21/05/2026
«..μιά αστραπή είν' η ζωή μας, μα προλαβαίνουμε..»
.λίγο πριν αβήσει η δική μου ''αστραπή'', είναι χρέος μου να προλάβω να πω.. :
• Ευχαριστώ τον πατέρα μου που προσπάθησε να με κάνει τίμιο και καλό άνθρωπο, και με στήριζε πάντα.
• Ευχαριστώ τον καλύτερό μου φίλο Αστρούδη, για την 30χρονη ανιδιοτελή φιλία του, την οποία δεν εκμεταλεύτηκε ποτέ,
για όλα όσα έκανε για μένα, γιατί ποτέ δεν έβαλε το χρήμα, το συμφέρον, ή οτιδήποτε άλλο ιδιοτελές πάνω απ'τη φιλία,
και πάνω απ'όλα γιατί ποτέ δεν με μείωσε, δεν με πρόσβαλε, δεν υποτίμησε την νοημοσύνη μου παρότι είμαι άτομο χαμηλού επιπέδου.
Με το ήθος του, την αξιοπρέπειά του και το ανώτερο επίπεδό του, με βοήθησε να ανέβω κι εγώ ένα μικρό σκαλάκι.
Και λυπάμαι πολύ που δεν μπόρεσα να είμαι στο πλάι του στα δικά του δύσκολα.
• Για τους ίδιους σχεδόν λόγους ευχαριστώ και την φίλη μου Βασούλα.
Και τους δύο μαζί τούς ευχαριστώ επίσης γιατί μού πρόσφεραν τα ωραιότερα καλοκαίρια τής ζωής μου.
• Ευχαριστώ τους καλύτερούς μου φίλους, οι οποίοι έφυγαν τόσο άδικα τόσο νωρίς και δεν πρόλαβα να τους πω πόσο τους αγάπησα, δεν πρόλαβα να τούς πω πόσο υπέροχοι κι ανώτεροι άνθρωποι ήταν,
δεν τούς είπα ευχαριστώ για όλα όσα έκαναν για μένα,
και πάνω απ'όλα πόσο με βοήθησαν να γίνω λίγο καλύτερος άνθρωπος:
- τον Μεμέτ για την απέραντη καλοσύνη του, τόσο απέραντη που όλοι μας μαζί δεν θα μπορούσαμε να την φτάσουμε.
- το Μαράκι απ'τη Γερμανία, που ερχόταν τα καλοκαίρια και φώτιζε την γειτονιά και τις ζωές μας, και μας έδειξε έναν άλλο κόσμο.
- τον Στεφανάκο για την μεγαλοσύνη τής καρδιάς του.
- τον Μιχαλιό το καλύτερο παιδί εκείνης τής γενιάς,
που δεν πέρναγε μέρα χωρίς να μάς δείξει την καλοσύνη του.
Δεν θα συγχωρήσω ποτέ τον εαυτό μου, που δεν ήμουν κοντά τους, έστω λίγο πριν το τέλος.
• Ευχαριστώ το κολλητάρι μου για 35 χρόνια τον Ρούλη, για την ανιδιοτελή φιλία του, για όλα όσα έκανε για μένα, γιατί ποτέ δεν έβαλε το χρήμα, το συμφέρον ή οτιδήποτε άλλο ιδιοτελές πάνω απ'τη φιλία, και ποτέ δεν την εκμεταλλεύτηκε.
• Ευχαριστώ την Κάτια για το ωραιότερο και σπανιότερο δώρο τής ζωής.
Για το θαύμα και την μαγεία, που οι περισσότεροι άνθρωποι δυστυχώς δεν θα καταφέρουν να ζήσουν ποτέ, αλλά ούτε και θα τ' ονειρευτούν.
Και της ζητώ συγγνώμη για τα πολύ άσχημα λόγια που είπα στο τέλος.
• Ευχαριστώ τα εκατοντάδες παιδιά-σπουδαστές τής μοναδικής και πιό σημαντικής γενιάς. Τής γενιάς τού Δεκέμβρη 2008,
Τους ευχαριστώ για το ΦΩΣ, την αγάπη, τα όνειρα & την αγωνιστικότητα που έφεραν στο ''καφέ μπαρ ραδιόφωνο''.
