31/07/2015
Hoxe temos que facer unha publicación especial, porque... Onte na de Mosqueiro estivemos de rodaxe para o programa ERA VISTO!
Ás sete da mañá chegaron tres auténticos guerrilleiros celtas (non se explica doutro xeito pra semellante madrugón) Ana, Juancho e tamén Ángel da Produtora 'Zopilote'. Vaia vitalidade, qué enerxía! En pouco tempo puxeron a taberna patas arriba: quitaron o tabaco e todas as referencias publicitarias, para repoñer os estantes con mil chismas, choios e chuminadas. Toda a bolería fóra, e no seu sitio poñemos caixas e caixas da froita. E pra ambientar, una balanza vella e un medidor do aceite do ano catapún que noso pai Suso tiña no faiado.. Xa está! Mesmo parece a nosa taberna vella con todo revolto e misturado (ou a nova, para que mentir..jaja)
E que nos falta para gravar? Pois uns bos focos, un micrófono e unha cámara. Todo pra dentro.. Non te esquezas dos operarios, os actores e actrices e algo de picar máis un café, que traballar co estómago valdeiro éche pouco agradecido. Estamos todos non? Pois alá que imos!
Comezaron a filmar. Covadonga (Puri en 'Padre Casares') fai de tendeira. E por certo, estaba de rachar coa pana! Xa nos ten afeitos, esa muller é un primor. Moitos xa destes en comparala con Lourdes, nosa nai, e arredemo se non son ben parecidas jeje e a pesar de ter que facer humor- mellor dito, BO humor- no traballo sonvos serios, moi profesionais, conciencudos diría eu. Todos se concentraban ó 200% para facelo ben -e iso hai que destacalo-. Pero ós que estivemos detrás das cámaras costounos aguantar a risa!
A verdade que foi un día moi especial. Papá Suso, que andaba polo medio, alucinaba. Abría os ollos coa sorpresa propia dun neno. Presenciou a gravación de todas as esceas dende o posto de dirección. Estaba encantado e semellaba un banco: non daba crédito jaja
Pasamos un día moi agradable, diferente, ateigado de cousas novas, nunca vistas incluso. Fainos moita ilusión pensar que todos vós poderedes ver a nosa taberna na TVG. Contannos que se estrearán os capítulos a principios do ano que vén. Quen no-lo ía dicir!
Teño que agradecerlle, e xa título persoal, a todos e cada un deles polo bo traballo que fixeron. Non pensedes que só me desmontaron a tenda, senón que voltaron todo ó seu sitio incial. Recolocaron o tabaco e ata barreron. Eran moitos, e parece que nada alí pasou, non había cambios, todo volveu ó seu lugar. E tamén agradecerlle, non só que nos divirtan, que nos entreteñan, senón tamén o emprego e difusión do galego que coa seu labor levan a cabo. Moi importante para min.
Agardamos ansiosos pola estrea. Grazas a todos eles por este día tan bonito. Saúde!
J.