Deze tekst geldt alleen nog als archief. Dit zijn de exacte coordinaten van WAHE: N42 22.918 E26 08.711. En dit is het preciese adres: Alexander Stamboliyski 2, Elenovo, Sliven, Bulgarije. Hoewel: straatnaambordjes zul je niet aantreffen. Je kunt het wel invoeren in je navigatie. Wine Art House Elenovo -fka Wooden Art House - is geen huis, maar een voorstelling. Een toegangskaartje kost 100 euro p
er week. Het verhaal begint: in Bulgarije staat een leegstaand huis. Ene Dimiter Belitchkov Dimitrov begon het te bouwen, samen met zijn vrouw Stefanka Ivanova Dimitrova, maar ze stopten daarmee in 1989. De val van de muur en de ineenstorting van het socialistische systeem hadden er iets mee te maken. Dimiter en Stefanka verlieten het dorp. Ik kocht het casco in 2006 en maakte het tot een kunstproject. Kunstenaars, toeschouwers en andere avonturiers kunnen erin verblijven. Dimiter Dimitrov was de oom van Penka Mihalova. Penka heeft een zoon, Georgi Mihalev. Georgi beheert het huis nu voor mij. Hij herinnert zich nog dat hij als kind in de tuin speelde. Leegstand is een enorm probleem op het platteland van Bulgarije. Met dit huis onderzoek ik de (economische) relaties die een leegstaand huis met de buren kan aangaan. Wat is de rol van kunst in dorpen die ontvolkt raken? Voor mijn antwoord onderzoek ik de mogelijkheden van Facebook. Facebook is een sociaal medium dat ik gebruik om mij als kunstenaar mee uit te drukken: ik bouw netwerken. De hoofdvraag van het Wine Art House Elenovo is: hoe kan ik mijn Facebook Frienden verleiden tot een parttime-Buurmanschap en kan ik zo innovatieve relaties binnen 'Europa' ontwikkelen? Als kunstenaar ben ik afhankelijk van publiek in de publieke ruimte. In leeglopende, vergrijzende dorpen zijn steeds minder potientiele kijkers. Kan de Publieke Ruimte via sociale media als het ware 'plooibaar' en 'beleefbaar' worden? En kunnen dorpsbewoners die alleen Bulgaars kennen en Cyrillisch schrift lezen zo een gevoel van verbondenheid gaan ervaren? Het huis is nu sinds 2006 onder mijn hoede, en sinds 2009 heb ik interventies gepleegd. Het huis heeft nu een rudimentaire vorm van leefbaarheid: een tegelvloer, vier bedden, een buitenkeuken en buiten-wc, en stroom. Welke 'economische relaties' zijn er nu eigenlijk? Allereerst heb ik Georgi in dienst. Verder levert het oude wijngaardje nog steeds druiven en buurman Mitko maakt er rakia van. Wie in het huis verblijft, krijgt groenten uit de moestuin van Penka, en eet de eieren van haar kippen. Wie in het huis verblijft, vraag ik in de plaatselijke winkeltjes en barretjes te consumeren. Hoe meer mensen ik voor het huis weet te interesseren, hoe meer 'Buurman' het huis kan worden. Voor een goede invulling van het Parttime Buurmanschap leg ik een uitgebreid dossier op Facebook aan. Het huis heeft ook een imkerende buurman: Dinyo. Voor hem zette ik het Nature Access Honey project op. Dit vertelt het bijzondere verhaal van Dinyo. Een lepeltje van zijn honing is je toegangskaartje voor een fascinerende voorstelling. De honing is een 'implosie' van de nectar van ontelbare Bulgaarse bloemen, de honing 'explodeert' op talloze Nederlandse tongen. Hopelijk maakt haar zoete smaak jou blij. Nature Access Honey maakt Dinyo zeker blij. In de leeglopende en vergrijzende dorpen is elk economisch perspectief een opsteker. Het maakt mij ook blij: ik eet heerlijke honing en ik bouw aan Europa waar ik wél in geloof. Jos Bregman aka Wdwrd
www.bulgarianarthouse.nl
www.bergimkerhoning.nl
www.natureaccess.nl