Ένα φως που δε θα σβήσει ποτέ...το Ισμηνάκι, το Μαράκι & όλα τα Μαράκια, τα Κατερινάκια, τα Κουτσικάκια & τον Γιαννάρα, την Νάσια, την Μάντυ & το Σοφάκι, την Αθηνά & την άλλη Αθηνά, την Πόπη, τον Σάχι, τον Ηλία, τον Πάνο, την Μαίρη, την Θεώνη, τον Vladi τον Μήτσο & την παρέα τους, τα κορίτσια τής γυναικείας ομάδας ποδοσφαίρου, την κοινότητα νέων, τον Ατνάν & τον Rage & τον ''John Lennon'' & τον Βαγγέλη, το Ειρηνάκι, την Ιωάννα, την Αναστασία, την Δήμητρα & την Βικτώρια, την Έλενα, τον Γιώργο, τη Μάνια & Γιώτα, την Τάνια, την Αφροδίτη, τη Χαρά, τη Μαριάννα,.και..και..και..
εκατοντάδες αγαπημένα παιδιά, που έκαναν το ''ραδιόφωνο'', το πιό ζεστό και φωτεινό σπιτικό τής χώρας,
κι εμένα τον πιό τυχερό άνθρωπο τού κόσμου.
ΤΙ δεν θά΄δινα, τον γύρο τού χρόνου να ξανάκανα, να τούς είχα ΟΛΟΥΣ στο μαγαζί ακόμη μία τελευταία φορά, κι ας χανόμουν για πάντα μετά.
Αυτά τα εκατοντάδες παιδιά, ήταν το ωραιότερο και σημαντικότερο δώρο και σχολείο τής ζωής μου.
• Ευχαριστώ τον παιδικό μου φίλο Χρήστο Μπερτσιμά, που χάρη στη βοήθειά του (και τού πατέρα μου), έγινε αληθινό το όνειρο που λέγεται ''καφέ μπαρ ραδιόφωνο'' (και στους δύο επέστρεψα όλα τα χρήματα).
ο μοναδικός φίλος που πίστεψε απόλυτα κι ολοκληρωτικά στην ιδέα,
και μού έδωσε εν λευκώ κάποια χρήματα ΚΑΙ ΠΑΝΩ απ´όλα μού ‘δωσε την απόλυτη εμπιστοσύνη του, για να φτιαχτεί αυτό το πραγματάκι που έφερε κοντά εκατοντάδες υπέροχους ανθρώπους κι ομόρφυνε τις ζωές μας.
• Ευχαριστώ την φίλη μου Θεοδοσούλα για την ανιδιοτελή φιλία της, για όσα έκανε για μένα, και για το νοιάξιμό της τα τελευταία πολύ δύσκολα χρόνια μου.
• Ευχαριστώ τούς λιγοστούς φίλους που ήταν οι μοναδικοί άνθρωποι που ερχόντουσαν συχνά να πιούνε ένα ποτάκι, την τελευταία πολύ δύσκολη χρονιά τού μαγαζιού, να δούνε αν είμαι καλά, να βοηθήσουν σε οτιδήποτε.
τον Γιώργο & το Θανάση με τις συζύγους τους, τον Νικόλαο, τον Μιχαλιό, τον Αστρούδη, και το Γιάννη που έκανε και τα μαγικά του για να λειτουργούμε δίχως ΔΕΗ νόμιμα.
• Ευχαριστώ τον υπέροχο ΑΝΘΡΩΠΟ και γιατρό, τον ΚΥΡΙΟ Δεληγιάννη για την ενσυναίσθησή του, την ανθρωπιά του, το ήθος του, το νοιάξιμό του.
• Ευχαριστώ τον ΚΥΡΙΟ Παναγιώτη Φωτιάδη απ'την ταχινοποι'ί'α ''Τζελεπίδου'', γιατί ήταν ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ που ΜΟΛΙΣ άκουσε για το οικονομικό πρόβλημα επιβίωσης τού ''ραδιοφώνου'', κι ενώ η επιχείρηση λειτουργούσε κανονικά,
προσφέρθηκε αμέσως να βοηθήσει οικονομικά.
