Skipper's Yacht 'n Roll Bar

31/10/2025

Στη νέα διεύθυνση του SKIPPER'S ON THE ROAD
Αγίου Αλεξάνδρου 40, Παλαιό Φάληρο

21/06/2025

Και αυτό το Σαββατοκύριακο
ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 40 ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ
Η ΝΕΑ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ SKIPPER'S ON THE ROAD

05/06/2025

ΝΕΑ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ, ΙΔΙΟ ΜΕΡΑΚΙ.
ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 40
ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ!!!
SKIPPER'S ON THE ROAD

18/09/2024

Ζητείται προσωπικό για θέσεις barista/bartender/service.

Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε στο 6972910092.

29/10/2022

Skipper’s: Αποχαιρετισμός στα όπλα

Σε λίγες ώρες από τώρα το θρυλικό Skipper’s δεν θα είναι πια εδώ.
Αύριο βράδυ θα ανοίξουν τα φώτα του, θα ακουστεί η μουσική του και θα υποδεχθεί τις φίλες και τους φίλους του για τελευταία φορά.
Ο Αλέξης και ο Γιάννης που το δημιούργησαν θα είναι εκεί. Ο Νίκος κι ο Αλέξανδρος που χρόνια τώρα το φροντίζουν επίσης. Μαζί τους όλα τα παιδιά του Skipper’s. Θα είμαστε κι όλοι εμείς εκεί, που το αγαπήσαμε θα είμαστε εκεί για ένα τελευταίο ποτό, ένα τελευταίο καλησπέρα καληνύχτα δίπλα στη θάλασσα της μαρίνας του Αλίμου.
Άλλο ένα σπουδαίο τοπόσημο της πόλης χάνεται μέσα στην αλλαγή που φέρνει ο χρόνος. Θα μας λείψει πολύ, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Καλοκαίρια αλλά και χειμώνες, τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Ξεκίνησε από μια σταλιά πρόχειρη κατασκευή και μέσα από την αγάπη και τη στήριξη που βρήκε, έγινε ένας μεγάλος όμορφος χώρος με αισθητική και στυλ που άλλο όμοιο του δεν υπήρξε σε ολόκληρη την Αττική.
Τι να πρωτοθυμηθώ…θυμάμαι μια νύχτα βροχερή του Δεκεμβρίου πριν από πολλά χρόνια, στις αρχές του skipper’s, νύχτα της γιορτής μου που δώσαμε ραντεβού με λίγους φίλους εκεί για τα «χρόνια πολλά».
Την ώρα που είχε πάρει να βραδιάζει για καλά, έπιασε μια απίστευτη βροχή -κατακλυσμός- και οι καλεσμένοι που άρχισαν να έρχονται πηδούσαν μέσα σε ρυάκια νερού που χύνονταν στη θάλασσα για να μπουν στο μαγαζί.
Και λίγο αργότερα, γύρω πριν τα μεσάνυχτα, είχε δυναμώσει τόσο η βροχή που το ταβάνι σε κάποιo σημείo πάνω από το μπαρ άρχισε να στάζει λίγο…κι όμως ήταν τόσο ζεστά…υπήρχε τόσο κέφι, τόση καλή διάθεση που κανείς δε νοιάστηκε, μείναμε εκεί με γέλια κι όμορφες μουσικές, μέχρι που η μπόρα πέρασε, ο ουρανός ξαστέρωσε κι εμείς ήμασταν ακόμα εκεί.
Θυμάμαι ακόμη τα όμορφα καραβάκια που στόλιζαν το μέσα μπαρ. Ένα βράδυ καθώς τα χάζευα με τον Αλέξη δίπλα μου ψιθύρισα αυθόρμητα…πόσο όμορφα είναι τα καραβάκια…κι ο Αλέξης σηκώθηκε αυτοστιγμής, πήγε και κατέβασε ένα που είχε κάπου στην άκρη του μπαρ και μου λέει «να, πάρε αυτό σου το χαρίζω…» α…αγαπημένος ο Αλέξης μοιραστήκαμε τόσα και τόσα…
Κι ο Γιάννης. Ήρεμη δύναμη. Πάντα εκεί. Φιλόξενος, πρώτα φίλος, μετά όλα τ΄ άλλα.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το κλείσιμο του skipper’s συμβολίζει και το τέλος μιας εποχής ανεμελιάς και ευμάρειας που έτσι κι αλλιώς πήρε την άγουσα «προς τα αποδυτήρια» την τελευταία δεκαετία της πολύπλευρης κρίσης. Ότι μαζί του «κλείνουμε» κι όλοι εμείς που περάσαμε εκεί τα πιο παραγωγικά μας χρόνια, μερικές από τις πιο όμορφες νύχτες μας με ατέλειωτες αναζητήσεις για τον κόσμο και όσα συμβαίνουν γύρω μας, με τόσα και τόσα.
Όμως δε θα το πούμε. Δε θα πούμε «τέλος εποχής», δεν είμαστε τόσο εύκολα παιδιά. Θα πούμε «πάμε για τα επόμενα, πάμε γι’ άλλα» και μακάρι αν η ζωή το φέρει, αν ο Αλέξης και ο Γιάννης το θελήσουν, να πάμε και σ’ ένα νέο Skipper’s γιατί όχι;
Όνειρα θα μου πείτε…ναι όνειρα, αυτή δεν είναι η πρώτη ύλη του κόσμου; Αυτή δεν ήταν η πρώτη ύλη του Skipper’s;

