjednoczone pod rządami Trumpa oraz Węgry pod rządami Viktora Orbána uznały „Antifę” za organizację terrorystyczną. W Holandii, pod przewodnictwem Geerta Wildersa, również zgłoszono odpowiednią inicjatywę parlamentarną, ale nie miała ona mocy prawnie wiążącej.
W Szwajcarii prawicowi parlamentarzyści od lat atakują środowisko lewicowe. Rok wcześniej Szwajcarska Rada Federalna odrzuciła już propozycję Andreasa Glasera ze Szwajcarskiej Partii Ludowej (SVP), który argumentował wówczas: „Grupa, która nieszkodliwie nazywa siebie «Antifa», od lat jest zaangażowana w liczne ataki na ustalony porządek. Antifa Szwajcaria należy do obozu lewicowych ekstremistów”.

Z inicjatywy prawicowego posła SVP Lorenzo Quadriego szwajcarski parlament został wezwany do „przedstawienia parlamentowi podstaw prawnych do zakazania ruchów „Antifa” w Szwajcarii”.
W swojej inicjatywie z 17 grudnia 2025 roku członek Szwajcarskiej Rady Federalnej napisał: „Tak zwany ruch Antifa (antyfaszyzm) jest w rzeczywistości synonimem nietolerancji, przemocy i (lewicowego) faszyzmu. W październiku 2025 roku Berno zostało dosłownie obrócone w gruzy i popioły przez nieautoryzowaną demonstrację „pro-palestyńską”, która spowodowała straty liczone w milionach franków”. [najwyraźniej politykowi pomyłkowo wyświetliły się zdjęcia z Gazy...]
Rząd Szwajcarii oświadczył jednak 18 lutego 2026 r.: „«Akcja Antyfaszystowska» nie jest grupą w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz raczej heterogenicznym ruchem lub luźną międzynarodową siecią. Obejmuje jednostki i różnego rodzaju grupy. Brak struktury organizacyjnej przemawia przeciwko zakazowi”.

Na początku tego roku prawicowi posłowie SVP Thomas Fuchs i Sandra Schneider zainicjowali „inicjatywę parlamentarną”, wzywającą rząd kantonalny do „zwrócenia się do rządu federalnego i wystąpienia o zakaz działalności lewicowych grup ekstremistycznych, które zazwyczaj występują publicznie pod nazwami „Antifa”, „Akcja Antyfaszystowska” i „Czarny Blok”.
W uzasadnieniu czytamy między innymi: „Aktywiści «Antify» muszą być uznani za poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego. Sprawcy z tego środowiska muszą być konsekwentnie pociągani do odpowiedzialności za swoje zbrodnicze czyny. Społeczeństwo obywatelskie nie może dłużej dawać się zastraszać przez agresywne grupy lewicowe, które odrzucają nasz system demokratyczny i kapitalizm, a ostatecznie dążą do obalenia istniejącego porządku społecznego”. Nie wskazano jednak za jakież to „zbrodnicze czyny” są odpowiedzialni.

3 czerwca 2026 r. parlament kantonalny przyjął wniosek skrajnie prawicowej partii SVP 82 głosami za, 64 przeciw (z trzema wstrzymującymi się).
W czwartek, następnego dnia, kilkaset osób spontanicznie przemaszerowało przez centrum Berna, skandując „ Siamo tutti antifascisti – wszyscy jesteśmy Antifa!”.
Podczas gdy na całym świecie w siłę rośnie faszyzm i autorytaryzm, parlament kantonu Berno chce zakazać antyfaszyzmu, „ruchu, który sprzeciwia się temu, co dzieli nasze społeczeństwo”.
Ostra krytyka pojawiła się również w kręgach prawniczych. DJB , Demokratyczna Partia Prawników z Berna, twierdzi, że taki zakaz „nie jest ani rozsądny, ani proporcjonalny”.
Organizacja „Sojusz przeciwko Prawicy” cytuje: „Antyfaszyzm jest postawą i nie można go zakazać”.

Ataki państwa na ruchy lewicowe i emancypacyjne trwają nieprzerwanie na arenie międzynarodowej, krajowej i lokalnej. To, co zaczęło się w USA, zostało podjęte przez parlament w Holandii i wdrożone przez państwo na Węgrzech, jest obecnie również postulowane przez kanton w Szwajcarii. Atak jest skierowany nie tylko przeciwko jednostkom i grupom, ale przeciwko samej idei antyfaszyzmu. Przesłanie jest niestety wszędzie takie samo: każdy, kto organizuje się przeciwko rasizmowi, neofaszyzmowi i skrajnej prawicy, powinien zostać zdelegitymizowany, kryminalizowany i zdelegalizowany. Ci, którzy chcą zakazać antyfaszyzmu, nie deklarują problemu „organizacji”, lecz opór przeciwko autorytarnym i faszystowskim tendencjom. Uniwersalne w zwalczaniu antyfaszyzmu jest to, że są to działania mające wzmocnić autorytaryzm władzy i zachowanie przywilejów klas rządzących, dążenia charakterystyczne dla politycznej prawicy, ale coraz powszechniejsze także wśród tzw. liberalnych środowisk.
Trzeba temu przeciwdziałać z determinacją i konsekwencją!

[za: de.indymedia.org]

05/06/2026

Polecamy ciekawy tekst opublikowany przez Federacja Anarchistyczna Wrocław. Pewnym zbiegiem okoliczności jest to, że za kilka dni w Krakowie odbędzie się konferencja "Degrowth: bridging green and just in Central and Eastern Europe", w której być może pojawią się inne ciekawe wątki (na pewno jeden o krakowskim niezależnym centrum społeczno-kulturalnym „Warsztat”).