Δίχως να είμαστε φίλοι, δίχως να με γνωρίζει, και με ΜΙΑ μόνο τυχαία και σύντομη κουβέντα στην οποία τού περιέγραψα την κατάσταση, ΑΜΕΣΩΣ θέλησε να βοηθήσει, για να μην κλείσει το μαγαζί.
(όσοι βρίσκεστε στην Κομοτηνή, να πηγαίνετε στο μαγαζί του να ψωνίζετε, δεν υπάρχουν τέτοιοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ).
• Ευχαριστώ τούς καθηγητές τού πανεπιστημίου αλλά και τους δεκάδες εκπαιδευτικούς που μού έκαναν την τιμή να έρχονται στο μαγαζάκι να γνωριστούμε, να γίνουμε φίλοι.
τον κύριο Αλέκο, τον κύριο ''θείο'', τον κυρΑνέστη, την Αφροδίτη, τον Κυριάκο, την Βάλια, την Γιώτα, την Εύα, τον Θανάση, την Αγγελική, τον Δημήτρη, την Πάρις, τον Ανδρέα & την Αρετή με τις ζεστές βραδιές βιβλίου για 2 ολόκληρα χρόνια, τον Μιχάλη, τον Γιώργο, την Ταμάρα, τον Άκη, .και.. ..και.. ..και.. ..ένα σωρό άλλους.
• Ευχαριστώ το 0.1% των κομοτηναίων που στήριξαν το ''ραδιόφωνο'' και μοιραστήκαμε φιλίες κι όμορφες στιγμές.
τον Ντάνι, τους Γιάννηδες, την Αννα, τον Μπαμπη, τους Δημήτρηδες, τον Θάνο, τον Στέλιο, την Μαρίνα, τον Πέτρο, το Μαράκι, τον Πάνο, την Βάσω, τον Αγγελο, τον Θοδωρή, τη Ζωή, το Ντινάκι, τον Πασχάλη, την Κωνσταντίνα, το Χρήστο, τη Γωγώ, τον Στέφανο τα Χρυσάκια κι όλη την παρέα, την Αμαλία, την Έλενα, τον Άρη, τον Κώστα, την Έφη, τον Παντελή, την Σοφία, τον Σίμο, την Ευαγγελία, και ακόμη τριάντα περίπου ανθρώπους τής πόλης.
• Ευχαριστώ την Εβίτα, την Σοφία, την Αρετή, την Όλγα & την Ειρήνη, για την άψογη συμπεριφορά τους, και γιατί ήταν οι καλύτεροι συνεργάτες που είχα ποτέ.
Απ'τους περισσότερους από 30 ανθρώπους που πέρασαν ως υπεύθυνοι τού ''ραδιοφώνου'', αυτά τα 5 κορίτσια ήταν άψογοι άνθρωποι & συνεργάτες.
Δεν εκμεταλλεύτηκαν ποτέ την φιλική σχέση που είχαμε, έδωσαν όλο τούς τον εαυτό & σεβάστηκαν απόλυτα το μαγαζάκι που τούς πρόσφερε εργασία, δεν φέρθηκαν ποτέ κουτοπόνηρα, κι αγάπησαν το ''ραδιόφωνο’’, με όλο τους το είναι.
Ευχαριστώ και τα υπόλοιπα παιδιά-συνεργάτες τού πρώτου ''ραδιοφώνου'', για την γενικά καλή συνεργασία που είχαμε.
• Ευχαριστώ δεκάδες ανθρώπους στην Κρήτη, που πριν χρόνια μού έσωσαν την ζωή, μού άνοιξαν τα σπίτια τους και την καρδιά τους.
