21/04/2016
Տարածված սխալները բանակցությունների ժամանակ
1. Տրամաբանել զրուցակցի փոխարեն
Հիմք ընդունելով մեր սեփական փորձը մենք նախապես պատկերացնում ենք, թե ինչպիսի պատկերացումներ ունի մեր ընդդիմախոսը: Ավելի ճիշտ է հարցեր տալ, իմանալ նրա կարծիքը, համապատասխան հետևություններ անել և բանակցությունները կառուցել հիմնվելով իրական պատկերի վրա:
2. Տեսնել բանակցություններում միայն ռացիոնալ կողմը: Բանակցությունների կողմերը կենդանի մարդիկ են, պետք է միշտ հիշել, որ դրական էմոցիաները ավելի հետաքրքիր կդարձնեն բանակցությունների ընթացքը, կօգնեն, որպեսզի հակառակ կողմը ավելի հեշտ ընդառաջի:
3. Բանակցություններ վարել սխալ մարդկանց հետ: Կարևոր է գործ ունենալ նրա հետ, ով որոշումներ է կայացնում: Եթե որոշումների ընդունումը դա կոմպլեքս գործընթաց է, ապա կարևոր է իմանալ, թե ով է պատասխանատու բանակցությունների տվյալ փուլում որոշում կայացնելու համար:
4. Չտեսնել կարևորը և դոփել տեղում: Պետք է միշտ հստակ իմանալ, թե ինչ արդյունք եք ակնկալում բանակցություններից: Արդարացնել սեփական անհաջողությունը բանակցություններում նրանով, որ պետք էր հանդիպել, շփվել, ինչ-որ մի բան ճշտել – դա նշանակում է դոփել տեղում: Բանակցություններից հետո պետք է միշտ գնահատել արդյունքը: Դուք ունեք դրական կամ բացասական պատասխան – դա արդյունք է, եթե ունեք «հնարավոր է» պատասխանը – դա արդյունք չէ:
5. Թույլ դիքորորշումով գնալ բանակցությունների: Որոնք են թույլ դիրքորոշումները: Ինձ սա պետք է ամեն գնով, ես բոլոր դեպքերում պետք է ունենամ դրական պատասխան – այս դորքորոշումները ձեզ թույլ են դարձնում և խոցելի:
6. Չտեսնել սեփական սխալները: Չի կարելի սեփական անհաջողությունները արդարացնել այնպիսի փաստարկներով, ինչպիսիք են – նրանք շատ հզոր են, նրանք են թելադրում պայմանները և այլն: Պետք է միշտ վերլուծել սեփական գործողությունները և հասկանալ, թե որ գործողությունները բերեցին բացասական արդյունքի:
7. Վիճել և ապացուցել: Վեճը դա պայքարի գործիք է, իսկ բանակցություններում կարևորը համագործակցությունն է: Սեփական տեսակետը պետք չէ ապացուցել, այլ պետք է հիմնավորել ճիշտ փաստարկներով: Պետք է նախապես մտածել փաստարկումը բանակցություններից առաջ: Իսկ փաստարկների հետևում կարգնած են փաստերը այլ ոչ ենթադրությունները:
8. Հակադարձել առարկություններին: Պետք չէ աշխատել առարկությունների հետ: Պետք է հասկանալ որոնք են դրանց պատճառները: Դրանք մի քանիսն են՝ չվստահելը, վախը, անվստահությունը: Եթե չկա վստահություն, օրինակ, ձեր կողմից ներկայացվող ապրանքի որակի հանդեպ, ապա անիմաստ է խոսել շահույթի մասին:
9. Հույսը դնել հրաշքների վրա և չունենալ բանակցությունների քարտեզ: Բանակցությունները դա գործընթաց է, որը պետք է կառավարել: Նախապատրաստման ժամանակի 90% պետք է ծախսել բանակցությունների քարտեզը ստեղծելու վրա: Դա հնարավորություն է տալիս գնահատել յուրաքանչյուր հաջորդ քայլը և հասնել ավելի լավ արդյունքի: