17/10/2026
In memoriam Paul Habraken.
Ons bereikte het trieste nieuws dat Paul Habraken is overleden.
Mijn herinneringen met Paul gaan zo’n 55 jaar terug toen wij allebei op zondagavond naar de Blokhut in Amsterdam gingen om die mooie klassieke jazz te horen op de sessie avonden.
Wij hoopten dat wij dan ook werden uitgenodigd op het podium bij de toppers.
Soms ging dat niet vanzelf en ging je zelf maar zitten na een wisseling in de hoop dat er andere muzikanten bij kwamen te zitten.
Echter al snel bleek dat Paul een bijzonder talent had op sousaphone, terwijl hij toen ook nog trombone speelde.
Paul had een opvallende timing. Zodra hij inzette was het ritme een stevig bouwwerk waarop blazers konden “drijven”.
De populariteit van de klassieke jazz zat ineens in de lift.
Een kleine formatie werd opgericht: De Animal Crackers, de band zonder stekkers.
Zij zetten de toon voor kleine bezettingen, zowel in cafés als op straat bij evenementen.
Toen de tubaist daar vertrok kwam Paul veelvuldig in zijn plaats.
Na het stoppen van de Animal Crackers ontstond er een nieuw orkest; De Josph Lam Jazzband, die uitgroeide tot een begrip in de Joseph Lam Jazzclub en vele andere jazzclubs en feesten.
Paul speelde daarin een hoofdrol. Het was ongeëvenaard hoe hij de band tot swingen wist te krijgen. Hij was in staat hard en zacht af te wisselen en zijn tuba zelfs tot stringbas geluiden te krijgen.
Heel veel jaren maakte hij deel uit van deze bezetting. Hij viel met zijn spel ook internationaal op.
Hij speelde met internationale orkesten mee, die de toppers van meerdere landen bij elkaar brachten.
Hij speelde daarnaast in de Aces of Syncopation, die op professioneel niveau over de hele wereld, met name in Japan waren te vinden.
Zij boekten veel en grote successen.
Persoonlijk heb ik het genoegen gehad veel als invaller te mogen spelen in orkesten waar Paul vast in speelde.
Met veel genoegen kijk ik daar op terug.
Zo kijk ik ook met veel genoegen terug op de Hot Jazz Company, die als geen ander de Klassieke Jazz Muziek puur verwoordde.
Zowel met nationale als internationale muziek helden heeft deze band schitterende concerten mogen geven.
Als Paul een solo nam, leek zijn uitvoering een orkest op zich zelf.
Persoonlijk heb ik nooit een sousaphonist gehoord die de kwaliteiten van Paul wist te overtreffen.
Naast sousaphonist was Paul een heel sympathiek mens.
Hij hielp je gevraagd en ongevraagd met allerlei technische problemen; van oude autos tot modeltreinen aan toe.
Hij leerde je ook te relativeren als je overheidszaken al te serieus beleefde.
Maar bovenal hebben we ontzettend kunnen lachen om de vele hilarische voorvallen die wij op onze weg tegen kwamen.
Helaas deed zich bij Paul een tijd geleden een niet te genezen ziekte voor.
Hij besloot te concluderen dat hij een prachtig leven had gehad en veel had genoten van de muziek als extra dimensie in je leven.
Hij besloot moedig, geen leven verlengende ingrepen te laten doen en hield tot het einde de regie, zoals hij zijn hele leven realistisch had geleefd.
Een fantastische muzikant en fijn mens is van ons heen gegaan.
Gelukkig kunnen we terugvallen op prachtige herinneringen en opnamen.
Wij wensen zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte met het verwerken van dit onuitsprekelijke verlies.
Jan Gombert
