23/04/2023
Voor lange tijd keken we beiden uit naar een nieuw hoofdstuk en vandaag/morgen/volgende week is het zover: we nemen afscheid van ons levenswerk en van jullie. Zoals elk verhaal: het was zeker niet altijd rozengeur en maneschijn. De verjaardagen van onze kinderen moesten we vaak missen. Op momenten dat anderen vrij waren, werkten wij. Moeizame momenten met een beetje bloed hier en daar, heel wat zweet en soms ook wel wat tranen. Maar ook heel veel mooie momenten. De Grill betekende voor ons ook vrijheid, een stabiele zaak en vooral veel mooie en diepgaande vriendschappen. Doorheen de jaren zagen we kinderen opgroeien, mensen groeien en banden gesmeed worden. Gedurende 28 jaar hebben we samen met jullie een lach en een traan gedeeld.
Waar we al zo lang naar uitkeken wordt met de dag moeilijker te bevatten. Nu de dag nadert, wordt het moeilijker en moeilijker om los te laten. Is het echt voorbij? Is het echt zo ver? Kunnen we niet nog een dag? Kunnen we het mooie niet houden? Nee, zo werkt het niet. Vorige week kregen wij een tekening van Arwen. ‘Bedankt’ stond er op. Diane zakte bijna door haar knieën… Jij bedankt! Jullie bedankt! Het betekende de wereld voor ons! We gaan jullie missen!
