Ninestar Delivery Service.

24/12/2020

Everton vs Man-United (Carabao Cup)
Extended Highlight

22/12/2020

ဘယ္ေတာ့မွ အပူစာ မစားမိေစနဲ႔ ÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷

မႏၲေလးမွ ကားလာဝယ္ေသာ ဝယ္သူႏွင့္ေဈးတည့္ၿပီး …

ဝယ္သူမွေငြေခ်၍ ေမာင္းသြားမည္ ဟုေျပာေသာအခါ …

အကိုဆရာသည္ မရေသးဘူး ခဏေနအုံး ဟုဆိုရ္် တပည့္တေယာက္အား …

ေဟ့ ကားဘီး ေလးလုံးစလုံး စစ္၊ ဘတၳရီစစ္ ပီးရင္ ဆီအျပည့္ ျဖည့္ေပးလိုက္ဟု ေျပာပီး …

အားလုံး လုပ္ကိုင္ စစ္ေဆး ပီးေစကာမွ ရပီ ေနာင္ႀကီးဟု ဆိုကာ ကားေသာ့ အပ္လိုက္သည္။

ဝယ္သူမွာ ေျပာဖြယ္ရာမရွိ ရတနာပီတိ ဂြမ္းစီထိ သကဲ့သို့ ကားအသစ္ႀကီးအား ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေမာင္းထြက္သြားေလေတာ့သည္။

ရင့္က်က္မွူ နည္းေသးေသာ ကၽြန္ေတာ္ သည္ အကိုဆရာအား ဘာလို့ သူက မလုပ္ခိုင္းဘဲ အကိုက လုပ္ေပးလိုက္ရတာလဲဟု ရိုးရွင္းေသာ စိတ္ျဖင့္ေမးရာ …

အကိုဆရာက ျပဳံးရင္း …
သား … ငါသူမ်ားလို showroom မဖြင့္ဘဲ ၿခံထဲမွာရပ္ပီးေရာင္းတာ တေန႔ ဘယ္ႏွစ္ဦး လာဝယ္ေနလဲ မင္းအျမင္ဘဲ မဟုတ္လား?

ဒါလဲဟုတ္တာပဲ တေန႔တေန႔ ေျပးဝယ္လိုက္ရတဲ့ စာခ်ဳပ္။

အဲဒါ ဘာလဲမင္းသိလား သား.. ေစတနာသည္ ကံပဲကြ။

အခုငါေရာင္းတာ Brand new ေနာ္။

အရင္က Sunny , Publica ကားေဟာင္းေလးေတြ ေခတ္ကအခ်ိဳ့ေသာသူေတြ အေရာင္းအဝယ္ ျဖစ္ပီဆိုရင္ ကားတာယာေကာင္းတာနဲ႔ ပါးတာ ေျပာင္းထည့္ၾကတယ္၊ဆီစုပ္ ထုတ္ၾကတယ္၊ကတ္စက္ လဲၾကတယ္။

အဲဒါေတြေျပာင္းထည့္လိုက္ေတာ့ေရာ မင္းဘဝႀကီးေျပာင္းလဲသြားမွာမို့လား?

အဆိုးဆုံးက ကားဘီးတာယာနဲ႔ဆီ ဘဲကြ။

သူ ဝယ္ပီး အေပ်ာ္မ်ားစြာနဲ႔ ေမာင္းသြားရင္း လမ္းမွာဆီျပတ္တာ၊ မေတြးဝံ့ဆုံးက ကားတာယာ ပြင့္ထြက္သြားခဲ့သည္ရွိေသာ္ ဘာနဲ႔မွလဲလို့မရတဲ့ အသက္။

သား မင္းဘယ္ေတာ့မွ အဲလိုစိတ္မ်ိဳးနဲ႔ စီးပြားမရွာနဲ႔။

" ေလာကႀကီးမွာ မၽွတရင္ မိတ္ေဆြေပါမယ္၊ "

ဂတိတည္ရင္ background ေကာင္းမယ္၊ မင္းထိုက္ရင္ရမယ္ မထိုက္ရင္မရဘူး။

ျပဳသူအသစ္ျဖစ္သူအေဟာင္းတဲ့။

ငါ့သား ေႂကြးသစ္ထပ္မယူသြားနဲ႔။

မင္းႀကိဳက္လား၊ငါလဲႀကိဳက္တယ္ ။မင္းမခံနိုင္ဘူးေနာ္၊ငါလဲမခံနိုင္ဘူး။

အဲဒါအရိုးရွင္းဆုံးေသာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဘဲ ငါ့သား၊

မင္းဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္သူ႔ရဲ့ အပူစာကိုမွ မစားမိေစနဲ႔။

တသိုက္တဝန္းႀကီး ေပ်ာ္ရႊင္စြာ တခဏတာအေပ်ာ္ရဲ့ ေနာက္ဆုံးရလဒ္ျပဳသူက မိမိ မျဖစ္ေစနဲ႔။

ေၾသာ္ …
အကိုဆရာရဲ့ ဆုံးမစကား …

ေကာင္းလြန္းလို့ ေဝမၽွေပးလိုက္ပါတယ္
Credit မူရင္းေရးသားေဝမၽွသူ

21/12/2020

ဖခင္တစ္ဦးကသူ႔သမီးေလးကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္
ဆိုဆုံးမတဲ့စကားေလး ဖတ္ၾကည့္ပါဗ်ာ
________________________________________________

သမီး ဖူးဖူး။
ဒီေန႔ဟာ သမီးအသက္ (၁၃)ႏွစ္
ျပည့္တဲ့ေန႔ေလးေနာ္။

Happy Birthday ပါ သမီးရယ္။

သမီးကို ေဖေဖ ေမြးေန႔ေရာက္တိုင္း
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္
စကားေတြ ေရးခဲ့တာလည္း
ဒီႏွစ္နဲ႔ဆို သုံးႏွစ္ ျပည့္ခဲ့ၿပီ သမီး။

ဒီႏွစ္ေတာ့
ေဖေဖတို့ မ်ိဳးရိုးစဥ္ဆက္
မွာၾကားခဲ့တဲ့စကား သုံးခြန္းကို
ေဖေဖက
သမီးေလးကို ထပ္မွာပါရေစ။

ဧရာ၀တီတိုင္း၊
ေျမာင္းျမၿမိဳ့နယ္ ျပင္ရြာမွာ
ေမြးတဲ့သမီးဖိုးဖိုးရဲ့
အေမေဒၚၾကင္ေငြက
သမီးရဲ့ဖိုးဖိုး ဦးယုံရွိန္
တိုင္းပညာေရးမွူး ျဖစ္ေတာ့
ဒီစကားသုံးခြန္းကို မွာခဲ့တယ္။

ဖိုးဖိုးဟာ ဒီစကားအတိုင္း
တိတိက်က်လိုက္နာခဲ့တယ္။

ေနာက္တစ္ဖန္
သမီးဖိုးဖိုးဦးယုံရွိန္က
ေဖေဖ့ကို ဆရာ၀န္ျဖစ္ေတာ့
ဒီစကားသုံးခြန္းထပ္မွာျပန္တယ္။

ေဖေဖလည္း
ခုထိ လိုက္နာက်င့္သုံးဆဲပဲ။

ဒီႏွစ္ေတာ့
သမီးကို ေဖေဖက သမီးဘ၀
လမ္းညႊန္အျဖစ္
ဒီစကားသုံးခြန္းကို
လက္ေဆာင္ေပးပါရေစ။

အဲဒါေတြကေတာ့ –
(၁) သမီး ဘ၀တစ္ေလၽွာက္လုံးမွာ
ထမင္းပူကို မစားပါနဲ႔။
ထမင္းေအးကိုပဲ စားပါ သမီး။

ထမင္းပူဆိုတာ သူတစ္ပါး
မ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးငယ္က်မွ
စားရတဲ့ထမင္းကို ေခၚတာပါ။

သမီးဘယ္ေတာ့မွ မစားမိပါေစနဲ႔။
အခုအခ်ိန္
စားေကာင္းခ်င္ေကာင္းမယ္၊
သံသရာမွာ
အလြန္ပူေလာင္တတ္တယ္
သမီးေရ။

ထမင္းေအးဆိုတာကေတာ့
သမီးကို
ခ်စ္လို့ ခင္လို့ တန္ဖိုးထားလို့
ၾကည္ညိဳလို့
ေကၽြးလာတဲ့ ထမင္းပဲ သမီး။

ငပိရည္နဲ႔ပဲ စားရ စားရ သံသရာမွာ
ေအးျမပါတယ္ သမီးရယ္။

စားတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါေနာ္။

(၂) အသီးကို စားမယ္ဆိုရင္
ေႂကြသီးကိုပဲ စားပါ သမီး။
ဘယ္ေတာ့မွ ခူးမစားပါနဲ႔။

ေႂကြသီးစားပါ ဆိုတာ
သမီးကို ခ်စ္လို့ ခင္လို့
ၾကည္ညိဳလို့
ေကၽြးလာတဲ့အသီးကို စားပါလို့
ဆိုလိုတာပါ။

ဒါေပမယ့္ ေႂကြသီးတိုင္းလည္း
မစားရဘူး သမီး။

ေႂကြသီးေပမယ့္ မစင္ပုံေပၚက်ရင္
သမီး မစားေတာ့ဘူး မဟုတ္လား။

ဒီလိုပဲ ေႂကြသီးေတာ့ ေႂကြသီး။
သမီးကို ခ်စ္လို့
ခင္လို့ ၾကည္ည္ိုလို့ လာေပးတယ္။

ဒါေပမယ့္
ေနာက္ကြယ္မွာ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ေတြ
ရလိုမွုေတြ ပါေနရင္
မစားရဘူးသမီး။
မစားေကာင္းပါဘူး။

ခူးမစားပါနဲ႔ဆိုတာ
သမီးက ကူညီစရာရွိရင္ ကူညီ၊
လုပ္စရာရွိရင္ လုပ္ေပးလိုက္ပါ။

အဲဒါကို
ကူညီခ၊ လုပ္ေပးခ ေတာင္းေနရင္
ခူးစားတာပဲ သမီး။

သမီး သူတစပြါးကို ကူညီပါ။

သူတို့ဆီက
ေက်းဇူးတင္စကားတစ္ခြန္းေတာင္
မေမၽွာ္လင့္ပါနဲ႔။

ေမၽွာ္လင့္ၿပီး ကူညီတာ
ခူးစားတာပဲ သမီးရဲ့။

သမီး
ဘယ္ေတာ့မွ ခူးမစားပါေလနဲ႔။

(၃)တတိယစကားကေတာ့ –
ခ်ိဳးငွက္ေလးေတြ
ခါငွက္ေလးေတြဟာ
ေျမမွာနားၿပီး ျပန္သြားရင္
ေျခရာထားခဲ့တယ္ သမီး။

ဒီလိုပါပဲ၊ သမီးလည္း
ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသ
ေရာက္ေရာက္ သမီး ျပန္ရင္
သမီး ေျခရာက်န္ခဲ့ပါေစ
သမီးရယ္။

ဒီလိုပါပဲ လူ႔ေလာကႀကီးကို
တို့တေတြလာခဲ့ၾက၊
တို့ျပန္ရင္ တို့ေျခရာေတြ
က်န္မွ ျဖစ္မယ္ သမီး။

ေဖေဖ့ သမီးလည္း
ေဖေဖတို့ မိသားစုရဲ့
စကားႀကီးသုံးခြန္းကို
တစ္ေသြမတိမ္း
လိုက္နာနိုင္ပါေစ သမီးရယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန႔
ျဖစ္ပါေစ သမီး။

