22/01/2019
Vond jij het verhaal van Nathan ook zo indrukwekkend?
Lees hem dan hieronder nog een keer, zo vaak als maar kan
‘Zo’n 20 jaar geleden was er een jongen die woonde in New York, in de buurt Upper East Side. Deze jongen was een doodnormale jongen zijn leven op school doorbracht, met zijn ‘zwarte’ vrienden en zijn ouders en 7 andere broertjes en zusjes in een 3 kamer appartement. Deze jongen, deze jongen is Nathan. Nathan wist hoe moeilijk het was voor zijn ouders om elke avond avondeten op tafel te krijgen voor het hele gezin, als de oudste van de kids, voelde hij zich verantwoordelijk. Nathan zat bij een bende om zo geld bij te verdienen. Na school en in het weekend stond hij op de duistere, bekende drugsstraten van New York. Het was gevaarlijk, dat wist hij, maar het moest, het moest om te overleven, het moest om zijn broertjes en zusjes ermee te redden. Daarvoor zal Nathan alles doen.. Nathan leefde in een subcultuur, een subcultuur met een leiding en organisatie. Een subcultuur met illegale handel in een territorium. Een subcultuur die alleen maar slecht is voor zo’n jongen als Nathan. Een jongen met een goed hart, die alleen maar het allerbeste wil voor de mensen om wie hij geeft. Maar zo’n jongen is radeloos.. Wat moet hij doen?
Op een dag kocht Nathan voor hem en zijn familie een Mp3-speler. Hij ontdekte een nieuw soort muziek, muziek waarin hij zich kon uiten, waarin hij droomde over betere dagen, droomde over een beter leven. Hij ging zich uiten in dezelfde soort muziekstijl. Hij bebladerde de muren van de drugsbende meet een spuitbus, met graffiti. Velen van de bende volgden. Elke dag was er weer een nieuw kunstwerk te vinden, elke dag deden meer mee, meer kinderen, die net zoals Nathan waren. Muziek stond aan, Hiphop, rap, r&b, tot er op een dag geen steen meer te vinden was op de muren van de straten. De straten waar normaal duistere en gevaarlijke handel was, waren nu straten met vreugde en expressionisme. Steeds meer locals en touristen kwamen erop af. Nathan en zijn vrienden verdienden er geld mee, geld om er een tour van te maken.
De subcultuur van drugs en bende veranderde al snel in een andere subcultuur, een andere levensstijl, namelijk; Urban. Een hele brede subcultuur, met optimisme, lef, creativiteit, expressie. Een cultuur die misschien wel voor iedereen anders is. Kom mee naar de volgende kamer, om meer te ontdekken, meer te begrijpen. ‘
Het is dan geen Visual, maar om terug te komen op de belevenisinstrumenten is dit verhaal gemaakt als een soort prototype. Een prototype om te kijken hoe men erop reageert, of ze nieuwsgierig raken ja of nee? Een prototype van storytelling. Hier zal natuurlijk niet alleen een verhaal afspelen. Bij dit verhaal zijn. Er zal muziek zijn, afbeeldingen, geluiden, alles om de zintuigen te prikkelen.’