23/01/2026
[NL] Vlekje Demeulemeester (2015 - 2026) 💔
Het is stil geweest deze week. Geen foto's van de verbouwing, geen filmpjes van afgebroken muren. De werken stonden even op een laag pitje...
Bijna exact 10 jaar geleden stapten we het asiel binnen. Vlekje was net één jaar. Niemand wilde haar door dat gekke vlekje op haar oog, maar wij waren van minuut één smoorverliefd.
Wat volgde waren tien fantastische jaren met een kat die wél een handleiding had. Ze was mondig ("Miauwen als het haar niet zinde!"), ze was een knuffelaar ("Pootje op je been tijdens het eten") en ze was de reden dat we vaak naar een andere zender keken ("Pardoes in slaap vallen op de afstandsbediening"). 📺
Dan keken we elkaar aan en zeiden we: "Vlekje Demeulemeester, zo is er maar één."
Vorige week grapten we nog dat zij de reden was dat we geen kattencafé werden. Ze duldde geen concurrentie. We wisten niet dat het zo snel zou gaan. Haar plotse ziekte heeft ons ingehaald.
Ze was Papa's kleine meisje, ons 'zusje', onze Vlekkini, de baby... We gaan je vreselijk missen, lieve meid. Rust zacht.
Life goes on, maar vandaag even niet. Geef jullie beestjes een extra knuffel van ons vanavond. 🐾
Koen, Marijke & Daan
──────────────
[EN] Vlekje Demeulemeester (2015 - 2026) 💔
It has been quiet this week. No photos of the renovation, no videos of demolished walls. The work has been on the back burner for a bit...
Almost exactly 10 years ago, we walked into the shelter. Vlekje was just one year old. No one wanted her because of that spot on her eye, but we were head over heels in love from minute one.
What followed were ten fantastic years with a cat that definitely came with a manual. She was vocal ("Meowing indignantly if things didn't suit her!"), she was affectionate ("Resting her paw on your leg during dinner"), and she was the reason we often watched a different TV channel ("Falling asleep right on top of the remote"). 📺
In those moments, we would look at each other and say: "Vlekje Demeulemeester, there is only one like her."
Just last week we joked that she was the reason we wouldn't become a cat café. She tolerated no competition. We didn't know it would end this fast. Her sudden illness caught up with us.
She was Daddy's little girl, our 'little sister', our Vlekkini, the baby... We are going to miss you terribly, sweet girl. Rest in peace.
Life goes on, but not today. Give your pets an extra hug from us tonight. 🐾
Koen, Marijke & Daan