τον κυρΒασίλη που με πήγε σχεδόν σηκωτό στο σπίτι του, να με φιλοξενήσει & να με βοηθήσει, τον Δημητράρα, τον Νικόλα με το ταβερνάκι ''τής μαμάς'', τον Ζαχάρη & τους υπόλοιπους ανθρώπους στην Ελούντα,
τον Αντώνη & Μάθιου & όλη την παρέα στο Ηράκλειο & την Μαρία στην Αγ,Πελαγία,
τον κυρΜανώλη με το μπακάλικο και τον Νίκο με τα μηχανάκια στον Πλακιά, τον Μιχάλη & την ομάδα στο Τυμπάκι, τον Μύρωνα με την οικογένειά του στον Σίβα, την Φιλιώ στα Πιτσίδια, τον Μάικ με τα ενοικιαζόμενα μηχανάκια, και τον κυρΛοχαγό & τον Χάρη με την ομάδα στα Μάταλα, ..και.. και.. και..
• Ευχαριστώ τούς ανθρώπους στον Κορυδαλλό, την Γωγώ & τα παιδιά της, που μού άνοιξαν την πόρτα τού μαγαζιού τους, τής καρδιάς τους, και τού σπιτιού τους, και μού πρόσφεραν δουλειά φιλία και ζεστασιά, σε δύσκολα χρόνια, δίχως να με γνωρίζουν.
όπως ευχαριστώ και τούς νέους φίλους που με δέχθηκαν εκεί, τον Κώστα, το Μαράκι, την Έφη, τη Λένα, το Σοφάκι, τον Μάικ ..και.. και..
Ευχαριστώ κι όλους τούς φίλους που με φιλοξένησαν εκείνη τη δύσκολη χρονιά, την Βασούλα, την Εύα, τον Γιώργο & τον άλλο Γιώργο, τον Μάκη,
• Ευχαριστώ το Μαράκι απ'την Ρόδο, για τη ζεστασιά τής ψυχής της, για το ότι μοιράστηκε μαζί μου την ανωτερότητα & το επίπεδό της,
και για το ότι μού έδωσε την ωραιότερη ευχή που πήρα ποτέ.. .''να προσέχεις το σπάνιο και πολύτιμο πνεύμα σου μιχάλη μου''..
• Ευχαριστώ όλους μου τους εργοδότες που μού εμπιστεύτηκαν μια θέση στην επιχείρησή τους,
κι ειδικά τον Σάκη Αβραμίδη & την κυρία Κατίνα, που με κράτησαν στην δουλειά παρά την μεγάλη ζημιά που άθελά μου προκάλεσα.
Ευχαριστώ ακόμη και τους 3 απ'τους 25 εργοδότες, οι οποίοι ήταν οι μόνοι που εκμεταλλεύτηκαν το ότι ήμουν υπάλληλος, για να κλέψουν λεφτά απ'τα μεροκάματά μου.
• Ευχαριστώ τα ξαδέρφια μου από Αθήνα & Θεσσαλονίκη, για τις όμορφες αναμνήσεις στα καλά χρόνια.
• Ευχαριστώ τον Βασίλη & τον Χρήστο, που με δέχτηκαν ως dj για 6 σχεδόν χρόνια στο θρυλικό καφέ ''απέριττο'',
και τούς κυρίους Αργύρη & Γιώργο, κι έπειτα τον Νίκο & Θωμά που με δέχτηκαν επίσης ως dj για 4-5χρόνια στο ωραιότερο μπαράκι τής βόρειας Ελλάδας το ''tera nostra''.
Όλοι τους μού πρόσφεραν την ευκαιρία να αποκτήσω απίστευτες γνώσεις στην μουσική,
αλλά πάνω απ´όλα μού χάρισαν μία απ'τις ωραιότερες εποχές τής ζωής μου.
(μάθετε στα παιδιά ν‘ακούνε καλή μουσική κι ωραίους στίχους. είναι ένα πολύ δυνατό όπλο απέναντι στην βαρβαρότητα)
• Ευχαριστώ τους ανθρώπους τής Α.Ε.Κομοτηνής, τους προπονητές, κι ειδικά τον υπεύθυνο τού ποδοσφαιρικού τμήματος τον κυρΘόδωρο,
που για 15 περίπου χρόνια μού εμπιστεύθηκαν μια θέση στην ομάδα, και μ'έκαναν να αισθάνομαι σημαντικό κομμάτι της.