( Dr.Than min htut facebook )

Peace&Rasta

17/12/2020

ေလသန္႔သန္႔ ရွူရတဲ့တန္ဘိုးသိရန္ ဘန္ေကာက္ပုံၾကည့္ပါ။
➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐ ➐

(ေလထု ဆိုတာအေရးႀကီးတာေၾကာင့္ ဤပို့စ္ရွယ္ေပးသူ တဦးခ်င္းကိုေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္)

၁၉၉၂ ခုႏွစ္ AIT မွာ မဟာဘြဲ႕တက္ရန္ BAC ေလယာဥ္ျဖင့္ ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္ စေရာက္ပါတယ္။ Airport terminal ကထြက္လိုက္တာနဲ႔ အသက္ရွူမဝ၊ ေခါင္းထဲကကိုက္လာသည္။ ေခၽြးေစးမ်ားထြက္လာသည္။ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာစဥ္းစားေနတာ “ေလထု ညစ္ညမ္း” မွုေၾကာင့္ဆိုတာသိလာရပါတယ္။ (ေအအိုင္တီ ဝန္းထဲေရာက္ေတာ့ ျပန္ေနလို့ေကာင္းသြားတာကိုး)။ ၁၉၉၂ ဘန္ေကာက္မွာကားၾကပ္တာ အခု ရန္ကုန္ေလာက္ၾကပ္ေနပါဘီ။
(ဗီယက္နမ္မွာ ေလထုညစ္ညမ္းမွု ေၾကာင့္ တလကို ေဒၚလာ သန္း ၁၀၀၀ ေက်ာ္ ဆုံးရွုံတယ္ဆိုတာ ဒီလင့္မွာပါ) https://www.facebook.com/1267562151/posts/10218775631803039/?d=n

“အသက္ရွည္ေစလို၊ မန္းေတာင္ရိပ္ခို” ဆိုတာလည္း ေလထု သန္႔တာရယ္၊ စိတ္ေအးခ်မ္းတာရယ္ အဓိက ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။

“က်န္းမာျခင္း၏တန္ဘိုးကိုမက်န္းမာမွသိမယ္” တဲ့

ရန္ကုန္ ေလသန္႔ တန္ဘိုး ကို ျပန္ျပင္လို့မရေလာက္ေအာင္ ညစ္ညမ္းသြားမွ သိၾကမယ္ဆိုရင္ ရန္ကုန္သူ၊ သား တို့ ညံ့လို့သာျဖစ္ပါမယ္။

ခက္တာက ေလဆိုး မရွူဘူးရင္ ေလသန္႔တန္ဘိုး မသိမွာေတာ့ အမွန္ပါဘဲ။

ေလဆိုးတဲ့ေနရာ သြားရွူၾကည့္စရာမလိုပါဘူး။ အခုပုံကိုသာၾကည့္လိုက္ပါ။ အဲ့ဒါ ဘန္ေကာက္ေလထု ဒီေန႔အေျခအေနပါ။

ထိုင္းနိုင္ငံ ရဲ့အႀကီးဆုံး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ကိုယ္တိုင္ ေအာက္ပါအတိုင္းညႊန္ၾကားရပါဘီ။

၁။ တတ္နိုင္သမၽွ ကိုယ္ပိုင္ကားမသုံးပါနဲ႔ အမ်ားျပည္သူသုံးသယ္ယူပို့ေဆာင္ေရး နဲ႔သြားပါ

၂။ မီးမရွို့ရ

၃။ ကားမ်ားရဲ့ မီးခိုးထြက္ႏွုံးစစ္ေဆးအေရးယူ

၄။ ေက်ာင္းမ်ား တြင္ အျပင္ထြက္ စု႐ုံးျခင္းမလုပ္ရ

ရန္ကုန္မွာ ဒါမ်ိဳး မျဖစ္ရေအာင္ ျပည္သူအားလုံးဝိုင္းဝန္းၿပီး ပူးေပါင္းၾကဘို့လိုပါတယ္။ (မေန႔ကတင္ထားတာ ဖတ္သူနည္းေနလို့ထပ္ကူးပါရေစ။)

❎ “လူတိုင္းကားပိုင္ျဖင့္သြားလာနိုင္ေရး” ဆိုတာ နားေထာင္လို့ဘဲေကာင္းတာပါ။ ❎ အဲ့လိုသာျဖစ္္လာရင္

➡ ေနထိုင္လို့မေကာင္းေတာ့တဲ့
➡ “လမ္းေပၚမွာသာအခ်ိန္ကုန္” ေတာ့မယ့္၊
➡ မြန္းၾကပ္ေနမယ့္
➡ လမ္းေပၚမွာ အခ်ိန္ေတြကုန္ေနလို့ “ေဒါသေတြထြက္ေနသူမ်ားေတာ့မယ့္” ၿမိဳ့ႀကီးျဖစ္သြားမွာပါ။

✍ ၿမိဳ့ပတ္ရထားစီးမယ့္သူေတြကိုလည္း အဆင္ေျပသာယာေအာင္ လုပ္ေပးရပါမယ္။

✍ ဘတ္စကားစီးသူေတြကိုလည္း အဆင္ေျပသာယာေအာင္ လုပ္ေပးရပါမယ္။

✍ စက္ဘီးစီး သြားလာခ်င္သူမ်ားကို “ပိုလို့” ေတာင္ အဆင္ေျပသာယာေအာင္ လုပ္ေပးရပါမယ္။ စက္ဘီးဆိုတာ ဆင္းရဲ၊ ခ်မ္းသာမေရြး ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တတ္တဲ့ ယာဥ္ ျဖစ္ေနလို့ပါ။

🙏 ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ႔မွ သြားလာခ်င္ၾကသူမ်ားကလည္း ဘတ္စကားစံနစ္ေကာင္းလာေအာင္၊ ရထားစနစ္ေကာင္းလာေအာင္၊ စက္ဘီးသီးသန္႔လမ္း ေပၚလာေအာင္ “အားေပး” သင့္ပါတယ္။ ဒါမွ “သဟဇာတ” ျဖစ္ေနေစၿပီး မိမိ တို့ကားသြားရာမွာလည္းၾကပ္ပိတ္မေနေတာ့ဘဲ သာယာလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ အျခား ယာဥ္ သြားလာေရးစံနစ္မ်ား ပိုေကာင္းလာေအာင္ “မုဒိတာ” ထားၿပီးအားေပးၾကရမွာပါ။ 🙏

💘 💘 💘 ဒါမွ သဘာဝက်က် “သဟဇာတ” ျဖစ္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ၿမိဳ့ေတာ္ႀကီးျဖစ္လာမွာပါ။

အမွိုက္ေတြလည္းမီးမရွို့ၾကပါနဲ႔။
ဒါမွ ေလေကာင္းေလသန္႔ နဲ႔ အသက္ရွူဝ မယ့္ၿမိဳ့ေတာ္ျဖစ္လာမွာပါ။

🙏 က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။ လူ႔ေလာကႀကီးတခုလုံးကပ္ေဘးမွ အျမန္ဆုံးကင္းေဝးၾကပါေစ။ 🙏

Crd Than win
မူရင္း ဘန္ေကာက္ပို့စ္လင့္
https://www.bangkokpost.com/learning/advanced/2036227/prayut-orders-pollution-crackdown

16/12/2020

#သမီး- ကိုႀကီးအိပ္ေနတာကို
မႏွိုးရဲဘူး- ။

တခါတုန္းက က်ေနာ့္မွာ
သူ႔အိမ္က ဒရိုင္ဘာကို
အင္မတန္နိုင္စားတဲ့
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္

ဒရိုင္ဘာက သူ႔ထက္
အသက္ငါးႏွစ္ေလာက္ႀကီးတယ္
ဒီေတာ့
က်ေနာ္တို့က “ကို” တပ္ၿပီး
ေခၚေပမယ့္
သူငယ္ခ်င္းကေတာ့
နာမည္ပဲေခၚပါတယ္…

စကားေျပာလည္း
သူငယ္ခ်င္းက မင္းနဲ႔ ငါပဲ
ဒရိုင္ဘာအကိုႀကီးကေတာ့
သူ႔အလုပ္ရွင္ဆိုေတာ့
ရိုရိုေသေသဆက္ဆံရတာေပါ့ေလ…

ဒီေကာင္က
ေျပာစရာရွိလည္းေျပာ၊
ဆဲစရာရွိလည္းဆဲ
သေဘာေကာင္းေပမယ့္
အထက္စီးေတာ့ဆန္ပါတယ္
တခါတေလ ကိုယ္ကေတာင္
ၾကားထဲကေန
ဝင္အားနာရတယ္…

ဒရိုင္ဘာအေပၚ
သူေျပာပုံဆိုပုံေတြက
ရင့္သီးပါတယ္
ဟိုကေတာ့ သည္းခံရွာပါတယ္
အလုပ္ရွင္မလား…

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔…
သူငယ္ခ်င္းက ေဒါကန္ေနပါတယ္
ဘာျဖစ္တာလဲေမးလိုက္ေတာ့
သူ႔ဒရိုင္ဘာ
ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ႔
မလာလို့တဲ့…

ဒါနဲ႔ ဘာမ်ားျဖစ္တာလဲဆိုၿပီး
အိမ္လိုက္သြားၾကတယ္
ေတြ႕လို့ကေတာ့ ဆဲဆိုၿပီး
ေဟာက္ထည့္လိုက္မယ္ေပါ့…

ဒီလိုနဲ႔
ဒရိုင္ဘာအိမ္ေရာက္သြားတယ္
သူ႔အေမလို့ ထင္ရတဲ့
အန္တီႀကီးတစ္ေယာက္
ထြက္လာတယ္၊ ေမးလိုက္တယ္၊
ရွိလားေပါ့…

ရွိပါတယ္၊
ဖ်ားၿပီး အိပ္ေနတယ္ဆိုၿပီး
ေျပာတယ္၊ ေနာက္ေတာ့
အနားကိုေရာက္လာတဲ့
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို
အန္တီႀကီးက
လွမ္းေျပာလိုက္တယ္…

ဟဲ့ သြားႏွိုးလိုက္စမ္းေပါ့၊
ဒီမွာ သူ႔အလုပ္ရွင္အိမ္က
လိုက္လာတယ္ေပါ့ စသျဖင့္၊
အဲ့ဒီမွာ ေကာင္မေလးက
ဘာေျပာလိုက္လဲဆိုေတာ့…

ကိုႀကီးအိပ္ေနတာ မႏွိုးရဲဘူး”တဲ့…

က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကို
ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ဒီေကာင္ တခ်က္ေတြသြားတယ္
စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ေပါ့…

ေနာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးကို
ေျပာလိုက္တယ္
“မႏွိုးရဲရင္ သြားမႏွိုးနဲ႔ေတာ့၊
ထားလိုက္ပါ သူအိပ္ပါေစ” တဲ့

ၿပီးေတာ့
ျပန္လွည့္လာခဲ့လိုက္ၾကတယ္…

အျပန္လမ္းမွာ
က်ေနာ္ သူ႔ကို ေမးၾကည့္တယ္
မင္းဘာျဖစ္သြားတာလဲ”လို့…

သူငယ္ခ်င္းက ျပန္ေျဖတယ္
ငါ သူ႔အေပၚေလးစားမွု
ရွိရမယ္ေလကြာ”တဲ့

သူက ဘယ္လိုပဲ
ဒရိုင္ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ငါဘယ္လိုပဲ
ဆဲဆဲဆိုဆို၊ အနိုင္က်င့္က်င့္
သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာေတာ့
သူဟာ မိသားစုရဲ့အားကိုးရာ၊
ေလးစားရာ၊ ရိုေသရာ
လူသားတစ္ေယာက္ပဲကြ”တဲ့…

