20/01/2026
Υπάρχουν χώροι που φωτίζονται.
Και χώροι που προτιμούν το ημίφως.
Στο Φίλοsophy
η νύχτα δεν εξηγείται — σκηνοθετείται.
Οι φιγούρες δεν είναι διακόσμηση,
είναι μέρος του έργου.
Στέκονται σιωπηλές,
με βλέμμα που ξέρει περισσότερα απ’ όσα δείχνει.
Οι κουκουβάγιες παρακολουθούν χωρίς να κρίνουν.
Τα παγώνια θυμίζουν πως η υπερβολή
είναι αρετή όταν γίνεται τέχνη.
Και τα ξωτικά…
γελάσουν πάντα λίγο πριν συμβεί κάτι απρόβλεπτο.
Εδώ τα ποτήρια γεμίζουν αργά,
η μουσική χαμηλώνει για να σε πλησιάσει
και ο χρόνος χάνει τη σημασία του
κάπου ανάμεσα στο πρώτο και στο τελευταίο βλέμμα.
Δεν μπαίνεις για να περάσεις καλά.
Μπαίνεις για να παραδοθείς
σε μια ατμόσφαιρα που δεν σε ρωτά αν είσαι έτοιμος.
Στο Φίλοsophy
η νύχτα δεν τελειώνει.
Απλώς σβήνει τα φώτα
και σου αφήνει μια ανάμνηση
που θα σε ακολουθεί.
Φίλοsophy™️