Ευχαριστώ και τους συμπαίκτες μου για την μοναδική και φιλική σχέση που κράτησε όλα τα χρόνια, χωρίς τσακωμούς.
Ευχαριστώ και τους ανθρώπους τού ΠΑΟΚοσμίου που στα 35 μου, μού έδωσαν μιά θέση στην ομάδα και την δυνατότητα να τούς βοηθήσω να πάρουν ένα σπουδαίο πρωτάθλημα,
και να κλείσει για μένα ο κύκλος τού οργανωμένου αθλητισμού, με τον ωραιότερο τρόπο.
(να στέλνετε τα παιδιά στις ερασιτεχνικές ομάδες, σε οποιοδήποτε άθλημα, ακόμη και σε χωριά αν δεν έχει ομάδες στην πόλη. είναι ένα άριστο σχολείο για την ομαδικότητα & την κοινωνικοποίηση.)
• Ευχαριστώ την Τασούλα για την μαγεία που έζησα το '91.
• Ευχαριστώ σχεδόν όλους τους αξιωματικούς τής θητείας μου, κι ειδικά τον επί 11 μήνες λοχαγό μου κύριο Καλησπεράτη.
Οι συντριπτικά περισσότεροι αξιωματικοί ήταν άψογοι επαγγελματίες, κι από ένα σημείο και μετά έγιναν σχεδόν φίλοι απέναντί μας, και μάς βοήθησαν να περάσουμε μια δύσκολη αλλά πολύ καλή θητεία, σαν ένα πολύ καλό σχολείο ζωής.
Ευχαριστώ και τούς περισσότερους συμφάνταρους για όλα όσα περάσαμε παρέα στο στρατό, και που καταφέρναμε ακόμη και τις άσχημες & δύσκολες στιγμές, να τις μετατρέπουμε σε ωραίες.
Ζητώ συγγνώμη απ’τα παιδιά τού κέντρου Νέας Σάντας, που δεν μπόρεσα ποτέ να στείλω τις φωτογραφίες που είχαν πληρώσει.
• Ευχαριστώ τούς ανθρώπους των παιδικών κατασκηνώσεων στη Νέα Πέραμο Καβάλας, γιατί στα 17 μου, μού εμπιστεύτηκαν τη θέση τού ομαδάρχη, και μ'έκαναν να νιώσω από τότε, την ευθύνη απέναντι στα παιδιά.
• Ευχαριστώ τον παιδικό μου φίλο το ''γυφτάκι'' τον Αλή και τα υπόλοιπα ''γυφτάκια & τουρκάκια'' τού μαχαλά, που παίζοντας μαζί μας μπάλα, πόλεμο, τζαμί, κτλ, βοήθησαν στο να μη γίνω ρατσιστής στη ζωή μου.
Ευχαριστώ κι όλους τους παιδικούς κι εφηβικούς φίλους μου,
για τα ωραιότερα παιδικά-εφηβικά χρόνια, δίχως καυγάδες, δίχως μίσος, δίχως κακίες.
• Ευχαριστώ τις παιδικές μου αγάπες-έρωτες την Αλέκα, τη Γιάννα, τη Λένα, για την αγάπη & στοργή που μού'δωσαν,
για τις αμέτρητες αγκαλιές, τα χιλιάδες χαδάκια & φιλάκια, και τα άπειρα ''σ'αγαπάω, εσύ μ'αγαπάς?''.
Αυτή η παιδική αγνή καθαρή αγάπη που δέχθηκα,
ήταν η αρχή κι η αιτία για να διαλέξω το δρόμο τής αγάπης κι όχι τής βίας, και κακίας.
Ήταν η αρχή για ν'αγαπήσω τούς περισσότερους ανθρώπους που γνώρισα στην ζωή μου, μέχρι να αποδειχθεί ότι οι περισσότεροι δεν άξιζαν.
(αφήστε τα παιδιά να δεθούν, ν’αγαπήσουν & ν'αγαπηθούν, κι αυτό θα τούς συνοδεύει όλη τους τη ζωή και θα κάνουν τον κόσμο καλύτερο)
• Ευχαριστώ όλους τούς ανθρώπους που γνώρισα & συνάντησα στη ζωή μου, και μοιραστήκαμε στιγμές και καταστάσεις.