ဟိုကေလးမေလး
ေျပာတဲ့စကားကို ၾကားတယ္မလား၊
ကိုႀကီးအိပ္ေနတာ
သြားမႏွိုးရဲဘူးတဲ့”…

သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္၊
သု့မိသားစုမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကို
အရွိန္အဝါႀကီးပုံရတယ္၊
ငါက ဒါကို ထည့္မတြက္ဘဲ
ခါတိုင္းလို သြားဆက္ဆံလိုက္ရင္
သူ႔အားကိုးေနတဲ့
သူ႔မိသားစုခင္ဗ်ာ
ဘယ္လိုခံစားသြားရမလဲ၊
သူကိုယ္တိုင္ေရာ…”

လူတစ္ေယာက္ဟာ
တစ္ေနရာရာမွာ ဘယ္လိုပဲ
ျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊
ဘယ္ဘဝပဲေရာက္ေနေရာက္ေန၊
ေအာက္ေျခသိမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊
အႏွိမ္ခံပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ဘယ္သူမွေဆးေဖာ္ေၾကာဖက္
မလုပ္ခ်င္တဲ့သူပဲျဖစ္ျဖစ္၊

အဲ့ဒီလူဟာ တျခားေသာ
တစ္ေနရာရာမွာေတာ့
အရွင္သခင္တစ္ပါး၊
မွီခိုအားကိုးရာတစ္ျဖစ္နဲ႔
ရိုေသေလးစားစရာျပယုဂ္
တစ္ခုခုေတာ့
ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္…

တစ္ရက္ကလိုေပါ့
ျဖတ္သြားသူတိုင္း
ႏွာေခါင္းပိတ္ျဖတ္ေလ့ရွိတဲ့
အမွိုက္ပုံမွာ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့
စည္ပင္ကဝန္ထမ္းေလးကို
ဘယ္သူက ေခါင္းထဲထည့္မလဲ
ဘယ္သူက အဖက္လုပ္ၿပီး
စိတ္ပူေပးမလဲ…

ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္လည္း
အမွိုက္သြားပစ္ေရာ
အဲ့ဒီဝန္ထမ္းေလးရဲ့
ဇနီးျဖစ္ပုံရတဲ့ ေကာင္မေလး
ေရာက္လာၿပီး
ဘာေျပာသြားတယ္မွတ္လဲ…

မနက္က ေဆးေသာက္ပါဆို
ေသာက္မသြားဘူး၊
လူကို အျမဲတမ္း
စိတ္ေမာရေအာင္လုပ္တယ္၊
ေရာ့ ဒီမွာေဆး အခုေသာက္”တဲ့…

အဲ့ဒီစကားေလးၾကားမိေတာ့
က်ေနာ့ျဖင့္
အဲ့ဒီစည္ပင္ဝန္ထမ္းေလးအေပၚ
ေလးစားသြားလိုက္တာ

ဪ…တစ္ေလာကလုံးက
သူ႔အေပၚ ဘယ္လိုပဲ
သေဘာထားထား
သူ႔အေပၚ မင္းသားတစ္ပါးလို
ဆက္ဆံတဲ့သူဆိုတာေတာ့
ရွိေနတာပါပဲလားလို့…

တဖက္က
ျပန္စဥ္းစားျပန္ရင္လည္း
ဒီလိုပါပဲ
တစ္ေလာကလုံးက
ကိုယ့္အေပၚ ဘယ္လိုႏွိမ္ႏွိမ္၊
ဘယ္လိုဆက္ဆံ ဆက္ဆံ
အေရးမႀကီးဘူး…

အေရးႀကီးတာက
ငါခ်စ္ရတဲ့သူေတြ၊
ငါ့ကိုခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႔
ငါ့ပတ္ဝန္းက်င္၊
ငါ့မိသားစုေလးမွာ
ငါဟာ တန္ဖိုးရွိတဲ့၊
ေလးစားခံထိုက္တဲ့
လူသားတစ္ေယာက္
ျဖစ္ေနရင္ ရၿပီဆိုတာမ်ိဳး…

ဆိုလိုတာက
လူတစ္ေယာက္ကို
ဘယ္ေတာ့မွ
အထင္မေသးပါနဲ႔၊
မႏွိမ့္ခ်ပါနဲ႔၊ မေစာ္ကားပါနဲ႔
သူ႔အတြက္ ကမၻာဆိုတာ
ဒီတစ္ေနရာတည္းမွာပဲ
ရွိေနတာ မဟုတ္လို့ပါ…

Wai Phyo Maung/

14/12/2020

11/12/2020

ျမန္မာျပည္ထဲက ရွိန္းေခါင္လို့ ေခၚတဲ့ ေရခဲျပင္ေပၚကရြာကေလးကို ဘယ္လိုသြားၾကမလဲ 🏃‍♀️🏃‍♀️......................................
ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ပူတာအိုခရိုင္၊ ေခါင္လန္ဖူးၿမိဳ့နယ္၊ ဇီးထန္အုပ္စုမွာရွိတဲ့ ေရခဲျပင္ရြာကေလးျဖစ္ပါတယ္။

အလည္သြားခ်င္ၾကတဲ့မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းတို့အတြက္ လမ္းေၾကာင္း ( ၂ )ခုျဖင့္ ညႊန္ေပးလိုက္ပါတယ္။

#အမွတ္ ( ၁ ) လမ္းေၾကာင္း (တ႐ုတ္ျပည္ထဲကို ပတ္ဝင္ၿပီးမွ ေရခဲျပင္ရြာကေလးကို ေရာက္နိူင္မယ့္ လမ္းေၾကာင္းပါ)

-ျမစ္ႀကီးနား - ဝိုင္းေမာ္ - ဆဒုံး - ကန္ပိုက္တီ (တ႐ုတ္နယ္ျခားဂိတ္ မွ ကူ႐ုန္း မွ -ဖီေမာ္ - ဖူကုန္းၿမိဳ့ မွ ရွိန္းေခါင္ရြာကိုေရာက္မွာျဖစ္ပါတယ္။

#အမွတ္ ( ၂ )လမ္းေၾကာင္း (ျမန္မာျပည္တြင္း)

- ျမစ္ႀကီးနား - ပူတာအို - မခ်မ္းေဘာ့ - မေဂြဇ - ရီဒမ္း - ေခါင္လန္ဖူး - အဘြမ္ထန္ - ညီဝါး - ဇန္ေယာ့ ကေန ရွိန္းေခါင္လည္းသြားလို့ရပါေၾကာင္းေျပာ‌ျပခ်င္ပါတယ္။ ရီဒမ္းရြာကေန ညီဝါးရြာအထိ ကားလမ္းမေပါက္ေသးတာမို့ ရီဒမ္းကေန ေခါင္လန္ဖူးၿမိဳ့အထိေတာ့ ဆိုင္ကယ္လမ္းနဲ႔ သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေခါင္လန္ဖူးၿမိဳ့ကေန ညီဝါးရြာအထိေျခလ်င္ခရီးနဲ႔ တစ္ရက္နဲ႔ေန႔တစ္ပိုင္း သြားရပါတယ္။ ညီဝါးရြာကေန ရွိန္းေခါင္ ရြာအထိ ကားလမ္းေပါက္ပါတယ္။

# Credit to Sar Aung Marphang
#ကခ်င္ျပည္နယ္ #ရွိန္းေခါင္ရြာ

10/12/2020

သိထားသင့္လို့ပါ။
💯💯💯💯💯💯
🎡 ဗိုင္းရပ္စ္ဟူသည္မွာ
သက္ရွိ ေအာ္ဂင္းနစ္
ပစၥည္းမဟုတ္ဘဲ
အဆီလႊာ ဖုန္းလႊမ္းထားေသာ
ပရိုတင္း ေမာ္လီက်ဴး (DNA)
သာျဖစ္ၿပီး မ်က္ရည္၊ ႏွာရည္၊
ခၽြဲသလိပ္တို့တြင္ ပါေသာ
ဆဲလ္မ်ားက ယင္းတို့ကို
စုပ္ယူလိုက္သည့္အခါက်မွသာ
လူကို တိုက္ခိုက္ဒုကၡေပးနိုင္ေသာ
ဗီဇမ်ိဳးေျပာင္း
မ်ိဳးပြားသြားျခင္း ျဖစ္သည္။

ဘကၱီးရီးယားလို
သတႅိဳ့ မရပါ။ ။
ဗိုင္းရပ္စ္က ဘက္တီးရီးယားလို
သက္ရွိ ေအာ္ဂဲနစ္ မဟုတ္ပါ။
ပဋိဇီဝေဆးမ်ားက
သက္မဲ့(ဗိုင္းရပ္စ္)ကို
သတ္၍ မရပါ။
ေဖၚျပထားသည့္
နည္းလမ္းမ်ားသုံးလၽွင္
ဗိုင္းရပ္စ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ
အျမန္ၿပိဳကြဲ ပါလိမ့္မည္။

ဗိုင္းရပ္စ္မွာ သက္ရွိ
ေအာ္ဂင္းနစ္ ပစၥည္း
မဟုတ္ဘဲ
ပရိုတင္းေမာ္လီက်ဴးသာ
ျဖစ္သည့္အတြက္
သတ္ပစ္၍ မရဘဲ
သူ႔သဘာဝ အတိုင္း
ေဆြးေျမ့ ပ်က္စီးသြားနိုင္ပါသည္။ေမာ္လီက်ဴးၿပိဳကြဲ
ပ်က္စီးရန္ ၾကာခ်ိန္မွာ
အပူခ်ိန္၊ စိုထိုင္းဆ ႏွင့္
ယင္းကပ္ၿငိ တင္က်န္ေနေသာ
မ်က္ႏွာျပင္ အမ်ိဳးအစားေပၚ
မူတည္၍ ကြဲျပားပါသည္။

ဗိုင္းရပ္စ္မွာ အလြန္ႏုနယ္ၿပီး
ယင္းကို အကာအကြယ္
ေပးထားေသာအရာမွာ
အေပၚယံ အဆီလႊာသာ ရွိပါသည္။
ဆပ္ျပာႏွင့္ ပိုးသတ္ေဆးမ်ားက
အေကာင္းဆုံး
ကုစားနိုင္ျခင္းမွာ
ထိုအခ်က္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ဆပ္ျပာျမႇုပ္မ်ားက
ထိုအဆီလႊာကို
ၿဖိဳခြဲပစ္ပါသည္
(ထို့ ေၾကာင့္ ဆပ္ျပာျမႇုပ္
မ်ားမ်ားျဖင့္ စကၠန္႔ ၂၀
အနည္းဆုံး ပြတ္တိုက္
ေဆးေၾကာရန္လိုအပ္ျခင္း
ျဖစ္သည္။ )

အေပၚယံ အဆီလႊာ
ပ်က္စီးသြားေသာအခါ
ပရိုတင္း ေမာ္လီက်ဴးလည္း
သူ႔ ဘာသာသူ ၿပိဳပ်က္သြားပါသည္။

