10/06/2026
ეს 1960-იან წლებში დაწერილი წერილები, რომლებსაც დედაჩემი სულიკო ღლონტი ფაქიზად ინახავდა, ახლა უკვე ჩემთვისაც ძალიან ძვირფას რელიქვიად იქცა.
გადავწყვიტე, გაგაცნოთ ერთი ბარათი, რომელიც 1962 წლის 26 მარტს დედაჩემის უფროსმა ძმამ ომარიმ (რომელიც მაშინ 19 წლის ჭაბუკი იყო და ჭიათურაში ბიძია ისიდორესთან იყო გადასული ბედის საძიებლად) აკეთში გამოუგზავნა საკუთარ ოჯახს.
აკეთში დიდ ოჯახში ერთად ცხოვრობდნენ: ბებია ოლღა კონსტანტინოვნა, მამა ბიკტორი(რომელიც ინვალიდი იყო და ყავარჯენებით გადაადგილდებოდა), დედა მარგალიტა, დები სულიკო, მედიკო, იზოლდა, ძმა ნუგზარი, ბიცოლა ლიდა და დიდი ბაბუის სეხნია ბიძაშვილი ფილიპე (ანუ ჩემი წინაპრები და ახლო ნათესავები დედის მხრიდან, რომელთაგან უმეტესობა დღეს ამქვეყნად აღარ არის...)
სტილი დაცულია.
,,სალამი და კარგად ყოფნა ფილიპე ღლონტის შთამომავლობას ქვემო აკეთში ოლღა კონსტანტინოვნას ხელმძღვანელობით
კალმის ხელში აღებისთანავე მინდა გისურვოთ ბუნების უძვირფასესი ჯილდო, რომელსაც ჯანმრთელობა ეწოდება და ამ ჯანმრთელობის ნიადაგზე გისურვებთ ამ ზაფხულში უდიდეს შრომით მიღწევებს და რაკეტული სიჩქარით წინ სვლას კომუნიზმის მშენებლობის საქმეში, რომელმაც ჩვენს მომავალ თაობას და ჩვენც ბედნიერი ცხოვრება უნდა მოგვცეს.
როდესაც სოფელში ვიყავი, თქვენმა შრომითმა მიღწევებმა ჩვენს მამულში დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე და მე, როგორც ერთ-ერთ მამულიშვილს სვინდისი არ მაძლევს საშუალებას რომ ეს შთაბეჭდილება თქვენც არ გაგიზიაროთ.
პირველ რიგში დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე ბიკტორის საქმიანობამ ჩვენს ვენახში და სრული გაგებით შემიძლია ვთქვა, რომ ვენახში ახლა ერთ ძირზე მიცემული იქნება ორი ვედრა საქონლის ნაკელი. ამრიგათ, ბიკტორ ღლონტის ბრიგადამ გაუსრო ესეს კომპლექსურ ბრიგადას ერთ ძირ ვენახზე ძროხის ნაკელის წარმოების მხრივ, რისთვისაც პატივცემულო ბიკტორ, მადლობას გინცხადებ პირად საქმეში შეტანით. და თქვენს ბრიგადას საზეიმო ცერემონიალში, რომელიც ჩვენსას იქნება ალბათ პირველ მაისს, გადაეცემა ჯილდო -10 კილო შავიაბანი კირით და თქვენ რამდენსაც ისურვებთ, იმდენი გოგირდით. გეგმა ჯილდოსი შევიმუშავეთ მე და ისიდორე ბიძიამ.
რაც შეეხება, ჩემო თანამემამულენო, საგაზაფხულო თესვას, მე არ შემიძლია გულისტკივილით არ აღვნიშნო ის, რა ნაკლიც გაგაჩნიათ ამ საქმეში თქვენ და ზოგიერთ მითითებასაც მოგცემთ. ძლიერ სამწუხაროა ის რომ ჩვენი გაახლებული ვენახის ირგვლივ ჯერ კიდევ ხელმოუკიდებლად გაქვთ მიტოვებული ჩალის ღერები. ამ საქმეს სულიკოს ვავალებ, მას როგორც დეპუტატს, შეუძლია ,,შაბათობა" მოაწყოს. ასე, რომ საპირველმაისოდ თუ ჩამოვედი, ყველაფერი რიგზე გქონდეთ ეზოში.
რაც შეეხება იზოლდა ბიქტორის ასულ ღლონტს, მას ვავალებ და ალბათ შეასრულებს კიდეც, როგორც პირველ დავალებას უფროსი ძმისგან, როგორც ნიჭიერ გოგონას, რომელსაც უფრო მეტი კავშირი აქვს ოჯახთან, სახლში მისებურათ მიალაგ-მოალაგოს, ხოლო დედაჩემმა მარგალიტა კალისტოვნამ უზრუნველყოს ოჯახის მომარაგება საპირველმაისო დღესასწაულისთვის!
ნუგზარი ჯერ ბოვშია და დაისვენოს ჯერ-ჯერობით, შემდეგ ალბათ განაგრძნობს ჩემს ,,საყვარელ" საქმეს, რომელსაც მე ვასრულებდი მარტო მაქ,- ძროხების მწყემსობა.
დღეგრძელობა და კარგად ყოფნა ოლღა კონსტანტინოვნას, მართალია, თქვენ მოხადეთ ჭურს ჩემსობას მაქ, მაგრამ მე ბევრი არ დამილევია . ისე კარგი ღვინო ქე ქონია. ბებია, მაშინ მინდოდა მეთქვა, მაგრამ ვერ მოვახერხე , რადგან გადამბულ სმაში ვიყავი. მე მგონი დამდებ ხათრს და შეინახავ იმდენს, რომ ერთ ორ ჩემისთანას გვეყოს. შენ გიყვარს შავი ღვინო და ბევრი არ სვა.
ბიცოლას ვავალებ ფილიპე და ბებიე კარგად გაზარდოს. ერთი მოხუცია, ტკბილი სიტყვა გაჭრის მასთან ხოლო მეორე კარგი ვირაჩუაა ახლა.
ასე, ჩემო თანამემამულენო, მიხედეთ თქვენს საქმეეებს, თუ რამე დაგჭირდეთ, აგერ ვარ ჭიათურაში ბიჭი, თუ რამე დაგჭირდეთ მომწერეთ, რასაც შევასრულებ ის არის, რასაც არა, კარგად იყავით.
რაც შეეხება ჩვენს მდგომარეობას, შემდეგშია _ ბიცოლა როცა ჩამოსულა სოფლიდან, ცუდად გამხდარა, წნევა მაღალი აქვს, როცა დაბალს ატარებდა. ასე რომ, მე მგონია რიგში დგება.
იყავით კარქათ და ჭკვიანათ, ჩემი დარიგება შეასრულეთ სწორათ. მოკითხვა კომუნიზმის მშენებელ მეზობლებს ლალის ხელმძღვანელობით.
გწერთ თქვენი ომარი ღლონტი
ქ. ჭიათურა
1962 წლის 26.03"