Αντί αποχαιρετισμού

Στράτος Φαναράς

28/10/2022

Σκίτσο που ...τα λέει όλα!!!

Eίναι η ματιά του ζωγράφου φίλου μας Ηλία Μακρή, σκιτσογράφου της εφημερίδας "Καθημερινή",για το τέλος μιάς εποχής.
Έργο του, με την υπογραφή Ηλίας Δελόγλου, κοσμεί το έξω μπαρ τα τελευταία 27 χρόνια και έχει γίνει ένα από τα σύμβολα του Skipper's.

Ηλία σ΄ευχαριστούμε για όλα.

28/10/2022

Ημερολόγιο εν όρμω…

Η ζωή μου όλη:

Σχεδόν γεννήθηκα στο Skipper’s.
Από τον προβλήτα 2 που ο αείμνηστος πατέρας μου, ο Λάκης Κυριακίδης, έδενε ανέκαθεν το εκπαιδευτικό σκάφος της οικογενειακής μας σχολής Ιστιοπλοΐας “Marielina”, θυμάμαι ότι έφτανα στο Skipper’s μπουσουλώντας.

Θυμάμαι τον Μπρούνο και τον Μπλάκυ, τους δυο ημίαιμους “κοπρίτες” που είχαν χρηστεί αυτόκλητοι φύλακες του μπαρ, ξαπλωμένους διπλά στην αναμένη ξυλόσομπα.

Άλλες φορές έμπαινα μέσα στην διθέσια cabrio Healey του Αλέξη, που ήταν παρκαρισμένη στον μόλο, κι έκανα ότι την οδηγούσα, χωρίς να μπορώ να δω έξω, καθώς το κεφάλι μου δεν έφτανε ούτε στο τιμόνι.

Το πρώτο πλοίο που κυβέρνησα στη ζωή μου ήταν το πειρατικό του Skipper’s bar, «Varthalabau”, αφού σε ηλικία μόλις 2 ετών, κατόρθωνα να γυρίζω με επιδεξιότητα το ξύλινο πηδάλιο του, κι ας ήταν …δεμένο στο μόλο!

Σημερα κυβερνώ μεγάλα σκάφη στο ανοιχτό πέλαγος.
Ο γιός μου έφαγε τις πρώτες του τούμπες στο ίδιο σημείο που μπουσούλησα κι εγώ.

Ο πατέρας μου δεν είναι μαζί μας, το μνημόσυνό του το κάναμε στο Skipper’s.

Το ίδιο και της μάνα μου, η οποία ειχε “εγκαταστήσει” εκεί το …γραφείο της σχολής.

Αλλά οι φωτογραφίες τους είναι ακόμα κρεμασμένες στον τοίχο του μαγαζιού, διπλά στις φωτογραφίες πολλών άλλων φίλων και συναδέλφων που, εν τω μεταξύ, φύγανε κι αυτοί από τη ζωή.

Ανάμεσά τους και αυτή του Δημήτρη Κουρτελη, πάτερα του φίλου μου, του Cpt Γιώργου, που όταν ήταν μικρός ειχε δουλέψει στο μπαρ.

Το Skipper’s σε δυο μέρες θα κλείσει και ακόμα δεν έχω βρει που να τις τοποθετήσω, για να είναι όλες μαζί.

Cpt Στέλιος Κυριακίδης

26/10/2022

07/06/2022

Beer & Margarita!