အပူဓါတ္က
အဆီမ်ားကို
အရည္ေပ်ာ္ေစနိုင္ပါသည္။
အပူခ်ိန္ ၂၅ ဒီဂရီ
စင္တီဂရိတ္ထက္
ပိုေႏြးေသာ ေရျဖင့္
လက္ေဆးျခင္း၊
အဝတ္ေလၽွာ္ျခင္း
စသည္မ်ား ျပဳလုပ္ပါ။
ေရေႏြးက ဆပ္ျပာအျမႇုပ္မ်ား
ပိုထြက္ေစသျဖင့္
ပိုအသုံး တည့္ပါသည္။

အယ္လ္ကိုေဟာ ပါဝင္မွု
၆၅ ရာခိုင္ႏွုန္းထက္
ပိုေသာ လက္ေဆးရည္မ်ားက
အဆီမ်ားကို
ေပ်ာ္ဝင္ ၿပိဳကြဲေစပါသည္။
အထူးသျဖင့္ ဗိုင္းရပ္စ္၏
အေပၚယံ အဆီလႊာကို
ၿပိဳကြဲပ်က္စီးေစပါသည္။

အေရာင္ခၽြတ္ေဆး တစ္ဆ၊
ေရ ၅ဆ ပါ၀င္ေသာ
အေရာအေႏွာကလည္း
ပရိုတင္းဓါတ္ကို
တိုက္ရိုက္ ၿပိဳကြဲေစနိုင္ပါသည္။
ပရိုတင္း အတြင္းသို့
ဝင္ေရာက္ ၿဖိဳခြဲပါသည္။

ဟိုင္ဒရိုဂ်င္ပါေအာက္ဆိုဒ္
ကလည္း ဆပ္ျပာ၊
အယ္လ္ကိုေဟာ(အရက္ပ်ံ)၊
ကလိုရင္း (အေရာင္ခၽြတ္ေဆး)
တို့ကဲ့သို့ပင္
ဗိုင္းရပ္စ္ရွိ
ပရိုတင္းဓါတ္ကို
ၿပိဳကြဲေစနိုင္ပါသည္။
ဟိုင္ဒရိုဂ်င္ပါေအာက္ဆိုဒ္က
ေရမေရာဘဲသုံးမွ
ရသျဖင့္ လူ႔အေရျပားကို
ထိခိုက္ေစနိုင္ပါသည္။


သုံးၿပီးသား သို့မဟုတ္
မသုံးရေသးေသာ
အဝတ္အထည္မ်ားကို
မခါပါႏွင့္။
ေသးငယ္ေသာ
အေပါက္ငယ္မ်ားပါသည့္
(အဝတ္၊ ခ်ည္ထည္ ကဲ့သို့)
မ်က္ႏွာျပင္မ်ားတြင္
ကပ္ၿငိေနသည့္အခါ
မလွုပ္မရွားထားလၽွင္
၃ နာရီ အတြင္း
ၿပိဳကြဲ ပ်က္စီးပါသည္။
ေၾကးနီ၊ သစ္သား
မ်က္ႏွာျပင္မ်ားတြင္ ၄ နာရီ၊
ကပ္ထူျပားေပၚတြင္ ၂၄ နာရီ၊
အျခားသတၱဳမ်က္ႏွာျပင္
မ်ားေပၚတြင္ ၄၂ နာရီ ႏွင့္
ပလတ္စတစ္မ်ားေပၚတြင္
၇၂ နာရီ ေက်ာ္ၿပီးမွ
ၿပိဳကြဲပ်က္စီးနိုင္ပါသည္။
အဝတ္စသည္မ်ားကို
ဖုန္ခါလၽွင္၊
ရိုက္ခါလၽွင္
ဗိုင္းရပ္စ္ ေမာ္လီက်ဴးမ်ား
ေလထဲတြင္
၃ နာရီ ေမ်ာပါကာ
သင္ ရွူရွိုက္မိ နိုင္ပါသည္။

ေလေအးစက္ ဖြင့္ထားေသာ
အိမ္ႏွင့္ ကားတြင္းကဲ့သို့
ေနရာမ်ားတြင္
ဗိုင္းရပ္စ္ ေမာ္လီက်ဴးမ်ား
ၿငိမ္ေနနိုင္ပါသည္။
ယင္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနနိုင္ရန္
အေမွာင္ႏွင့္ စိုစြတ္မွု
(စိုထိုင္းဆမ်ားရန္)
လိုအပ္သည္။
ေျခာက္ေသြ႕၊
ေႏြးေထြး၊
အလင္းမ်ားမ်ား ရေသာ
ပတ္ဝန္းက်င္တြင္
ဗိုင္းရပ္စ္ ပရိုတင္းမ်ား
လၽွင္ျမန္စြာ ၿပိဳကြဲနိုင္ပါသည္။

ခရမ္းလြန္ေရာင္ျခည္
(UV Light) ကို
မ်က္ႏွာျပင္မ်ား
အရာဝထၱဳမ်ားေပၚသို့
က်ေရာက္ေစပါက
ဗိုင္းရပ္စ္ ပရိုတင္းမ်ားကို
ၿဖိဳခြင္းနိုင္ပါသည္။
လူ႔အသားအေရေပၚသို့
တိုက္ရိုက္ က်ေရာက္လၽွင္
အေရျပားတြန္႔ျခင္း
အေရျပား ကင္ဆာျဖစ္ျခင္း
ျဖစ္ေစနိုင္ပါသည္။
ဗိုင္းရပ္စ္သည္
က်န္းမာေကာင္းမြန္ေသာ
လူ႔အေရျပားကို
မေဖါက္ထြင္းနိုင္ပါ။

ရွာလကာရည္
အသုံးမတည့္ပါ၊
ဗိုင္းရပ္စ္၏ အဆီလႊာကို
မေဖါက္ထြင္းနိုင္ပါ။
အရက္ႏွင့္ ေဗာ့ဒဂါအရက္
မ်ားက ဗိုင္းရပ္စ္၏
အဆီလႊာကို
ထိေရာက္စြာ မေဖါက္နိုင္ပါ။
အျပင္းဆုံး အရက္က
အယ္လ္ကိုေဟာ
၄၀ ရာခိုင္ႏွုန္းသာရွိ၍
လိုအပ္ခ်က္
၆၅ ရာခိုင္ႏွုန္းကို မမီပါ။

ေနရာ က်ဥ္းၾကပ္လၽွင္
ဗိုင္းရပ္စ္ ပိုမို
ထူထပ္နိုင္ပါသည္။
က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္း
သဘာဝ ေလေကာင္းေလသန္႔
ရနိုင္ပါေစ။

အႀကိမ္ႀကိမ္ေျပာၿပီး
ျဖစ္ေသာ္လည္း
ေအာက္ပါ
အရာဝထၳဳမ်ားအား
မကိုင္တြယ္မီႏွင့္
ကိုင္တြယ္ၿပီးတိုင္း
လက္ကို ေဆးေၾကာပါ။

(ခၽြဲသလိပ္ရွိနိုင္ေသာ
အေရျပားလႊာမ်ား၊
အစားအေသာက္မ်ား၊
ေသာ့ခေလာက္ မ်ား၊
တံခါးလက္ကိုင္ဘုမ်ား၊
မီးခလုတ္မ်ား၊
ရီမုတ္ ကြန္ထရိုးမ်ား၊
လက္ကိုင္ဖုန္းမ်ား၊
လက္ပတ္နာရီမ်ား၊
ကြန္ပ်ဴတာမ်ား၊
စာၾကည့္စားပြဲမ်ား၊
႐ုပ္ျမင္သံၾကားစက္ မ်ားစသည္။ )
ေရအိမ္သာ
အသုံးျပဳျခင္းလည္း
ပါဝင္သည္။

လက္အေရျပား
ေျခာက္ေသြ႕သည္ အထိ
မထားပါႏွင့္။
ဆပ္ျပာႏွင့္ အႀကိမ္မ်ားမ်ား
ေဆးေၾကာပါ။
အေရျပား အသားအေရ
အတြန္႔အေခါက္ မ်ား၊
ထိရွ ဒဏ္ရာမ်ား အၾကားတြင္
ဗိုင္းရပ္စ္ ေမာ္လီၾကဴးမ်ား
ခိုေအာင္းေနနိုင္ပါသည္။

အေရျပားစိုစြတ္ေလ
ေကာင္းေလ ျဖစ္ပါသည္။
လက္သည္းမ်ားၾကားတြင္
ဗိုင္းရပ္စ္ မခိုေအာင္းနိုင္ေအာင္
လက္သည္း တိုတို ညႇပ္ပါ။

COVID-19 ကာကြယ္ေရး
သိေကာင္းစရာမ်ား
(ကိုသီေဟစာ )
ျမန္မာဘာသာျပန္ဆိုေပးပါသည္။

Credit:-***
Copy-***

10/12/2020

အသက္ 14 ႏွစ္ မွာငယ္ငယ္က
အရမ္းလိုခ်င္ခဲ့တဲ့ရီမုနဲ႔ကားေလး ဝယ္နိုင္ၿပီ

လူႀကီးေတြကိုပူစာစရာမလိုေတာ့ဘူး
ဒါေပမယ့္ ............... မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး

အသက္ 16 ႏွစ္မွာ လူႀကီးေတြမပါပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ပဲ
တိရစၧာန္ ႐ုံတို့ Happy World တို့ သြားခြင့္ရပီ
ဒါေပမယ့္............... မသြားခ်င္ေတာ့ဘူး

အသက္ 20 မွာ ကလပ္တက္လို့ရပီ
ဒါေပမယ့္ ................. ဆယ္တန္းတုန္းက ခိုးသြားရသေလာက္ ရင္မခုန္ေတာ့ဘူး

အသက္ 23 ႏွစ္မွာ ငယ္ငယ္က ႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ ပစၥည္းေတြ ကိုယ့္ဟာကို ဝယ္နိုင္ၿပီ
ဒါေပမယ့္ ................. မဝယ္ခ်င္ေတာ့ဘူး

ေျပာခ်င္တာက......
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ......
ကိတ္မုန္႔လိုပဲ Expire Date ရွိတယ္
အခ်ိန္မီမစားသုံးရင္
ေနာက္ပိုင္းမွာအရသာမရွိဘူး........

လက္ရွိအခ်ိန္မွာလုပ္နိုင္သေလာက္လုပ္ၿပီး
ေပ်ာ္နိုင္သေလာက္ ကိုယ့္ကိုကို ေပ်ာ္ေအာင္ထားပါ
အရမ္းမေတြးပါနဲ႔
စိတ္ဆင္းရဲမခံပါနဲ႔
ဘဝကတိုတိုေလး ပါ .......

