12/01/2022
BOODSCHAP VAN EEN ZORGZAME MOEDER NA HAAR OVERLIJDEN
Voor veel mensen was Kerst en Oud & Nieuw in de afgelopen maand de eerste keer dat zij dit vierden zonder hun overleden dierbare. Dat raakt en ik kan me voorstellen dat je bij dat gemis jezelf wel eens afvraagt, waar ben je nou? Gaat er ergens iets van jou verder?
Kan ik jouw aanwezigheid herkennen in bijzonder toeval? Ontmoeten we elkaar straks weer?
In mijn beroep als spreker bij afscheid kom ik soms zulke bijzondere ervaringen tegen. Dat maakt mij als mens heel blij. In deze post vertel ik daarover met toestemming van dankbare nabestaanden.
Onlangs mocht ik het levensverhaal schrijven en vertellen van hun zeer zorgzame moeder.
Als ik met haar drie volwassen kinderen aan tafel zit vertellen zij mij iets bijzonders dat heeft plaatsgevonden. Een “tussen hemel en aarde” dingetje. Deze ervaring is zo passend bij het wezen van deze vrouw, dat ik hen vraag of ik deze ervaring mee mag nemen in haar levensverhaal. Ja graag, klinkt het eensgezind.
De overleden moeder is bij ons, want ze ligt mooi verzorgd en met een vredige uitstraling op haar gezicht, opgebaard naast ons. Dat voelt heel natuurlijk en prettig. Terwijl ik mijn gezicht naar haar richt vertel ik wat we gaan doen, dat haar kinderen mij hebben gevraagd om “Haar Verhaal” op te schrijven en op haar afscheid te vertellen en dat ik dat met aandacht en liefde zal doen. De uitvaartverzorgster van DELA heeft mij daarvoor benaderd.
Haar kinderen zijn nog vol van een bijzondere gebeurtenis in de afgelopen twee nachten. Er is verdriet maar ook vrede met haar overlijden. Mama is gegaan zoals ze wilde, zonder lang ziekbed, onverwacht, thuis in haar eigen huis.
Toch is er één vraag die hen alle drie bezighoudt. Hoe laat is mama nou overleden? Was dat misschien al op dinsdag? Zij heeft niet meer gereageerd op het laatste bericht om half 9 dinsdagavond van haar jongste dochter, maar ze was ook grieperig en niet lekker dus sliep ze wellicht al vroeg. De volgende ochtend verschijnt niet het gebruikelijke dagelijkse duimpje op de app naar haar jongste dochter om te laten weten dat alles goed met haar is. Ook als haar zoon rond half negen belt zoals hij dagelijks doet, neemt zij niet op.
Dan voelen alle drie haar kinderen hetzelfde:
“ik heb geen moeder meer”. Hun gevoel wordt bevestigd als de oudste dochter als eerste bij haar moeder is en ziet dat zij inderdaad is overleden.
Als haar twee dochters van donderdag op vrijdag nacht bij haar waken en in haar huis slapen worden zij beiden tegelijk om 4.05 uur ’s nachts wakker. De nacht erna gebeurt precies hetzelfde. En wat blijkt als zij dat delen met hun broer, ook hij om 4.10 uur wakker is geworden. En alhoewel hun moeder zelf altijd heel nuchter is over die dingen tussen “hemel en aarde”, voelen haar kinderen dat dit wel eens een teken van haar kan zijn om te laten weten dat zij rond die tijd is overgegaan. Het voelt alsof ze ons gerust is komen stellen, zoals zij dat altijd deed. Dit keer geen appje maar een berichtje via de klok. Dankjewel mam!
Dat gerust stellen, zorgen wegnemen is een rode draad in haar levensverhaal. Trouw zijn in het contact onderhouden met je familie. Deze bijzondere boodschap is deel van “Haar Verhaal” en raakt iedereen, haar wezen wordt erin herkend.