τούς ευχαριστώ γιατί ο καθένας τους, έβαλε ένα λιθαράκι για να γίνω ο άνθρωπος που έγινα,
κι ελπίζω το ίδιο να έκανα κι εγώ γι’αυτούς.
• Συγγνώμη αν ξεχνώ κάποιους..
• Ευχαριστώ και τους εκατοντάδες ανθρώπους που μου γύρισαν την πλάτη, επειδή είμαι εναντίον τών εγκληματιών, τών φασιστών. τών βιαστών, τών κλεφτών, τών τραμπούκων, τών εκβιαστών, τών υπανθρώπων & τών υποστηρικτών τους, που κατέστρεψαν τη χώρα,
αλλά και τών υποκριτών κι όσων επέτρεψαν με τη σιωπή & αδιαφορία τους την ανείπωτη καταστροφή.
Επέλεξα συνειδητά να πάρω θέση απέναντι στούς εγκληματίες, στούς φασίστες, κι όσους κάνουν κακό,
αντί να είμαι ένας από αυτούς.
επέλεξα συνειδητά να μιλώ και να παίρνω θέση απέναντι στα εγκλήματα & την αδικία, αντί να δίνω σιωπηρά τη συναίνεσή μου.
Γνώριζα το τίμημα που πρέπει να πληρώσω.
Παρ'όλα αυτά, τούς ευχαριστώ που στα εύκολα, στις χαρές, στα γλεντια, στα κεράσματα & στον χαβαλέ, ήταν όλοι τους εκεί,
κι έφτιαξαν όμορφες αναμνήσεις.
• Ευχαριστώ κι όσους εκμεταλλεύτηκαν την κατάστασή μου & την εμπιστοσύνη μου, για να αρπάξουν ό,τι μπορούσαν.
Ευχαριστώ γενικά όσους μού έκαναν κακό,
γιατί με βοήθησαν να καταλάβω το ΤΙ είδους ''άνθρωπος'' δεν θά'θελα ποτέ να γίνω.
• Ευχαριστώ την τύχη μου που έζησα στα χρόνια του φωτός,
που έζησα την ίδια εποχή με τον Χατζιδάκι, την Μελίνα, τον Θεοδωράκη, τον Ξαρχάκο, την Τζένη, την Ειρήνη Παππά, τον Σεφέρη, τον Ρίτσο, τον Ελύτη, τον Τσιτσάνη, την Ευτυχία, την Σωτηρία, τον Θ.Μικρούτσικο, τον Λο'ί'ζο, τον Ξυλούρη, τον Κατράκη, τον Αλεξανδράκη, τον Μητροπάνο, κι ΟΛΟΥΣ τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ τού πολιτισμού μας, που αντιστάθηκαν στην βαρβαρότητα.
(μάθετε στα παιδιά την ιστορία και το έργο αυτών τών ΑΝΘΡΩΠΩΝ, και η χώρα θα γίνει καλύτερη)
Επίσης ευχαριστώ την τύχη μου, που έζησα και στα χρόνια τής νέας βαρβαρότητας & τού νεοφασισμού, γιατί έτσι φαίνεται ο αληθινός χαρακτήρας τών ανθρώπων, πέφτουν οι μάσκες και βλέπουμε το πραγματικό τους πρόσωπο,
• Δεν είμαι τίποτα, παρά ένας άνθρωπος γεμάτος ελαττώματα, που πάντα προσπαθούσε να γίνει λίγο καλύτερος, προσπαθούσε να βοηθήσει όσους είχαν ανάγκη, και να μοιραστεί ό,τι είχε.
Δεν έκανα ποτέ κακό σε κανέναν, ούτε καν σε εκείνους που μου έκαναν κακό, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τους συγχωρώ.
Δεν συγχωρώ όσους κάνουν συνειδητά κακό.
.to be continued.. or not..
Mihalis Zervoulis Καφέ Μπαρ Ραδιόφωνο