09/12/2020

#သီရိမာ
=============

"ဘယ္လို … ဘယ္လို …. ျပန္ေျပာစမ္းပါဦး သခင္မ နားၾကားမ်ားလြဲေလသလားကြယ္"

"ဟုတ္ပါတယ္ သခင္မ … သခင္မကို အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ေတြ႕ခြင့္ေတာင္းေနပါတယ္"
?
"မျဖစ္နိုင္တာကြယ္ … သခင္မဘ၀မွာ အမ်ိဳးသမီးကေတြ႕ခြင့္ေတာင္းတယ္ဆိုတာ မျဖစ္နိင္တာပဲ … သူက ဘယ္သူလဲ … ဘာကိစၥတဲ့တုန္း …
တစ္လႀကိဳတင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားျခင္း မရွိရင္သခင္မ ဘယ္သူ႔မွ မေတြ႕တာ သူမသိ ဘူးလား"။

"သိပ္က်က္သေရရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ပါသခင္မ … ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥေၾကာင့္ သခင္မကိုပဲေတြ႕ပါရေစ … သခင္မနဲ႔ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေျပာပါရေစ" တဲ့။

"ဘုရားဘုရား … ဟုတ္ရဲ့လားကြယ္ … ကဲကဲ … ထားပါေတာ့ သူ႔ကိုေဖ်ာ္ရည္နဲ႔ ဧည့္ခံ ထားလိုက္ပါကြယ္ … သခင္မလာခဲ့မယ္ ခဏေစာင့္ဖို့ ေျပာထားလိုက္ေနာ္"

" အင္း …. က်မလိုျပည့္တန္ဆာတစ္ေယာက္ကို …. အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က … ေတြ႕ခြင့္ ေတာင္းတယ္ ဆိုပါလား ထူးဆန္လိုက္တာ…"

ကိုယ္ကို မွန္ေရွ႕မွာ တစ္ခ်က္ လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္တယ္ …. ၿပီးေတာ့ အေပၚ႐ုံေလးကို အသာအယာ ျခဳံၿပီး …. ဧည့္ခန္းမဆီကိုထြက္လာခဲ့တယ္။

"အိုး … မ်က္ႏွာေလးက က်က္သေရရွိသလို ေအးခ်မ္းလွပါလား"

ဧည့္ခန္း စႏၵကူးေညာင္ေစာင္းမွာ ထိုင္ေနတဲ့ က်မေလာက္မလွေပမယ့္ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ က်က္သေရရွိေနတဲ့ က်မနဲ႔သက္တူရြယ္တူေလာက္ရွိမယ့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ … က်မဧည့္ခန္း အျပင္အဆင္ခမ္းနားပုံကို … စိတ္၀င္တစားၾကည့္ရင္း က်မကို ေစာင့္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။

"က်မ သီရိမာ ပါ"

သူက်မကို ေမာ့ၾကည့္ၿပီး … ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ခဏေငးေမာသြားတယ္ … ၿပီးမွ သတိ ၀င္လာၿပီး ….

"ဒီေလာက္ လွပေက်ာ့ရွင္းၿပီး က်က္သေရရွိလွတာ …. သီရိမာပဲျဖစ္မွာေပါ့ … နိုင္ငံေတာ္ရဲ့ အေခ်ာဆုံး အလွဆုံး က်က္သေရအရွိဆုံးဘြဲ႕ကို ခံယူထားတာပဲ … က်မေတာင္ ေငးမိသြားရတယ္ …. က်မက ဥတၱရာပါ …. သုမန သူေ႒ႀကီးရဲ့ ေခၽြးမပါရွင္"

"ေၾသာ္ … နႏၵသူေ႒းေလးရဲ့ ၾကင္ယာကိုး …. နာမည္ကို ၾကားဖူးတာၾကာပါပေကာ ရွင္ … သိပ္ေတာ္ၿပီး ခင္ပြန္းကိုသိပ္ဂ႐ုစိုက္တဲ့ …. မိန္းမျမတ္ေလးတဲ့ … က်မယုံသြားၿပီ"

"ဒီမယ္ … က်မေျပာျပပါဦးမယ္ …. ဒီနိုင္ငံရဲ့မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ သူေ႒းသူႂကြယ္ေတြထဲမွာ … က်မဆီကို ေရာက္မလာတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာသူကိုျပပါဆိုရင္ေလ …. ရွင့္ရဲ့ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တဲ့ … ျပဳစုမွု့ေအာက္က ရွင့္ခင္ပြန္းပဲရွင္ သိရဲ့လား"။

"အင္း …. သူ သီရိမာနဲ႔ မေတြ႕ဖူးတာေၾကာင့္ သီရိမာဆီမလာတာေၾကာင့္ က်မမွာ … အခက္ေတြေတြ႕ၿပီး ေနာက္ဆုံး … က်မကပဲ သီရိမာ ဆီလာၿပီး သီရိမာကလာေပးဖို့ အကူအညီေတာင္းရေတာ့တာေပါ့ရွင္"။

"ဟင္ … ဘယ္လို … က်မဒီေန႔ဘာျဖစ္တယ္မသိဘူးရွင္ … ထူးဆန္းတာေတြနဲ႔ပဲ ၾကဳံေတြ႕ ေနရတယ္ … တခုခုမွားေနသလားပဲ … က်မအထင္ … အမက က်မကို ရွင့္ခင္ပြန္းနဲ႔ ေတြ႕ေစခ်င္သလားပဲ …. ဟုတ္လား
က်မသိတာက ဂုဏ္သေရရွိအမ်ိဳးသမီးေတြက … သူတို့ ခင္ပြန္းေတြကို … က်မဆီေျခဦးလွည့္မွာသိပ္ေၾကာက္ၾကတယ္ေလ"။

"ေျပာရမွာေတာ့အားနာပါတယ္ သီရိမာ …. က်မဖခင္ သုမနသူေ႒းနဲ႔ က်မခင္ပြန္းဟာ … ဗုဒၶရဲ့တရားေတာ္ကို … သက္၀င္ယုံၾကည္မွုမရွိၾကေသးဖူးေလ … ဗုဒၶရဲ့ အဆုံးအမကို လက္မခံေသးဘူး … က်မကေတာ့ က်မ မိဘေတြလို ဒါန သီလ ဘာ၀နာကို အားကိုးျပဳၿပီးေနတယ္ … ဒါေပမယ့္ ရွင္သိလား သီရိမာ … က်မေလ သူနဲ႔အေၾကာင္းပါၿပီးကတည္းကစလို့ … က်မ ကိုေလ ဥပုသ္ေလးေတာင္ေစာင့္ခြင့္မေပးပဲ …ေန႔စဥ္သူ႔ကိုပဲ ျပဳစုေစတယ္"

"ခစ္ခစ္ … အမခင္ပြန္းက အမကို သိပ္ခ်စ္တာေပါ့"

"ဒါခ်စ္တာလို့ေခၚလား သီရိမာ …. ပ်ိဳမ်စ္မွု့ေတြကုန္သြားခ်ိန္ေရာ …. အဆင္းလွတုန္း … အရြယ္ႏုပ်ိဳတုန္း က်န္းမာသန္စြမ္းတုန္းေတာ့ … ခ်စ္တာေပါ့"

"အို … အမ ဥတၱရာ … က်မအေမလဲဒီလိုပဲ သိလား … ဘုရင္မင္းျမတ္ကအစ တစ္နိုင္ငံလုံး အနမ္းခံရတဲ့ ပန္းကေလး … ေဟာ ... သူလဲအိုမင္းေရာ … ဘယ္သူမွ အေရးမလုပ္ေတာ့ဘူး ….

ခုလဲၾကည့္ေလ .. က်မမပါရင္ … ဘုရင္မင္းႀကီး ဘာပြဲမွလုပ္လို့မရဘူး …. ဘယ္သံတမန္ ဧည့္သည္မွ ေတြ႕လိုမရဘူး … က်မအားတဲ့ရက္ကို သူညႇိၿပီးစီစဥ္ရတာ …. ေျပာျပစမ္းပါ အမဥတၱရာ … က်မရဲ့ ပ်ိဳမ်စ္ျခင္းကဘယ္ေလာက္ထိခံမလဲ … ေနာက္ ငါးႏွစ္လား … ေနာက္ဆယ္ႏွစ္လား"

သူမက က်မတို ညီမငယ္ေလး တစ္ေယာက္ လို ျမတ္နိုးစြာ ျပဳံးၾကည့္ေနတယ္ ….

"က်မဘယ္လိုကူညီရမလဲ … ေျပာေလ"

"ဆယ့္ငါးရက္တိတိ က်မအိမ္မွာလာေနၿပီး က်မခင္ပြန္းကို … ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္လို ျပဳစုေပးပါညီမရယ္ … ဗုဒၶနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြကို … က်မ ဆြမ္းဖိတ္လုပ္ေကၽြးခ်င္တယ္ … သီလေဆာက္တည္ခ်င္တယ္ … ဆယ့္ငါးရက္ထဲပါ …. က်သင့္ေငြကို ခုထဲကေပးခဲ့ပါ့မယ္ ညီမရယ္"

"ဆယ့္ငါးရက္ေတာင္ … မ်ားလွပါလား … ၿပီးေတာ့ အမခင္ပြန္းက က်မျပဳစုလုပ္ေကၽြးတာ ႏွစ္သက္မယ္လို့ အမထင္လားဟင္"

"ငါ့ညီမေလာက္လွတာ … ရာဇၿဂိဳဟ္မွာ ရွိလို့လား ညီမေလးရယ္ …. ပ်ိဳမ်စ္မွုနဲ႔ … အလွအပကို ကိုးကြယ္တဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္က … ေလာကမွာ အလွဆုံးလို့ ေျပာလို့ရတဲ့ ညီမကို မႏွစ္သက္ဘူးဆိုရင္ .. က်ိန္းေသၿပီ … သူဟာေယာဂီပဲ … အမခင္ပြန္းအေၾကာင္း အမသိပါတယ္ညီမငယ္ … သူမင္းနဲ႔ေတြ႕တာေနာက္က်တယ္ေတာင္ထင္မွာ"။

"တစ္ကယ္ဆို က်မ ဒါမ်ိဳး ရက္ရွည္ ျပဳစုရတာလက္မခံခ်င္ဘူး … အားလုံးကို ေန႔ပိုင္း နာရီပိုင္း ေလာက္ပဲျပဳစုရတာ .. ဒါေပမယ့္ …ခင္ပြန္းအတြက္ … ဇနီးကိုယ္တိုင္ လာတယ္ ဆိုေတာ့ က်မလက္ခံလိုက္ပါ့မယ္ … ၿပီးေတာ့ဗုဒၶအတြက္ ဆိုတဲ့စကားကိုၾကားရေတာ့ က်မတို့အႏြယ္ ရဟႏၲာမႀကီး အမၺပါလီကို ျမင္မိလို့ပါ"။

"၀မ္းသာလိုက္တာ ညီမငယ္ … သာဓု သာဓု သာဓုပါ … ဒါဆို အမ မနက္ျဖန္ ရထား လႊတ္လိုက္ပါ့မယ္"။

"အို … ကိစၥမရွိပါဘူးအမ … က်မရထားနဲ႔ပဲလာခဲ့ပါ့မယ္"။

အခန္း ( ၂ )
=======
က်မရဲ့ ျမင္းျဖဴ ေလးေကာင္ကတဲ့ ရထားလုံး နႏၵသူေဌးေလးရဲ့ အိမ္ေရွ႕ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ … က်မနဲ႔ အတူပါလာတဲ့အလုပ္သမားေတြက .. က်မကို တံခါးဖြင့္ေပးခ်ိန္မွာ … ဥတၱရာက အိမ္ထဲက ျပဳံးရႊင္စြာေျပးထြက္လာၿပီး …. ရထားေပၚကဆင္းမယ့္က်မကို သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ဆီးႀကိဳ ေဖးမပါတယ္ … အသင့္ေစာင့္ေနတဲ့သူ႔အေႁခြရံေတြက … က်မ ေသတၱာေတြကို သယ္သြားၾကပါတယ္ ….

