26/04/2026
Verschillende mensen zeiden me om beter niets online te zetten en ik begrijp ze zeker, maar ik wil open en transparant zijn naar iedereen en misschien ook een beetje een taboe doorbreken, de schaamte voorbij zogezegd. Daarenboven is dit afschrijven ook een vorm van therapie en verwerking voor mij.
M’n god er gaan weer heel wat geruchten rond vernemen we.
Jorgen zit weer goed aan de drank. Blijkbaar is er wat drugs bij ook. Etc….
Ik besef dat er wel altijd zal geroddeld worden, dat is zo oud als de straat maar wanneer je iets hoort, gebruik dan even je gezond verstand… En bij vragen of bezorgdheden kan je steeds bij mij terecht, ik ben een open boek.
Klopt, ik heb een paar uitglijders gehad, paar keer gedronken. En nee, daar was ik zelf ook niet blij mee en zeker niet trots op. Drugs kwam er in alle geval zeker niet aan te pas.
Als je iemand in je omgeving kent met dezelfde problematiek dan weet je wel dat elke dag een veldslag is. Soms verlies je eens eentje maar dat betekent niet dat de oorlog verloren is, een weg van vallen en opstaan waar we elke dag aan timmeren.
Om mezelf en de zaak te beschermen ben ik onlangs overgeschakeld op disulfiram (Antabuse).
Blijkbaar zijn angsten, depressies en psychoses een zeldzaam neveneffect van dit product. En dat had ik dus natuurlijk. Ik ben in een extreme angstpsychose gegaan tot op het punt ik werkelijk dacht een hartaanval te krijgen inclusief de steken in m’n linkerarm en de druk op de borstkast. Daarop heb ik de ambulance gebeld.
Wat bleek, it’s all in the mind.
Goed nieuws dus, lichamelijk ben ik zeer gezond (bloed, hart, longen en ja ook de lever ;) )
Minder goed nieuws is dat ik even rust moet nemen om te herstellen. Dit was zeer heftig.
Jorgen neemt dus even verlof. Nee hij laat Marie niet over en stopt er zeker niet mee en ik ben ook niet terug in opname.
Gewoon
Even
Verlof
Maar ik ben geen onmens ;-) dus we blijven wel open zodat we jullie plaatsje in de zon niet afnemen. Elke dag van dinsdag t/m zaterdag zijn we van de partij!
Ondertussen ga ik zelf even nadenken hoe ik het voor mezelf terug haalbaar kan maken. Het is duidelijk dat ik niet dezelfde energie heb als vroeger en ik meer dan ooit naar m’n lijf moet luisteren. En lunch, én taarten, én alle admin én elke dag tot ’s avonds soms heel laat werken, daar crash ik duidelijk op. Of er moet iemand bijkomen voor de lunch service, of voor de avondshiften zodat ik gewoon iets meer rust kan nemen. Ken je iemand, laat het me zeker weten!
Ik schrijf dit niet om medelijden ofzo te creëren, gewoon om de situatie te schetsen. Als er vragen zijn, dan mogen die altijd privé naar ons gesteld worden, we zullen steeds in alle openheid antwoorden.
