werd opgericht in 1967 door een Gents industrieel, Ir. Clément Morraye, als ontmoetingspunt van lokale ondernemers met de “expats” die de Golden Sixties aanzwengelen in onze kanaalzone: de Luxemburgers van Sidmar, de Zweden van Volvo, de Amerikanen en Britten van Texaco, de Japanners van Honda. Management-technisch beschouwd waren die “Golden” eigenlijk “Black Years” want ons land was in 1960 zwaa
r getroffen door het verlies van zijn twee voornaamste bronnen van inkomsten: die van zijn kolonie en die van zijn energiebron, de steenkool. Onze regio werd bovendien getroffen door de leegloop van de Textielindustrie. De tewerkstelling die deze investeerders genereerden was een zegen voor geschoolde als niet geschoolde werknemers. Bovengenoemde buitenlandse ondernemers vonden in de historische Gentse Sint-Pietersabdij een geprivilegieerde stek waar ze een forum vormden waar ze zich vertrouwd konden maken met bedrijfsleiders van eigen bodem. Met hen legden zij contacten over cruciale punten zoals beschikbare arbeidskrachten, logistiek, financiële faciliteiten, reglementen opgelegd door Federale, Gewestelijke, Provinciale, Gemeentelijke instanties, niet altijd eenvoudige structuren voor een buitenlandse investeerder. “Etre Belge, ce n’est pas une Nationalité, c’est une profession” kreeg ik ooit eens te horen. Zo kwam de “Club of Flanders” tot stand; het werd een ontmoetingsplaats op menselijke schaal. Buitenlanders hebben zich vlotter geïntegreerd in de bestaande sociale en culturele geplogenheden, maar ook onze eigen bedrijfsleiders konden hun boodschap kwijt: gunstige vestigingsplaatsen, materiële voordelen, Vlaanderen als land met een gastvrij en werklustig volk, Vlaanderen met zijn rijk cultureel verleden. Jaar na jaar heeft de Club haar internationaal karakter gehandhaafd door regelmatig Ambassaderus naar Gent te brengen die konden getuigen van het economisch dynamisme en de diversiteit van de industriële vitaliteit uit onze regio, regio met een ongelooflijk rijk aanbod aan scholing van de hoogste universitaire vorming tot het hoogstnoodzakelijke ambacht, met Gent als Zeehaven, met Oost-Vlaanderen als centrum beschikkend over een enorme variatie aan financiële instellingen. Snelle evolutie
Met meer dan vierhonderd leden met leidende functies in firma’s, verenigingen en instellingen, streeft de I.C.F. vóór en dóór zijn leden naar vooruitgang en creativiteit, die de grondslag zijn voor de welvaart en de welstand van morgen. De meeste buitenlandse leden zijn nu weg. De “decision makers” zitten in Frankrijk, Duitsland, Verenigd Koninkrijk, de U.S.A. Maar geen nood: hun managers ter plaatse zowel voor grote als kleine en middelgrote ondernemers, meer en meer trouwens uit de tertiaire sector, namen met stijl hun plaats in. weerspiegelt de snelle evolutie die onze maatschappij ondergaat. Maandelijks organiseert de I.C.F. een “Fellowship Evening”, diner met eminente gastspreker handelend over een actueel onderwerp. Het historisch karakter van ons clubhuis beïnvloedt aangenaam deze manifestaties en schept een sfeer van vertrouwen en sympathie. Net als de Caucusclub in de Verenigde Naties, is de I.C.F. een kern van werkgevers, toonaangevende ambtenaren, waar leden – en hun partners – “off the record” informatie uitwisselen die de businesswereld in onze streek vooruithelpt. Ons clublokaal, met restaurant, bar, salon geeft meer dan een bedrijfsrestaurant kan bieden. Elitair die Club? Neen: het volstaat een ethisch correcte bedrijfsleider of hoger kaderlid te zijn. Duur? Een autobox huren in Gent kost meer. Interesse? Bel, fax of e-mail naar ons secretariaat.