သူက်မလက္ကို ဆြဲၿပီး ခမ္းနားလွတဲ့ ေဂဟာႀကီးအေပၚတက္လာခဲ့တယ္ …. ေလွခါးထိပ္ ႏွစ္ဖက္မွာ မိန္းမပ်ိဳႏွစ္ေယာက္စီက က်မတို့ကိုအရိုအေသေပးၾကတယ္ …

"ညည္းတို့အရွင္ … အခန္းတြင္းမွာလား"

"ဟုတ္ကဲ့ပါသခင္မ … ဧည့္သည္အတြက္ သခင့္အခန္းနဲ႔ ကပ္လ်က္အခန္းမွာ ျပင္ထားပါတယ္"။

"ေအး ေအး မင္းတို့လြတ္လပ္စြာေနၾကေတာ့"

သူ က်မကိုလက္ဆြဲေခၚလာၿပီး … က်မအတြက္ျပင္ထားတဲ့အခန္း လို့ထင္ရတဲ့အခန္းေရွ႕မွာ .. ရပ္ၿပီး …

"ခဏတစ္ျဖဳတ္နားဦးေနာ္ညီမေလး …. ခဏေန သူေ႒းမင္းနဲ႔ေတြ႕ဖို့ အမလာေခၚမယ္"။

သလြန္ေပၚမွာထိုင္ရင္း ..က်မဘ၀အေၾကာင္းစဥ္းစားမိတယ္ ….

က်မရဲ့မိခင္အမည္က သလႅာ၀တီ …. ဗိမၼိသာရမင္းႀကီးရဲ့ အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီးရဲ့ သမီး … ေဝသာလီ ဂဏ နိုင္ငံေတြရဲ့ဥပေဒအရ … နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံက … ျမင့္ျမတ္တဲ့မ်ိဳးႏြယ္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ သိပ္ေခ်ာသိပ္လွလို့ ( ၇ ) ျပည္ေထာင္မင္းေတြ လာေတာင္းရမ္းယူရၿပီဆိုရင္ …. ဒီမိန္းကေလးကို … နိုင္ငံေတာ္ရဲ့သမီး … ျမင့္ျမတ္သူအားလုံးပိုင္သူ … ဆိုတဲ့ဘြဲ႕ေပးရတယ္ …

ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ …စံနန္းဥယ်ာဥ္ ေဆာက္ေပးရတယ္ … မင္းစိုးရာဇာ နဲ႔ ဘုရင္ဘြဲ႕ေပးထားတဲ့ သူေ႒းေတြကို … ျပဳစုရတယ္ …. မင္းခမ္း မင္းနားေတြကို ဦးစီးရတယ္ …

တစ္ျပည္ေထာင္မင္းေတြကို ဧည့္ခံရတယ္ …. စစ္မက္အေရး အရိပ္အႁမြက္ရွိရင္ …မာယာနဲ႔ ညႇိႏွိုင္းရတယ္ … သတင္းႏွိုက္ရတယ္ ...

ဒီလိုဘြဲ႕ေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ … က်မမိခင္ရဲ့ခ်စ္သူ အဘယ မင္းသားက က်မအေမကို ႏွစ္ခ်ီၿပီး ငွားခဲ့တယ္ ( ဥပေဒကိုမွ မလြန္ဆန္နိုင္ပဲကိုး )

က်မရဲ့မိခင္ဟာ … အဘယမင္းသားနဲ႔ အေၾကာင္းျပဳစုံမက္ၿပီး … သားေလးတစ္ေယာက္ ဖြားျမင္ခဲ့တယ္ …. သားေယာက္်ားေလး ဂုဏ္မငယ္ရေအာင္ … အဘယဘုရင္ကိုယ္တိုင္ နန္းတြင္းေခၚယူ သူ႔ရင္ေသြးေလးကို ဇီ၀က လို့မွည့္ၿပီး … နန္းတြင္းမွာထားခဲ့တယ္ …

က်မကိုေမြးဖြားခဲ့တဲ့အခါမွာေတာ့ … မေအတူတဲ့အျပင္ ..မေအထက္ေတာင္ႏူးညံ့လွပလို့ ….က်မကို မိခင္ရဲ့အရိုက္အရာကို ဆက္ခံေစခဲ့တယ္ … ။

က်မမိခင္ႀကီးကြယ္လြန္တဲ့အခါ … က်မကိုသိပ္ခ်စ္တဲ့ က်မရဲ့ အကိုႀကီး ဟာ … သမားေတာ္ႀကီးဇီ၀ကဆိုၿပီး ထင္ရွားခဲ့သလို … က်မဟာလဲ …. ရာဇၿဂိဳဟ္ရဲ့ ႐ုပ္၊ အဆင္း အဂၤါ ၾကန္အင္လကၡဏာ … ပညာ … အျဖာျဖာနဲ႔ျပည့္စုံတဲ့ …. မင္းအသိအမွတ္ျပဳ … တိုင္းျပည္ရဲ့ အဓိကက်တဲ့ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္လာတာေပါ့ …. ဒီလိုနိုင္ငံ့ သမီးပ်ိဳေတြ ဟာ…. မဟာဆီမဟာေသြးပဲျဖစ္ရတယ္ ေလ ….

က်မတတ္အပ္တဲ့တာ၀န္ …ဟုတ္လား …အဲ့ဒါေတြက ….
၁။အကမ်ိဳးစုံ ကျပ သင္ျပတတ္ရတယ္
၂။ တူရိယာပစၥည္းမ်ိဳးစုံ…တီးတတ္မွုတ္တတ္ရတယ္ …
၃။ အခါရာသီအလိုက္ သင့္ေတာ္တဲ့၀တ္စားဆင္ယင္မွု ကိုယ္တိုင္ေရာ… မင္းအခမ္းနားအတြက္ေရာ…ဘုရင္ကိုပါ…ဆင္ျမန္းနိုင္ရတယ္
၄။ ႐ုပ္နဲ႔လိုက္တဲ့ ျခယ္သျပင္ဆင္မွု
၅။ အိပ္ယာ၊ ကုတင္ … ပန္းအလွျပင္ .. စံအိမ္ေတာ္ ရွုမ၀က်က္သေရနဲ႔ ျပည့္စုံေအာင္ ျပင္ဆင္မွု
၆။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး… ႏွစ္သက္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ျပဳစုမွု
၇။ ေသရည္ေသရက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေရာစပ္ရာမွာလိမ္မာမွု
၈။ ကာမေမြ႕ေလ်ာ္ပုံအမ်ိဳးမ်ိဳးအတတ္
၉။ ေလး၊ ျမႇား၊ က်ည္..ဒါဏ္ရာခြဲစိတ္ကုသေပးရတဲ့အတတ္
၁၀။ အခ်က္အျပဳတ္ကၽြမ္းက်င္လိမ္မာမွု
၁၁။ ပန္းခ်ီ
၁၂။ အ၀တ္အစားတို့ကို ကိုယ္တိုင္စံျပခ်ဳပ္လုပ္တတ္မွု
၁၃။ ကေလးသူငယ္တို့အား ေစာင့္ေရွာက္မွုအတတ္
၁၄။ ဘာသာမ်ိဳးစုံကိုေရးနိုင္ဖတ္နိုင္ၿပီး …တိုင္းတစ္ပါးမွ ဘုရင္၊ မင္းသား စသည္ သံတမန္မ်ားကိုျပဳစုစဥ္ …နိုင္ငံအတြက္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို … ႏွိုက္ယူစုံစမ္းျခင္းအတတ္ ….
၁၅။ ကြမ္းယာျခင္းအတတ္
၁၆။ အိမ္တြင္းပရိေဘာဂႏွစ္သက္ဖြယ္ထားသိုျခင္း …
၁၇။ လင္ေယာက္်ားႏွစ္သက္ေက်နပ္ေအာင္ျပဳစုျခင္းအတတ္ ႏွင့္ ျပန္လည္သင္ျပျခင္းအတတ္
၁၈။ နို့ ေထာပတ္ .. မလိုင္ …ဒိန္ခဲ စသည္တို့ကိုကိုယ္တိုင္စီရင္ျခင္းအတတ္…။

ဒါ့အျပင္

မင္းမွုထမ္းတို့ကိုလဲနိုင္ငံေတာ္တြက္ ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ရွိေအာင္သီခ်င္းစပ္ဆိုေဖ်ာ္ေျဖကျပျခင္း … ရဲစိတ္ ရဲမာန္ျပည့္ဝေအာင္ သီခ်င္းမ်ားစပ္ေဖ်ာ္ေျဖေပးျခင္း …ဒါေတြ တတ္ရတာေပါ့ …။
( ျပည္သူေတြက ဘုရင္ကို ေတြ႕ရခဲသလို က်မကိုလဲ ေတြ႕ခဲပါတယ္ …. တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ နိုင္ငံသူနိုင္ငံသားေတြ မင္းမွုထမ္း ရဲမက္ေတြကို သီခ်င္းသီကုံး ေဖ်ာ္ေျဖရတယ္ ျပည္သူ ေတြကလဲက်မကို သိတ္ျမတ္နိုးတယ္ )

ဒါေၾကာင့္ နိုင္ငံေတာ္ကေခ်သည္ဆိုတာ …. နိုင္ငံဂုဏ္ေဆာင္ ပညာရွိ … မင္းမ်ိဳးႏြယ္ ဆိုပါေတာ့

က်မအေမနဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္ အမၺပါလီဆိုတဲ့ ေဝသာလီက ကေခ်သည္ ဆိုရင္ေလ … မူးႀကီး မတ္ႀကီးေတြထက္ေတာင္ ပညာသာလြန္တဲ့အျပင္ … ေဟာ .. အခုဆိုရင္ ေလ ... ဗုဒၶရဲ့ သမီးေတာ္၊ ဘုရင္ေတာင္ဦးခိုက္ရတဲ့ ရဟႏၲာေထရီမႀကီး ျဖစ္ေနၿပီေပါ့ …

အင္း ..က်မလဲတစ္ေန႔ေန႔မွာဗုဒၶကို …ယုံၾကည္သူျဖစ္မလားမသိဘူး …ဒါေပမယ့္ … က်မ ကေတာ့ လက္ရွိက်မရဲ့ပ်ိဳျမစ္ႏုနယ္မွုကို …. သိပ္သေဘာက်တယ္ …. က်မ ေျခေထာက္ေလးတစ္ခ်က္ခတ္လိုက္တာနဲ႔ …. ဘုရင္ကအစ ..မင္းေဆြစိုးမ်ိဳး သူေဌးေတြရဲ့ေငြအားလုံး က်မေျခေထာက္ေအာက္ေရာက္လာတာေလ ….

