02/07/2026
Στις 19 Δεκεμβρίου 1999 έφυγε από τη ζωή ο άνθρωπος που ήταν ο πατέρας μας. Άφησε πίσω του όμως μια ζωντανή κληρονομιά: το ήθος του, την αξιοπρέπειά του και την αγάπη του για τους ανθρώπους και για τη ζωή. Θυμάμαι ακόμα τα λόγια του: «Να κοιτάς ψηλά και να λες “Ευχαριστώ, Θεέ μου”. Όπως οι κότες πίνουν νερό και μετά σηκώνουν το κεφάλι τους ψηλά.» Ήταν ένας άνθρωπος που για 15 ολόκληρα χρόνια έζησε με κάτι που δεν θα έπρεπε να κουβαλά κανένας άνθρωπος. Κι όμως, αυτό δεν τον λύγισε. Τον έκανε ακόμα πιο πιστό, ακόμα πιο ανθρώπινο, ακόμα πιο γεμάτο αγάπη για όλους. Μας έλεγε πάντα: «Να κοιτάς την ποιότητα και να αφήνεις την ποσότητα.» Και μια άλλη φράση που δεν θα ξεχάσω ποτέ: «Με τον Σταυρό στο χέρι μπορεί να μην πας μπροστά, αλλά σίγουρα πας ψηλά.» Η αφορμή για να γράψω όλα αυτά ήταν η χθεσινή ημέρα στο πόστο μου. Σταμάτησαν δύο κύριοι – με Κ κεφαλαίο. Ένα ζευγάρι που ήρθε κοντά μου, τους έβγαλα δύο σφηνάκια και το χαμόγελό τους ξεπερνούσε κάθε αξία. Τα λόγια τους ήταν ευλογημένα και η παρουσία τους ακόμα περισσότερο. Είδα ανθρώπους μεγαλύτερους από εμένα να χαίρονται πραγματικά και η δική μου χαρά ήταν απερίγραπτη. Είδα ανθρώπους που πλήρωσαν δύο mojito αξίας 16 ευρώ και άφησαν φιλοδώρημα που για εμένα ήταν ουσιαστικά ένα μεροκάματο. Μια ολόκληρη μέρα από τη ζωή τους την εμπιστεύτηκαν σε εμάς, στο μαγαζί μας. Αυτό δεν αγοράζεται. Είναι τιμή. Γι’ αυτό δεν σας βλέπω σαν πελάτες. Σας βλέπω σαν φίλους. Και αν ήταν στο χέρι μου, θα ήθελα όλα τα ποτά και όλα τα κοκτέιλ να κόστιζαν 5 ευρώ, μόνο και μόνο για να μπορεί όλος ο κόσμος να κάθεται, να γελάει και να περνάει όμορφα. Πιστεύω πως, από κάποια γωνιά του ουρανού, ο «Οικονομίδης», όπως τον αποκαλεί και η αδελφή μου, μας βλέπει. Και θέλω να πιστεύω πως είναι περήφανος για εμάς, γιατί προσπαθούμε κάθε μέρα να τιμήσουμε όσα μας δίδαξε.Από καρδιάς, εγώ και όλη η οικογένεια LOCO σας ευχαριστούμε για την αγάπη, την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό που μας δείχνετε.
Να σας έχει ο Θεός πάντα καλά🙏🏻💚