06/11/2025
Τα Beaujolais nouveau δεν είναι κρασιά που διεκδικούν ράφια παλαίωσης στην κάβα σας. Τρεις έως έξι μήνες μετά την κυκλοφορία τους αρκούν για να απολαύσουμε τον φρέσκο και φρουτώδη χαρακτήρα τους. Σερβιρισμένα δροσερά, στους 13-14° C. Δίπλα σε ένα παρεΐστικο πιάτο αλλαντικών, σε λουκάνικα ψημένα στο τζάκι, σε μια απολαυστική ομελέτα με μπέικον, σε ζυμωτό φρέσκο ψωμί κι ένα κατσικίσιο τυρί. Και μια πίτσα βεβαίως.
Πάμε και σε ιστορικά γεγονότα λοιπόν...............
(gastronomos.)
Αρχή του παραμυθιού, καλημέρα σας! Η ιστορία του Beaujolais nouveau ξεκινάει από τον 19ο κιόλας αιώνα, στους αμπελώνες της περιοχής του Μποζολέ. Στα χέρια των παραγωγών ήταν μία από τις πιο άσημες ποικιλίες, το Γκαμέ. Από τον 19ο κιόλας αιώνα, η έννοια του «nouveau» βρίσκεται στο προσκήνιο. Οι ντόπιοι αμπελουργοί με κάποιον τρόπο καταφέρνουν να οινοποιούν και να διαθέτουν, μόνο στην αγορά της Λυών τότε, τα κρασιά τους πολύ γρήγορα. Τόσο γρήγορα που η αλκοολική ζύμωση ολοκληρωνόταν κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους. «Το τρίτο ποτάμι της Λυών» ονόμαζαν οι ντόπιοι το κόκκινο, φρέσκο, ελαφρύ και αρωματικό κρασί που έτρεχε σαν πραγματικό ποτάμι στα μπιστρό της περιοχής, όπου το σέρβιραν με το μέτρο! Δώδεκα καραφάκια το ένα δίπλα στ’ άλλο ήταν ακριβώς ένα μέτρο! Το πρώτο το κερνούσε ο ταβερνιάρης.
Κρασί λαϊκό, αγαπημένο στις τάξεις των εργατών των εργοστασίων της περιοχής μετά τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εξαιτίας μιας αναρχίας που επικρατεί μετά τη γερμανική κατοχή στις ημερομηνίες διάθεσης των κρασιών, τα πρώιμα κρασιά του Μποζολέ κυκλοφορούν πριν από όλα και στοχεύουν να ξεφύγουν από τα στενά όρια της περιοχής και να φτάσουν σε ολόκληρη τη Γαλλία. Το 1954, λοιπόν, πέφτει η ιδέα να μεταφερθούν στο Παρίσι οι πρώτες φιάλες με τα φρέσκα κρασιά με αυτοκίνητα αγώνων! Το Ραλί Μποζολέ, όπως ήταν φυσικό, τράβηξε όλα τα φώτα της δημοσιότητας και λίγα χρόνια αργότερα το «il est arrivé» ολοκλήρωσε την επιτυχημένη καμπάνια προβολής, που κρατάει μέχρι σήμερα. Κάθε τρίτη Πέμπτητου Νοεμβρίου στις 12.01, ανοίγουν οι πρώτες μπουκάλες και οι γιορτές αρχίζουν.
Να πούμε δυο λόγια και για το κρασί, που δεν αρκεί να είναι φρέσκο για να ονομαστεί nouveau. Το μυστικό βρίσκεται στη maceration carbonic, διαδικασία κατά την οποία τα σταφύλια μπαίνουν σε δεξαμενές όσο το δυνατόν πιο άθικτα. Οι δεξαμενές σφραγίζονται και στο εσωτερικό τους διοχετεύεται διοξείδιο του άνθρακα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες απουσίας οξυγόνου, το κρασί που παράγεται είναι πλούσιο σε αρώματα, με χαμηλές οξύτητες και έντονο κόκ- κινο χρώμα. Φυσικά, κάθε χρονιά έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, που καθορίζονται από τα τερτίπια του καιρού από την εποχή της ανάπτυξης του σταφυλιού έως τον τρύγο.
