03/10/2025
GL JAZZCLUB TERUGBLIK OPTREDEN 27 SEPTEMBER
-
FÊTE LAWEIT MET STRIJKERS TRIBUTE AAN ELLA FITZGERALD …
.
Men zegt vaak : “Je moet eerst zelf uitnodigen om daarna uitgenodigd te worden.” Zo is het ook enigszins gegaan met deze groep. In maart kwam Fête Laweit al eens bij ons langs. Ze hadden ons ingenomen met hun technisch, goede samenspel en zin voor improvisatie.
Nu kwamen ze opnieuw en brachten een strijkkwartet mee om meer body aan hun eigen orkest te geven. Hun concept? Een tribuut aan de Amerikaanse grande dame, jazzvocaliste onder de vele vocalisten, Ella Fitzgerald.
Ella Fitzgerald zal in 2026 30 jaar overleden zijn. De zangeres, die haar stem in vele kronkels kon buigen als ze zong, omdat ze een groot bereik had van drie octaven, die scatten als een van de eerste artiesten ooit tot een gebruik maakte, die ongegeneerd naast de andere grande dame Billie Holliday mocht staan, werd geëerd in alle regionen van de muziek. Enige puntje van kritiek was wel eens dat ze zelfs een intriest nummer te vrolijk bracht en daardoor afbreuk deed aan de ingetogenheid van een droevig lied. Fête Laweit brengt ons langs een bloemlezing van haar nummers die ze in samenwerking met tal van artiesten had. We horen ronkende namen als Dizzy Gillespie, Duke Ellington, Count Basie, Dave Brubeck en ook Louis Armstrong passeren.
Aan de hand van diverse anekdotes krijgen we een beeld van Ella, die als jong meisje uit een arm gezin, ontdekt werd op een amateurwedstrijd en in een mum van tijd forure maakte met ballorkesten en na enige tijd ook solo succes kende en daardoor een gevierde jazz zangeres werd.
Fête Laweit genoot van de versterking van vier strijkers, die hier voor de extra noot zorgden in de muziek. Ronkende titels als ‘It don’t mean a thing’, ‘A-Tisket A-Tasket’, ‘Mack the Knife’, ‘They can’t take that away from me’, ‘Misty’, ‘The lady is a Tramp’ en ‘Cry me a river’ kleurden naast een resem andere nummers de voorstelling.
Het orkest heeft nog heel wat ruimte om te groeien in hetgeen ze nu mee bezig zijn, jazz terug naar een niveau tillen waar ook jonge mensen dit muziekgenre terug ‘in’ vinden, het vintage of authentieke ervan kunnen smaken. Maar dat ze goed bezig zijn, is hier zeker geen understatement, eerder de bevestiging van wat wij al gezien hebben.