"ေဒါက္ ေဒါက္ … ညီမေရ ..သူေဌးမင္းနဲ႔ေတြ႕ရေအာင္…"

သူ႔ေနာက္ကေန … ခပ္ယို့ယို့လိုက္သြားလိုက္တယ္ …. က်မရဲ့ကပ္လ်က္အခန္းထဲမွာ .. သူေ႒ေလးကို .. သလြန္ေညာင္ေစာင္းေပၚ ထိုင္ေနတာေတြ႕ရတယ္ …

သူ … ေသရည္ကို ေရႊခြက္နဲ႔ေသာက္ေနတုန္းအခ်ိန္ … ခန္႔ညားမြန္ရည္တယ္ … အပူအပင္ အေၾကာင့္အက် … စိတ္ေသာကကို … သူ႔စိတ္ထဲအေရာက္မခံပုံပဲ …

ဥပတိ႐ုပ္ေကာင္းသလို … ဥတၱရာေျပာသလိုပဲ … ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ … က်င့္သုံးအားသန္ပုံပဲဆိုတာ အကဲခတ္လို့ရတယ္ … ဘယ္လိုပဲဆိုဆို … သေဘာထားေျဖာင့္စင္းၿပီး ႏွစ္လိုဖြယ္အဆင္း ရွိသူလို့ သတ္မွတ္ရမွာပါ…။

"သီရိမာ …. ေရာက္လာပါၿပီ … အရွင့္သား"

သူ က်မကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္ …က်မလဲသူ႔ကို စိုက္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ … က်ိန္းေသၿပီ … သူ႔အၾကည့္ကို က်မရဲ့႐ူပါ႐ုံက သံလိုက္လိုဆြဲေဆာင္သြားၿပီ… မခြာေတာ့ဘူး … သူ ဥတၱရာရွိေနတာ မသိေတာ့ဘူး …

"ကဲ … သီရိမာ … ကိုယ့္အိမ္ … ကိုယ့္ခင္ပြန္းလိုသေဘာထား … ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေနာ္ … အိမ္ေစအမွုလုပ္မ်ားကလဲ ရွင့္ကို .. က်မနဲ႔မျခား … ခစား၊ ရိုေသၾကပါလိမ့္မယ္"။

ကိုယ့္ခင္ပြန္းလိုသေဘာထား … ဒီစကားက က်မကို ပီတိျဖစ္ေစတယ္ …

က်မ ဥတၱရာကို ေခါင္းညိမ့္ျပလိုက္တယ္ … နႏၵကေတာ့ က်မကိုေျခဆုံးေခါင္းဆုံးၾကည့္ေနရာက မခြာနိုင္ေသးဘူး …။

ဥတၱရာထြက္သြားပါတယ္ … သူက်မကိုၾကည့္ေနတုန္း …. က်မသူ႔နားတိုးသြားလိုက္ တယ္ …

"ဘာစကားမွမေျပာေတာ့ဘူးလား … သီရိမာကိုအလိုမရွိဘူးလားဟင္"

"အို…အို .. ဒီ..ဒီလို မဟုတ္ပါဘူး … ျဗဳန္းကနဲဆိုေတာ့ေလ … အံ့ၾသသြားလို့ပါ"။

"ဘာလို့ …"

"နတ္သမီးတစ္ပါး က်ဳပ္ေရွ႕ေရာက္လာတယ္လို့ … အိမ္မက္မ်ားမက္ေနသလားလို့ပါ … လွလိုက္တဲ့ သီရိမာ၇ယ္ … လွလိုက္တာ … ဒီေန႔ဒီရက္ထိ … သီရိမာကို … မေတြ႕ခဲ့ရတာ … သြားမရွာခဲ့တာကိုေတာ့ .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ … ခြင့္မလႊတ္နိုင္ေအာင္ပါပဲ"။

က်မလဲ သူ႔ကိုျမင္ျမင္ခ်င္း စိတ္၀င္စားမိတယ္ … ဒီရက္ေတြ သူ က်မကို သူ႔မ်က္စိေအာက္က အေပ်ာက္မခံဘူး … ေနာက္ဆုံး အစားအေသာက္ကိုေတာင္ သီရိမာ ..ျပင္ဆင္ေပးမွ … အ၀တ္အစားကအစ သီရိမာ ဆင္မွ … က်မတို့ကမၻာမွာ .. ဥတၱရာ မရွိေတာ့ဘူး … ေက်းကၽြန္ေတြကလဲ က်မကို … အိမ္ႀကီးသခင္ … သူေဌးကေတာ္ႀကီးလို ..ရိုက်ိဳးခစားၾကတယ္ … က်မထင္တယ္ .. သူက်မကိုလက္လႊတ္မခံေတာ့ဘူး … က်မလဲ အိမ္ေထာင္ရွင္မိန္းမတစ္ေယာက္လိုပဲ ေနခ်င္လာေတာ့တယ္ ….

က်မတို့ … အခ်ိန္ေတြကိုေမ့ေနၾကတယ္ …. သူက သူနဲ႔ က်မ စေတြ႕တဲ့ေန႔ကို သူနဲ႔က်မရဲ့မဂၤလာအထိမ္းအမွတ္ေန႔လို့ သတ္မွတ္တယ္ … သိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့ၾကတာ ..။

ဒီလိုနဲ႔နႏၵသူေ႒းရင္ခြင္မွာ က်မေနေနခဲ့တာ ႏွစ္ပတ္ျပည့္ခဲ့ၿပီ ….

အင္း သမေဏ ဏ … သမေဏာ … ေဂါေဏ ဏ... ေဂါေဏာ တဲ့ …

ကိေလသာတပ္မက္သူႏွင့္ … တရားက်င့္သူ …
ေန႔စဥ္ ဗုဒၶေဝယ်ာ၀စၥႏွင့္ သီလျမဲသူ ဥတၱရာႏွင့္ …. ကာမ ကို အလြန္အၾကဴးတပ္မက္သူ … နႏၵ … စည္းဝါးမကိုက္နိုင္ပါဘူး ….

က်မနဲ႔နႏၵကေတာ့ သံလိုက္ႏွင့္သံကဲ့သို့ …. သိပ္လိုက္ဖက္တယ္ …. ၿပီးေတာ့ က်မတို့ႏွစ္ေယာက္ မခြဲနိုင္ေတာ့ဘူး … က်မစိတ္ကို က်မသိေနၿပီ … က်မ သူ႔ကိုမခြဲနိုင္ဘူး ….
မနက္ျဖန္ ဆယ့္ငါးရက္ျပည့္ေျမာက္ၿပီ …. လင္သားကင္းမဲ့ေသာအိမ္သို့ျပန္ရေတာ့မည္ … ငါဒီအိမ္ကိုသိပ္စက္ဆုပ္တယ္ ….

အကယ္၍ ဥတၱရာေသၿပီး … ငါသာ နႏၵဇနီးျဖစ္ခဲ့ေသာ္ … က်မဆက္၍မေတြးခ်င္ေတာ့ … က်မစိတ္ထဲမွာျပင္းျပေနတာ … က်မသာနႏၵရဲ့ဇနီးမယား … ဒီအိမ္ႀကီးရဲ့သခင္မ …

နႏၵသလြန္တက္ကထၿပီး … ျပဴတင္းေပါက္မွာ သြားရပ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္ … က်မက နႏၵ မွီဝဲတဲ့ ရသာယနေဆးအတြက္ ေထာပတ္ ပိသာေလာက္ကို ..ေၾကးအိုးနဲ႔က်ိဳေနတယ္ … ေထာပတ္ေတြပြက္ပြက္ဆူေနၿပီ …

က်မ နႏၵကို တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္ … သူျပတင္းေပါက္ကေန … ေအာက္ကိုငုံ႔ၾကည့္ၿပီး …. ေခါင္းတညိမ့္ညိမ့္နဲ႔ျပဳံးၿပီး အခန္းထဲျပန္လွည့္၀င္လာတယ္ …

ဟင္ …သူဘာၾကည့္တာလဲ … ဘာလို့ျပဳံးတာလဲ … က်မအေျပးအလႊား ျပတင္းနားကို သြားၾကည့္လိုက္တယ္ …

ေခၽြးသံတရႊဲရႊဲနဲ႔ ဗုဒၶႏွင့္သံဃာေတြအတြက္ ဆြမ္းခ်က္ေနတဲ့ … ဥတၱရာပါလား

ေတာက္ … ဒီမိန္းမ …

ဟားးးး …. တရားကိုပဲႏွစ္သက္တဲ့မိန္းမမွာ ဘာလို့ အဖိုးတန္လင္ေယာက္်ားရွိရတာလဲ … ငါ့လို .. ပညာတတ္ အရာရာျပည့္စုံၿပီး လင္သားကို မကုန္ခမ္းနိုင္တဲ့ … သာယာမွုေပးတတ္သူမွာက်ေတာ့ ဘာလို့လင္သားမရွိရတာလဲ …

က်မ သူမကို စူးစူးရဲရဲ ၾကည့္ေနခ်ိန္မွာ … သူမကလဲ အမွတ္တမဲ့ … ေမာ့အၾကည့္ … က်မကိုလဲေတြ႕ေရာ … လွမ္းၿပီး ျပဳံးျပတယ္ ….

ၾကည္လင္သန္႔ရွင္းတဲ့အျပဳံး … က်မေဒါသကိုဆြေစတဲ့အျပဳံး … ငါ့ေလာက္မေခ်ာတဲ့မိန္းမမွာ … ဘာလို့ဒီလိုစြဲမက္ဖြယ္ျဖဴစင္အျပစ္ကင္းတဲ့အျပဳံး ရွိေနရတာလဲ ….

သင္းက .. ငါ့ကို ခုထိ အနိုင္ယူေနတုန္းပါလားးး …

က်မဘာမွစဥ္းစားမေနေတာ့ဘူး … မီးဖိုေပၚက က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူေနတဲ့ ေထာပတ္ဆီပူအိုးကို … သတိထား မ လာၿပီး … ဥတၱရာေခါင္းေပၚ ေလာင္းခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္ …

" အမေလး … ဘယ့္ႏွယ္ လုပ္လိုက္တာတုန္း …"

"သခင္မကို ကယ္ၾကပါဦး ….."

၀ိုင္းေအာ္ၾကေသာအသံႏွင့္အတူ … ေယာက္်ားမိန္းမမ်ား တဝုန္းဝုန္း အေပၚထပ္သို့ေျပး တက္လာၾကၿပီး … က်မကို ဆြဲထုတ္ရိုက္ႏွက္ၾကပါေတာ့တယ္ …

သူ႔အခန္း ခဏျပန္သြားတဲ့နႏၵလဲ ေျပးထြက္လာၿပီး …

"ဟဲ့ ဟဲ့ သီရိမာကို မင္းတို့ဘယ္လိုျပဳေနၾကတာတုန္း … ဆိုၿပီးတားတယ္ …"

"မဟုတ္ဘူး အရွင့္သား … သူသခင္မကို ..ေထာပတ္ ဆီပူေရေတြနဲ႔ေလာင္းခ်တယ္ အရွင့္သား …."

"ဟင္ … ဥတၱရာ … ငါ့ရဲ့ဥတၱရာ … ေသရွာၿပီလား …"

နႏၵ အပူတျပင္း ေျပးဆင္းသြားတယ္ …. က်မသိသြားၿပီ … က်မရဲ့ဘ၀အမွန္ …
ငါကားအခစားး …. ရိုင္းရိုင္းေျပာရရင္ ေၾကးစား …. ဥတၱရာက နႏၵရဲ့ ၾကင္သူသက္ထား … ဇနီးမယား ….

ထာ၀ရမယားျဖစ္လို၍ ျပဳမွားမိသည့္တိုင္ေအာင္ နႏၵ၏ ေမတၱာစစ္ကား … ငါ့အေပၚမွာ မဟုတ္ … ဥတၱရာ အေပၚမွာသာ ရွိတာငါသိရၿပီ …

၀ိုင္း၀န္းရိုက္ႏွက္ေနတာကို နာမွန္းမသိေတာ့ဘူး … ရွက္ျခင္း .. ပူေလာင္ျခင္း … ၀မ္းနည္းျခင္း … ယူက်ဳံးမရျဖစ္ျခင္း ေရာေထြးေနခဲ့တယ္ … ဒီအခ်ိန္မွာပဲ …

"ဟဲ့ … ဟဲ့ … ငါ့ေက်းဇူးရွင္ ခင္ပြန္းမကို အႏၲရာယ္ မျပဳၾကနဲ႔ ရပ္ၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ့ " ဆိုၿပီး က်မကိုယ္ေပၚမွာလွဲခ်အုပ္မိုးၿပီး … ၀င္ကာတဲ့ ဥတၱရာကိုေတြ႕လိုက္ရလၽွင္ပဲ … က်မလန္႔လြန္းလို့ ၾကက္ေသေသသြားခဲ့တယ္ ….

ေထာပတ္ေရေတြ တစ္ကိုယ္လုံးရႊဲရႊဲစိုေနပါလ်က္ … ထိုအပူဟာ သူ႔ေမတၱာဓါတ္ကို မေက်ာ္လႊားနိုင္ေၾကာင္း … မ်က္စိနဲ႔ တပ္အပ္ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ….

"သူမေတာ္တဆျပဳမိတာျဖစ္မွာပါကြယ္ …"

"မဟုတ္ဘူးအရွင္မ .. သူ က်က်နနေလာင္းလိုက္တာ … က်မေသေသခ်ာေတြ႕လိုက္တယ္"။

"ကဲ ..ေတာ္ပါၿပီ …ထားလိုက္ပါေတာ့ … ငါ့မွာမွအႏၲရာယ္မျဖစ္ပဲကြယ္ … စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႔ … သူဟာ သခင္မတို့ေက်းဇူးရွင္ေလ … သူသာ အရွင့္သားကို လာမျပဳစုမေစာင့္ေရွာက္ရင္ .. သခင္မတို့လဲ … ဝိတက္ .. ဝိစာရ ရွင္းရွင္းနဲ႔ ဗုဒၶကို ဆြမ္းလုပ္ေကၽြးနိုင္မွာမဟုတ္ဘူးေလ … ၾကည့္စမ္းပါဦး … သူ႔ခမ်ာဒါဏ္ရာေတြေတာင္ရေနရွာၿပီ … မင္းတို့အားလုံး သူ႔ကို ေတာင္းပန္လိုက္ၾက…"

သူကိုယ္တိုင္ ပ်ာပ်ာသလဲ ေဆးလိမ္းေပးရွာတယ္ …. နႏၵကေတာ့ က်မကို စူးစူးဝါးဝါး တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး အပါးက လွည့္ထြက္သြားတယ္ ….

"က်မ မွားပါၿပီအမရယ္ … အမက တစ္ကယ့္သူေတာ္ေကာင္းပါ …"

"မငိုပါနဲ႔ ညီမရယ္ … မငိုပါနဲ႔ … ပုထုဇဥ္ဆိုတာ … ရာဂပြားသေလာက္ မွားၾကတာပဲေလ"

"က်မကိုခြင့္လႊတ္တာ … အမကို သိပ္အံ့ၾသမိတယ္ …. က်မကို မမုန္းဘူးလားဟင္"။

"ညီမေလးကိုမုန္းလိုက္ရင္ …. ေထာပတ္ပူေတြဟာ တစ္ကိုယ္လုံးကို … ေလာင္ၿမိဳက္ေတာ့မွာေပါ့ … ၾကည့္ပါလား … အမ ဘာမွ မွ မျဖစ္တာ …။
ဒါဟာ အမက ညီမကိုမမုန္းဘူးဆိုတဲ့ အထင္ရွားဆုံးသက္ေသပါပဲ ညီမေလးရယ္"။

က်မသူ႔ကိုဖက္ၿပီး အားရပါးရငိုလိုက္တယ္။

အခန္း ( ၃ )
=======
အဲ့ဒီေန႔ကပဲ … ဥတၱရာရဲ့ အကူအညီနဲ႔ … က်မအိမ္ကိုျပန္ခဲ့တယ္ … ဗုဒၶနဲ႔ရဟန္း ၅၀၀ အတြက္ ဆြမ္း၊ ဆြမ္းဟင္းတို့ကို … တစ္ညလုံးကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပဳတ္ခဲ့တယ္ ….

ေနာက္တစ္ေန႔မွာ … က်မပိုင္တဲ့ ျမင္းျဖဴေလးေကာင္ က တဲ့ ရထားလုံးေပၚမွာ ဆြမ္းဟင္းအျပည့္နဲ႔ … ဥတၱရာအိမ္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ … ေရာက္လာခဲ့တယ္ ….

ပထမတစ္ႀကိမ္က … လၽွပ္ေပၚေလာ္လီေသာစိတ္ျဖင့္ …ကိုယ္တြင္ လွသထက္လွေအာင္ … မာနေဆာင္လာၿပီး …

တခုတစ္ႀကိမ္လာရာမွာေတာ့ …က်ိဳးႏြံေအာက္က်ိဳ့ေသာ စိတ္ … တစ္ညလုံးပင္ပန္းထားေသာ္လည္း …. ၀င့္ဝါမွုမရွိ ပကာသနမဆန္ေသာအ၀တ္တို့ႏွင့္ …

ျဖဴစင္တက္ႂကြေသာ အျပဳံးကိုေဆာင္လၽွက္ ….. ဆြမ္းအုပ္ကို ေျခလ်င္သယ္လာေသာက်မကို … လမ္းသြားလမ္းလာမ်ားျမင္ၿပီး … ပီတိေသာမနႆ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္ …

ဗုဒၶကိုေတြ႕လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ … လူအားလုံးက ဖခင္ လို့ ေခၚရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကို သိခဲ့ရတယ္ ….

ဗုဒၶ ကိုဒီေန႔ဒီရက္ထိ မဖူးေတြ႕ပဲေနခဲ့တာ … က်မကိုယ္က်မ ခြင့္လႊတ္နိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး … မိသီရိမာ ….

လွလိုက္တဲ့သီရိမာရယ္ …လွလိုက္တာ … ဒီေန႔ဒီရက္ထိ …သီရိမာကို … မေတြ႕ခဲ့ရတာ … သြားမရွာခဲ့တာကိုေတာ့ .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ … ခြင့္မလႊတ္နိုင္ေအာင္ပါပဲ …. ။

မိန္းမယုတ္ …. ။ ( ျပန္ၾကားေယာင္ၿပီး က်မကိုယ္က်မ က်ိန္ဆဲမိပါၿပီ )

ဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီးေနာက္ …. ဗုဒၶက က်မကို ဂ႐ုဏာ အျပည့္ပါတဲ့ အျပဳံးနဲ႔ လွမ္းၾကည့္ပါတယ္ … က်မက

"ဖခင္ … ယမန္ေန႔က .. က်မဟာ … က်မရဲ့ေက်းဇူးရွင္ … ဥတၱရာကို မျပဳေကာင္းမျပဳအပ္ေသာအရာ … ေထာပတ္ဆီပူေလာင္းၿပီးေသေၾကာင္းႀကံခဲ့ပါတယ္ … သူေတာ္ေကာင္းကိုေစာ္ကားမိတဲ့အတြက္ … ႀကီးစြာေသာ အျပစ္မွ လြတ္ေျမာက္ခ်င္တဲ့အတြက္ …. ႀကီးစြာေသာေနာင္တတရားႏွင့္အတူ … အဖ ဘုရားရွင္ ေရွ႕ေမွာက္ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္"။

"ခ်စ္သမီး …. သူေတာ္ေကာင္းကိုပစ္မွားလၽွင္ … ႀကီးစြာေသာ အျပစ္ရွိသည္ဟု မွတ္ေလေလာ့ …"။

ခ်စ္သမီး … ခ်စ္သမီးတဲ့ … ဘ၀မွာ တစ္ခါမွမၾကားဖူးခဲ့တဲ့ … ေလာကမွာ က်မကို ဒီလို ေခၚမယ့္သူ မရွိဘူးထင္ထားတာ …. မရွိဖူးတဲ့ ဖခင္ဆိုသူဆီက ၾကားခ်င္ဆုံးစကား …. ဗုဒၶက ခ်စ္သမီးတဲ့ … က်မမ်က္ရည္ေတြက်လာပါတယ္ … ။

"ခ်စ္သမီးဥတၱရာ … ေထာပတ္ဆီပူရည္ ႏွင့္ ေလာင္းေသာအခါ အသို့ရွိသနည္း …."

"တပည့္ေတာ္သည္ …သီရိမာေက်းဇူးေၾကာင့္ …ဒါနကိုျပဳခြင့္ရေပသည္ … သီလကို ေဆာက္တည္ခြင့္ရေပသည္… ဗုဒၶကို ဖူးေတြ႕ဆြမ္းလုပ္ေကၽြခြင့္ရေပသည္ …. သီရိမာ ကားေက်းဇူးရွင္ေပတကားဟု … လြန္စြာခ်စ္ၾကည္ေသာ ေမတၱာဓါတ္ျဖင့္ ခံေနပါသည္ဘုရား"။

"သာဓု သာဓု သာဓု ဥတၱရာ … အမ်က္ေစာင္းမာန္ႀကီးသူကို …. အမ်က္မရွိျခင္းျဖင့္ေအာင္နိုင္ရာ၏။

သူေတာ္မဟုတ္ အက်င့္ယုတ္သူကို ….
သူေတာ္အက်င့္ျဖင့္ေအာင္နိုင္ရာ၏

၀န္တိုစဥ္းလဲ … ေစးနဲသူကို ….
စြန္႔ၾကဲေပးကမ္း …. လွူဒါန္းျခင္းျဖင့္ေအာင္နိုင္ရာ၏ ….

ခၽြတ္လြဲေဖာက္ျပန္ … မမွန္စကားဆိုသူကို …
သစၥာစကားျဖင့္ေအာင္နိုင္ရာ၏"။

က်မ မ်က္ရည္သြင္သြင္ စီးက်သည္အထိ ပီတိျဖစ္ခဲ့ရသည္ …. သည္မၽွေသာ တရားအစုေလးျဖင့္ က်မစိတ္ကိုခ်က္ခ်င္းသိလိုက္ရသည္ …

အယူအဆအလြဲမ်ား … သို့ေလာသို့ေလာ ေတြေဝမွုမ်ား …. အေရခြံ ကြာက်ခဲ့သည္ …
ဓမၼအရသာကြန္႔ျမဴးလၽွက္ … ပီတိျဖင့္ ေပါ့ပါးၾကည္လၽွက္ရွိေနခဲ့သည္။

သံေဝဂတရား ခ်က္ခ်င္းရရွိလိုက္သည္ … စိတ္သည္ … ဝါဂြမ္းႏွယ္ ေပါ့ပါးၾကည္လင္သြားခဲ့ရသည္ …

အိမ္ယာသည္လည္းေကာင္း … ဥစၥာသည္လည္းေကာင္း … က်မ၏႐ူပကာယသည္လည္းေကာင္း … အစရွိေသာ တပ္မက္မွု အားလုံးတို့သည္ …. က်မစိတ္ထဲမွ အၿပီးတိုင္ စင္ၾကယ္သြားခဲ့သည္ ….

သာဓု သာဓု သာဓု ခ်စ္သမီး သီရိမာ …. သင္ခ်စ္သမီးကား … အရိယာမဂ္ ..အယဥ္ အဆင့္သို့ … ဆိုက္ေရာက္ခို၀င္ၿပီး ျဖစ္ေပၿပီ ….။

ေလာက၏ဖခင္ ဗုဒၶ၏ စကားသည္ … အမ ဥတၱရာတို့ တိုက္ႀကီးတစ္ခုလုံး သိမ့္သိမ့္တုန္သြားသည္ဟု … က်မထင္လိုက္မိသည္ … က်မမ်က္ရည္ေတြကား ရႊဲရႊဲစိုလၽွက္ပင္ ….။

( ဆရာဦးသုခ ၏ "ဗုဒၶ၏သမီးေတာ္မ်ား"မွ။ )
Credit